ร้านอาหารที่แรกเห็นชื่อร้านแล้วรู้สึกกระอักกระอ่วนใจ (ชื่อเดิม “ครัวกันเอง”) ฟังเหมือนเจ้าของร้านจะเป็นนักเลงไม่ง้อลูกค้า แค่เดินเข้าร้านก็ได้เสียงเพลงลูกทุ่งที่เชฟร้องลั่นครัว เสียงร้องไพเราะมีสำเนียงลูกทุ่งชนิดที่ถ้าค่ายเพลงรู้ อาจจะเอาไปอัดแผ่นก็ได้ เมื่อได้คุยกันพี่แกหน้าตายิ้มแย้มและเฮฮาอยู่ตลอด ทำให้หายความรู้สึกกระอักกระอ่วนใจในครั้งแรกที่เห็นชื่อร้าน

ต้องทำใจเรื่องรอนานและอย่าคาดหวังอาหารที่ตั้งใจมาสั่งกิน เพราะเขาจะมีรายการอาหารตามแต่วัตถุดิบที่หาได้ในแต่ละวัน ทางที่ดีถ้าเชื่อฝีมือกันก็ให้สั่งตามใจคนทำ ในครัวมีเจ้าของร้านทำคนเดียว ลูกค้ามาถึงให้บริการตัวเองทุกอย่าง ยกเว้นทำอาหารกับล้างจาน  ถ้าวันใดลูกค้าไม่มากจะเข้าร่วมบรรเลงทำในครัวก็น่าจะได้

ตู้ใส่จานชามช้อนให้ลูกค้ามาหยิบบริการตนเอง

เมื่อก่อนเดี่ยวมือหนึ่งคือแม่บ้าน แต่ด้วยสุขภาพไม่อำนวยจึงทำคนเดียว จดอาหารที่อยากกินแล้วเอาไปส่งให้พี่บูรณ์ถึงในครัว แล้วเราก็บริการตัวเองทั้งจาน ชาม น้ำดื่ม แม้แต่ข้าวเปล่าก็ไปตักไปหยิบเองกันตามสบาย

ยืนครวญเพลงทอดทอดมันเดียวดาย

ทำคนเดียวมือเป็นระวิง แม้ลูกค้าจะเยอะ แต่รอไม่นานก็ได้อิ่มอร่อยกัน ด้วยฝีมือควงตะหลิวแม้จะเผ็ดจัดจ้านร้อนแรงแต่ก็กลมกล่อม คนที่กินรสเผ็ดจัดไม่ได้ โปรดเตรียมรถดับเพลิงรอหน้าร้านได้เลย

กำลังบดเครื่องแกงเอง

เมื่อลูกค้าซาเจ้าของร้านก็บดเครื่องแกงด้วยตัวเองครั้งละกะละมังขนาดใหญ่ บอกว่าขายได้ไม่ถึงอาทิตย์ก็หมดกะละมังนี้ รสชาติอาหารจึงจัดจ้านสม่ำเสมอไม่มีผิดเพี้ยน

ไก่คั่วเกลือ

แนะนำจานเรียกน้ำย่อยด้วยไก่คั่วเกลือ ซึ่งคั่วได้กำลังดีโรยเกลือพอเค็มปะแล่ม หยิบกินแล้วติดลมจนต้องหักห้ามใจไม่ให้สั่งเพิ่ม เพราะยังไม่ได้สั่งอีกหลายรายการ

ทอดมันปลากราย

เข้าไปดูในครัวเห็นเจ้าของร้านควักเนื้อปลาที่ปรุงเสร็จ จับโยนลงกระทะน้ำมันอย่างไม่ปราณีปราศรัย เมื่อหยิบสิ่งที่เรียกว่าทอดมันเข้าปากชิ้นแรก สัมผัสในปากบอกได้ว่าสามารถท้าได้ทั้งสิบทิศให้มาประลองฝีมือกันสักตั้งได้อย่างไม่ต้องอายใคร

ต้มโคล้งปลากดคัง

ต้มโคล้งใส่ใบกะเพรากับสมุนไพรบ้านป่ากันเต็มเหนี่ยว แต่งรสเปรี้ยวด้วยน้ำมะขามเปียกซดแล้วสดชื่น ใส่ปลากดคังจากแม่น้ำมาสดๆ วันต่อวัน มีไข่ปลาลอยมาเป็นยวง รายการนี้บอกได้ว่าต้องสั่งกันทุกโต๊ะ ลือกันให้แซ่ดว่าเป็นทีเด็ดของร้าน

หมูป่าผัดเผ็ด

การเลือกเนื้อหมูป่า เลือกส่วนที่ติดมันบางตรงพุง หรือเนื้อสามชั้นหมูป่า การเลือกหมูป่าต้องดูรูขุมขนมีขน 3 เส้น สังเกตความสดความสมบูรณ์ของสีเนื้อ ไม่มีกลิ่นบูด หั่นบางให้ติดหนังหมูป่าแท้ผัดกับพริกแกงจากกะละมังข้างต้น รสแซ่บเข้าปากเผ็ดร้อน กินหลายคำหุบปากไม่ลงถึงกับต้องโห่ร้องแบบทาร์ซาน

ไก่บ้านผัดกะเพรา

ไก่บ้านจะมีสัมผัสที่เหนียวกว่าไก่เลี้ยง เนื้อไก่มีความแน่นราคาแพงกว่าไก่ฟาร์มเกือบเท่าตัว ปรกติจะเลือกไก่สาวที่อายุประมาณ 6 เดือน ปรุงอาหารได้สารพัด ตั้งแต่ข้าวมันไก่ แกงไก่ ไก่ผัดเผ็ด ต้มยำต้มโคล้งใบมะขามอ่อน ผัดกะเพรา ก๋วยเตี๋ยว ฯลฯ ตามแต่จะสรรสร้าง ถ้าเอามาผัดกะเพราเหมือนของร้านนี้ ผัดกับพริกกะเหรี่ยง กระเทียม ใบมะกรูด ยิ่งถ้าได้ใบกะเพราแดงหรือใบกะเพราป่าติดดอก อร่อยจนเทพสยบ           

ไข่ฟู

ไข่เจียวฟูฟ่องนี้ต้องใช้ไข่เป็ด น้ำมันท่วมกระทะโหมไฟแรงยังกับไฟโลกันต์ ตีไข่แล้วยกเทสูงๆ พลิกหนเดียวกรอบสะท้านใจ ใช้กินเพื่อตัดเผ็ดดีนัก

เสิร์ฟเอง

บุคคลระดับหลงจู๊ยังต้องเข้าไปในครัวยกอาหารเองด้วยติดใจความอร่อยหลุดโลก

คัตเอาท์ชื่อร้านเดิม

 ปลาแม่น้ำที่ยืนพื้นมีปลากดคัง ปลาช่อน ปลาเนื้ออ่อน ไก่บ้าน หมูป่าแท้ จระเข้ ถ้าโชคดีได้กินปลาสายยูฉู่ฉี่ ปลาเบี้ยวปลาน้ำเงิน ปลาไหล ปลากระเบน เป็นต้น  

ร้านอาหารหาแดกเอง

ร้านอยู่เส้นบางไทร-บางปะอิน ติดกับวัดบ้านเลนสระกระจับ   

ตำบลบ้านโพธิ์ อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

ตลาดโก้งโค้งอยู่เลยไปประมาณ 1 กม.

เปิดร้านทุกวันตั้งแต่ 10.30 – 21.00 น

เบอร์โทร : 062-996-4997

พิกัด : https://maps.app.goo.gl/yQW4KG16Rp7xVLN28

ถ่ายภาพ มีรัติ รัตติสุวรรณ

แผนที่ มูฮัมหมัด พันธ์โพธิ์