สารกำจัดศัตรูพืชถือเป็นวัตถุอันตรายจะนำเข้า ผลิต จำหน่าย หรือส่งออก ต้องขึ้นทะเบียนสถานเดียว โดยมีกรมวิชาการเกษตรเป็นเจ้าภาพรับผิดชอบตาม พ.ร.บ.วัตถุอันตราย พ.ศ.2551

พ.ร.บ.ฉบับนี้จะมีผลให้ทะเบียนสารกำจัดศัตรูพืชดั้งเดิมต้องยกเลิกทั้งหมด ต้องมาเริ่มต้นขึ้นทะเบียนกันใหม่ นับตั้งแต่ 22 สิงหาคม 2554 เหมือนให้เวลาผู้ประกอบการเตรียมตัว 3 ปี

แต่ความจริงกลับไม่เป็นอย่างนั้นเพราะหน่วยงานในกระทรวงเกษตรฯออกลายเขย่าไฮโล มีทั้งยึกทั้งยักสารพัดอย่าง ทั้งโดยความล่าช้าจากระบบการทำงาน ตลอดจนผลประโยชน์แอบแฝง จนผู้ประกอบการอย่างสมาคมคนไทยธุรกิจเกษตร แหวกม่านประเพณีออกโรงชนกรมวิชาการเกษตรอย่างไม่เกรงใจ ราวหมูไม่กลัวน้ำร้อน

โชคดีอยู่บ้างที่ คุณจิรากร โกศัยเสวีอธิบดีกรมวิชาการเกษตรยุคนั้น ยังพอเห็นปัญหาและหาทางออกโดยการยืดเวลาออกไป 2 ปีให้สารกำจัดศัตรูพืชทะเบียนเก่าสามารถค้าขายต่อไปได้

2 ปีกำลังจะครบใน 22 สิงหาคม 2556 ณ เวลานี้มีจำนวนทะเบียนสารกำจัดศัตรูพืชขึ้นได้แล้ว 2,400 กว่าทะเบียน ดูตัวเลขแล้วน่าอุ่นใจว่า อย่างน้อยมีสารกำจัดศัตรูพืชขายในตลาด เกษตรกรที่จำเป็นใช้สามารถซื้อหาได้

ความจริงตรงข้ามเลย เมื่อแยกตัวเลขเป็นรายทะเบียน 4 ประเภทคือนำเข้า ผลิต จำหน่าย และส่งออก ปรากฏว่าเป็นทะเบียนนำเข้า และส่งออกเกือบครึ่งหนึ่ง ที่เหลือเป็นการผลิตและจำหน่าย ส่วนใหญ่เป็นสินค้ากลุ่มเดียวกัน และที่ขึ้นทะเบียนจำหน่าย 1 ตัว
สามารถแตกยี่ห้อได้ 3 ตัว ในขณะสินค้าจำเป็นหลายตัวขึ้นทะเบียนไม่ได้เลย

เป็นการขึ้นทะเบียนแบบกระจุก ยังขาดๆ เกินๆ เป็นปัญหาในระบบพอสมควร ช่องว่างนี้ส่งผลให้เกิดปรากฏการณ์ยาเถื่อนแพร่ระบาด สร้างปัญหาให้เกษตรกรที่ใช้สารกำจัดศัตรูพืชไม่ได้ผล ชื่อว่าของเถื่อนเปอร์เซ็นต์ตัวยาอาจน้อยเกินไปหรือมากเกินไป สุดท้ายกระทบต่อเกษตรกร รวมทั้งผู้บริโภคปลายทาง

กรมวิชาการเกษตร ไม่เชื่อก็ไม่เป็นไร ของพรรค์อย่างนี้ใครหลอกใครไม่ได้หรอก

บางอย่างก็อาจเกินความรับผิดชอบของกรมวิชาการเกษตร เช่น มีข้าราชการกรมศุลกากรเที่ยวออกเร่ขายใบรับประกันการนำเข้าสารกำจัดศัตรูพืช ข้าราชการจำพวกนี้มีดีเอ็นเอพิเศษ รู้ว่าผู้ประกอบการกำลังประสบปัญหาจากการขึ้นทะเบียน จึงยื่นข้อเสนอว่า ใครจะนำเข้าสารตัวไหนได้ทั้งนั้น มีข้อแม้ข้อเดียวจ่ายเงิน 4 แสนบาทต่อการนำเข้าสารกำจัดศัตรูพืช 1 คอนเทนเนอร์ ประมาณ 18 ตันเมื่อเงินถึง นอกจากจ้างผีโม่แป้งได้แล้ว มือไม้ข้าราชการก็พลอยอ่อนแรง ถึงขั้นเปิดตู้ไม่เป็น

เรื่องนี้ก็ต้องกราบเรียน คุณเบญจาหลุยเจริญ อธิบดีกรมศุลกากร อย่ามัวเสียเวลานั่งโพสท่าขับรถยนต์หรูของกลางราคาแพงในช่างภาพถ่ายรูปลงเลย ควรหมั่นกำชับลูกน้องอย่างเข้มงวด ให้รู้ว่าอำนาจไม่ได้มีไว้เพื่อเซ็งลี้ไม่งั้นประเทศชาติและประชาชนหายนะ

สารกำจัดศัตรูพืชเถื่อนไม่ใช่ลูกอมฮอลล์รสน้ำผึ้งผสมมะนาว แต่เป็นยาพิษผสมน้ำผึ้ง กินหรือสัมผัสสูดดมมีโอกาสตายได้ เผลออาจตายยกกรมได้

พฤติกรรมนี้แสดงว่า ต้องมีคนทำเป็นตัวอย่างบ้างอยู่แล้ว แต่ยังไม่ถึงขั้นกระหน่ำซัมเมอร์เซลส์ จึงต้องเร่งเครื่องออกมาเร่ขายเพิ่มยอด การตลาดกรมศุลนั้นเฉียบขาดขนาดไหน เซียนการตลาดยังต้องยอมศิโรราบเรียกเจ๊ เรียกเฮีย เป็นแถว

ฉายหนังตัวอย่างแค่นี้ ยาเถื่อนมันไม่ระบาดก็ให้รู้ไป

พอใจ สะพรั่งเนตร