อดีตพระนักเทศน์ชื่อดังแพรรี่ -ไพรวัลย์วรรณบุตรกับเวอร์ชั่นล่าสุดที่อัปเลเวลมาใส่วิกแต่งหญิงพร้อมนามใหม่ว่า“แพรรี่”จัดเต็มเพิ่มความมั่นใจเรียกว่าสร้างสีสันให้ชาวโซเชียลเป็นอย่างมากล่าสุดเปิดใจในรายการWOODY FMหลั่งน้ำตาเล่าถึงอดีตที่ครอบครัวโดนดูถูกจนวันนี้ภูมิใจได้ทำเพื่อพ่อแม่ลั่นไม่ว่าจะยูนิฟอร์มไหนก็มีคุณค่า ทำเพื่อสังคมได้ ตอนนี้ทำได้สิ่งใหม่ตามฝันเติมเต็มชีวิตศัลยกรรมความสวยแบบจัดเต็มจนปิดตำนานอรุ่มเจ๊าะเผยตอนนี้ไม่เวอร์จิ้นแล้วมีแฟนเป็นหนุ่มรุ่นน้องรักนี้สุดแสนแฮปปี้

ตอนที่สึกออกมาก็มีฟีดแบคว่าเสียดายบวชตั้งนานไม่น่าสึกเลยช่วงนั้นเรารับกับฟีดแบคยังไง?

แพรรี่ :ทุกวันนี้ก็ยังมีคนพูดอยู่พระในวงการท่านก็จะพูดว่าเสียดายอุตส่าห์จบเปรียญธรรม9มาแล้วขายน้ำพริกสำหรับหนูคิดว่าไม่ควรมองแบบนั้นความรู้ส่วนความรู้อาชีพส่วนอาชีพเป็นอาชีพอะไรก็ตามที่สุจริตรู้สึกว่ามันมีเกียรติการที่ขายน้ำพริกไม่ได้ทำให้ความรู้จากการเรียนหายไปก็ยังเอาความรู้ที่มีรับใช้สังคมในบทบาทอื่นเราไม่ได้ขายน้ำพริกทุกวันเวลาให้ความรู้ในเชิงศาสนาก็ยังทำหน้าที่ได้ไม่ได้หายไปตามยูนิฟอร์ม

แชร์ให้ฟังได้ไหมอะไรที่เราฝึกมาในการปฎิบัติแล้วนำมาใช้ได้จริงเพื่อเป็นประโยชน์กับบางคนที่ใช้ชีวิตอยู่ในทุกวันนี้?

แพรรี่ :เรื่องหลักไตรลักษณ์ที่ทำให้ไม่ยึดติดกับภาพอะไรในความเป็นตัวหนูเลยไม่เคยติดภาพเลยว่าเราเคยบวชมาก่อนแล้วคนจะต้องมาให้ความนับถือในฐานะของพระเปรียญธรรม9เรามูฟจากตรงนั้นมาแล้วตอนนี้มีฐานะแค่ฆราวาสคนหนึ่งถือศีล5เป็นแม่ค้าทำมาหากินคิดแค่นี้สึกมาแต่ตัวเปล่ามาเริ่มต้นใหม่นี่ก็คือหลักไตรลักษณ์ที่สอนเราว่าใดๆมันไม่จีรังเลยทุกอย่างแล้วถ้าเราคิดแบบนี้ได้จริงๆชีวิตมันก็โล่งพร้อมให้เราได้เริ่มต้นใหม่ทำใหม่ได้หมดเพราะเราไม่ได้ติดอะไรแล้วความรู้สึกเราตอนที่สึกเหมือนเกิดมาบนโลกนี้อีกครั้งหนึ่ง

กิเลสตัณหาโลภมันเริ่มเข้ามาบ้างไหม?

แพรรี่ :มันเข้ามาตั้งแต่วันแรกที่สึกเลย (หัวเราะ) หนูก็อยากมีคู่ชีวิตแบบพี่วู้ดดี้เพราหนูเป็นโสดมาตั้ง18ปีก็จะรู้สึกว่าเราสึกแล้วสามารถมีคู่ครองได้แล้วสามารถมีเซ็กส์ได้แล้วเพราะเราเป็นมนุษย์ปุถุชนตราบใดที่เราไม่ได้ทำอะไรที่มันผิดศีลข้อที่3เราสามารถมีได้

ตอนนี้เรายังเป็นเวอร์จิ้นอยู่ไหม?

แพรรี่ :หนูพูดได้เหรอคะ (หัวเราะ) ไม่น่าจะเวอร์จิ้นแล้วมั้งคะถ้าบอกเวอร์ก็จะมุสาอีกไม่เวอร์แล้วละคะมันเป็นสัญชาตญาณอารมณ์ความรู้สึกความรักราคะมันก็ได้ของมันโดยอัตโนมัติก็เหมือนทุกคนเป็นโลกธรรมอาจารย์พุทธทาสท่านพูดดีนะคะว่าการที่เรามีความใคร่ความรักมันไม่ใช่เรื่องผิดเพียงแต่ว่าเรามียังไงไม่ให้วันหนึ่งมันกลับมาทำร้ายเรา

ทุกวันนี้ดูแลตัวเองยังไง?

แพรรี่ : เยอะค่ะความฝันของเราเวลาเป็นพระเห็นคลีนิคความงามเวลาเดินผ่านโยมเขาสวยๆงามๆกันเนอะตอนบวชเราดูแก่กว่าอายุเยอะแล้ววันหนึ่งพอหนูออกมาแล้วได้ทำเพื่อตัวหนูเองบ้างไปสปาหน้าโบท็อกฉีดฟิลเลอร์คางแล้วแต่ก่อนหนูเป็นคนที่มีรอยยิ้มเห็นฟันไม่ได้เลยที่เขาบอกว่ายิ้มอรุ่มเจ๊าะก็ต้องทำฟันวีเนียร์เพราะเราอยากยิ้มแบบสวยๆช่วยได้เยอะมากทำให้เราอยากยิ้มก็มีคนชมว่ายิ้มสวย

มีแฟนหรือยัง?

แพรรี่ :มีแล้วค่ะคบกัน2เดือนน่าจะได้ยังเด็กอยู่เลยค่ะอายุน้อยกว่าหนูตั้งเยอะอายุยังไม่ถึง25เลยค่ะเราก็คุยกันทุกเรื่องทุกอย่างเพราะหนูรู้สึกว่าไม่ได้ต้องการแค่มีเซ็กส์แล้วพอคืออยากได้ใครสักคนมาอยู่กับหนูแบบจริงจังมาเป็นเพื่อนมาช่วยหนูในเรื่องอื่นๆเป็นคู่ชีวิตที่หนูอยากจะฝากอะไรบางอย่างให้ได้ความไว้เนื้อเชื่อใจอะไรหลายๆอย่างหนูอยากได้มุมนี้แล้ว

เจอกันยังไง?

แพรรี่ : เจอกันเพราะว่าเขาเป็นรุ่นน้องของทีมงานวันนั้นเขาวีดีโอคอลคุยกันแล้วเขาก็มาแซวหนูว่าให้พี่แพรรี่ปล่อยมาเที่ยวสิเดี๋ยวผมให้หอมทีหนึ่งอะไรประมาณนี้หลังจากนั้นก็มีนัดเจอไปคาเฟ่กันแล้วหนูก็รู้สึกว่าบุคลิกเขาน่ารักที่สำคัญก็คือเขาไม่มีแฟนเขาคุยกับเราไม่กลัวเราหยอกล้อกับเราได้รู้สึกว่าแค่นี้ก็เป็นการเปิดทางให้เราอยากที่จะคุยกับเขาเพิ่มมากขึ้นปกติถ้าเป็นคนอื่นไม่ค่อยมีใครอยากคุยกับหนูเพราะรู้สึกว่าหนูเฟียสๆเป็นคนทำอะไรก็เป็นข่าวเราคุยกันตลอดแล้วก็ตกลงกันเรื่องความสัมพันธ์ว่าระหว่างเราคืออะไรยังเป็นช่วงที่กำลังดูๆกันอยู่แต่ก็ยอมรับสถานภาพความเป็นแฟนแล้วก็มีสเปซให้กันว่าอะไรได้อะไรไม่ได้

สเปคของแพรรี่เป็นแบบไหน?

แพรรี่ :หนูชอบผู้ชายแบบน่ารักละมุนขาวๆสูงๆอย่างพี่วู้ดดี้เลย (หัวเราะ) หนูเข้มพอแล้วอยากได้อะไรที่มาเติมเพราะหนูเป็นกาแฟแล้วหนูขาดแค่นมมาเป็นนมให้หนู

ตั้งแต่เราเปิดตัวก็มีบทสนทนาเกี่ยวกับLGBTQ พ่อแม่บางคนอาจจะดูอยู่ไม่รู้ว่าจะสื่อสารกับลูกยังไงจะบอกเขาว่ายังไงดี?

แพรรี่ : พูดในฐานะของหนูรู้สึกว่าโชคดีมากที่เราอยู่ในครอบครัวที่พ่อกับแม่ให้ความเป็นตัวหนูจริงๆให้ความเป็นอิสระกับชีวิตและหนูอยากให้พ่อแม่ทุกคนเป็นแบบนั้นเพราะรู้สึกว่าพ่อแม่คือคนแปลกหน้าคนแรกบนโลกนี้ที่ลูกรู้จักเป็นคนแปลกหน้า2คนแรกที่เขาไว้ใจถ้าคนที่เป็นลูกไม่สามารถหาความไว้ใจกับคนแปลกหน้า2คนนี้ได้เขาก็ไม่สามารถหาจากใครได้แล้วบนโลกใบนี้ไม่มีใครที่จะเข้าใจเขาได้มากกว่าคุณสองคน

ในทางกลับกันสำหรับใครที่พ่อแม่ไม่เข้าใจอยากจะบอกเขาว่า?  

แพรรี่ : อยากให้เขายืนหยัดในความเป็นตัวเองพยายามพิสูจน์ถ้าพิสูจน์แล้วไม่มีประโยชน์กับคนที่เป็นพ่อเป็นแม่เห็นก็พิสูจน์ทำเพื่อตัวเองให้มีคุณค่าแล้วก็ใช้ชีวิตต่อไปเดินต่อไปโดยที่สุดท้ายแล้วเราเกิดมาเกิดมาคนเดียวนะคะฉะนั้นคนที่เป็นเพื่อนกับเราได้คือตัวเราถ้าเราไม่ปกป้องยืนหยัดทำเพื่อตัวเองก็ไม่มีใครทำเพื่อเราหรอก

ล่าสุดเสียน้ำตากับเรื่องอะไร?

แพรรี่ :ก็มีค่ะเรามีฟีลแฟนมันก็จะเริ่มมีเมื่อก่อนเป็นพระมันไม่มีแน่ๆก็มีอารมณ์เหมือนกันเวลาเราเหนื่อยๆท้อๆแบบเหนื่อยกับงานยังต้องมาเหนื่อยกับคนอีกพอเรามีความรักเหตุผลมันก็เริ่มไม่มีเวลาเศร้าเราก็จะเศร้าแปปเดียวเพราะเราเป็นคนสาธารณะจะเศร้าเยอะไม่ได้เราต้องเตือนตัวเองเสมอว่าต้องทำงานต้องไปต่อคนที่ตามเราในเพจเขาอยากเห็นความสนุกของเรา

เกิดมาในครอบครอบครัวที่โดนดูถูก

แพรรี่ : เราเกิดในในครอบครัวที่โดนดูถูกมาตลอดพ่อแม่หนูโดนดูถูกตอนแม่ทำงานก่อสร้างคนก็จะพูดเพราะว่ามึงโง่แบบนี้แหล่ะลูกมึงถึงไม่ได้เรียนต่อแม่เล่าว่าเวลาไปวัดขยับไปนั่งใกล้ใครเขาก็ถอยหนีเพราะเราไม่มีไม่อยากจะสมาคมกับเราหนูคิดว่าวันหนึ่งหนูจะลบความไม่มีออกไปจากชีวิตครอบครัวให้ได้จะต้องทำให้ได้แล้วหนูก็ทำได้แม่จะพูดเสมอว่าไม่เคยคิดว่าจะมีบ้านแบบที่อยู่ทุกวันนี้ไม่คิดว่าจะมีรถนั่งแบบนี้อะไรที่แม่ไม่เคยคิดหนูทำให้แม่หมดเลยแม่อยากได้อะไรหนูซัพพอร์ตทุกอย่างหนูปลดหนี้ให้แม่หมดทุกอย่างทุกวันนี้หนูเป็นคนหาเงินให้พ่อแม่นั่งใช้เงินอยู่บ้านหนูสร้างงานให้กับพ่อแม่พี่น้องให้ทุกคนมีงานทำนี่คือคุณค่า

ภูมิใจไหมที่เราสามารถปลดล็อกให้ครอบครัวได้?

แพรรี่ : มากๆค่ะหนูรู้สึกว่าการที่เราสึกมาไม่สูญเปล่าหนูพยายามทำให้คนเห็นว่าคุณค่าคนมันอยู่ที่เนื้อแท้ข้างในอยู่ที่จิตใจมากกว่าสิ่งอื่นพยายามต่อสู้เรื่องนี้กับคนทุกคนที่มองหนูที่เปลือกคิดว่าคนถ้ามีคุณค่าไม่ว่าจะยูนิฟอร์มไหนก็ต้องมีคุณค่าต่อให้หนูจะแต่งตัวเป็นตุ๊ดเป็นเกย์อะไรแบบนี้ดูเหมือนตลกขำๆแต่คุณค่าของเราก็ยังมีอยู่สิ่งที่เราเคยได้จากการบวชเรียนมามันไม่ได้หาย

เป็นคนเซนซิทีฟไหม?

แพรรี่ :ต้องดูว่ากับเรื่องอะไรแต่หลังๆน้ำตาซึมง่ายอยู่เหมือนกันเราโตมาด้วยความรักที่พ่อแม่มีให้หนูแบบของคนชนบททุกวันนี้มันเปลี่ยนไปหมดเวลาไปทำงานก็จะต้องหอมแม่หอมพ่อตลอดจะเซนซิทีฟกับเรื่องพวกนี้มันเป็นความอ่อนไหวมันคือนิยามของคำว่าความรักเราทำงานก็เพื่อคนที่เรารักมีคนที่เรารักอยู่ซัพพอร์ตข้างๆอะไรก็ไม่สำคัญเท่ากับครอบครัวเกิดมาชาติหนึ่งที่เราได้แบบมีครอบครัวที่อบอุ่นมีคนที่รักเราเข้าใจเราหนูว่ามันคุ้มค่าแล้วอันอื่นมันเป็นแค่เปลือกชื่อเสียงเงินทองมีเงินทองแต่ไม่มีเวลาใช้ชีวิตอยู่กับพ่อแม่ตอนนี้รู้สึกว่าเราได้กลับมาสู่ความเป็นสามัญมีความสุขที่สุดเลยในวันที่หนูสึกทุกคนร้องไห้น้ำตาไหลกอดรู้สึกว่าอันนี้มันจริงไม่ปลอมต่อให้เราเป็นพระแล้วเราได้รับความเคารพนับถือจากคนนั้นคนนี้ที่เข้าหาแต่หลายคนไปหาเพราะเขาเห็นหนูเป็นที่มาของผลประโยชน์แล้วหนูรู้สึกว่านี่มันเป็นความรักของจริงไม่ว่าเราจะอยู่ในยูนิฟอร์มแบบไหนยังเอ็นดูเราในแบบที่เราเป็น (ร้องไห้) มันเหมือนว่าหนูถูกพรากออกไปเพื่อไปเจออะไรที่เขาคิดว่าเป็นสิ่งที่ดีที่สุดกับชีวิตหนูได้ไปบวชไปเรียนอะไรต่างๆแต่วันหนึ่ง18 ปี (ร้องไห้) หนูค้นพบว่าสิ่งเหล่านั้นมันไม่ใช่มันทำให้เราอยากหนีจากกำพืดเดิมไปบวชเพื่อจะเอาอะไรอยากมีชื่อเสียงอยากมียศศักดิ์อยากเข้าสังคมเพื่อให้เป็นที่นับหน้าถือตาแต่ในขณะที่พ่อแม่หนูก็ไม่มีอันจะกินอยู่บ้านหนูว่ามันไม่ใช่ไม่ถูกทางหนูได้กลับมาถูกทางอีกครั้งหนึ่งรู้สึกว่า18 ปีเป็นเรื่องเสียเวลาอยากขอบคุณใครก็ตามที่ทำให้เราได้กลับมาถูกทางได้กลับมาอยู่กับความรักที่มันเป็นความรักจริงๆ

สามารถติดตาม Woody FMได้ที่ช่องทาง Podcast : WOODY FM , Facebook: Woody, Youtube: Woody ทุกวันพุธเวลา 19.00 น.

คลิกชมย้อนหลัง :https://www.youtube.com/watch?v=xHoBjTZznf4

#WoodFM#วู้ดดี้เอฟเอ็ม

สามารถติดตามและอัปเดตข่าวสาร รายการ WOODY FM

Facebook: Woody - Instagram: Woodytalk - YouTube: Woody - Twitter: @Woodytalk

TikTok: woodywoody- LINE: @woodytalk