ในประเทศจีนนั้น  ประชาชนถูกจำกัดสิทธิในการพูดในที่สาธารณะ สื่อมวลชนและสื่อออนไลน์ ถูกควบคุมการเสนอข่าวโดยรัฐบาล

สื่อมวลชนจีน ได้ยกย่อง ดร. หลี่ เหวินเหลียง(Li Wen) จักษุแพทย์ประจำโรงพยาบาลอู่ฮั่น  อายุ 34 ปี ที่เสียชีวิตหลังจากรักษาโรคตาให้ผู้ป่วยโควิด ที่เคยทำงานอยู่ที่ตลาดอาหารทะเลหัวหนาน  เมื่อวันที่ 30 มกราคม 2563  ดร.หลี่ ได้ประกาศเตือนเพื่อนแพทย์ ถึงความร้ายกาจของโรคที่คล้ายซาร์ส แต่เป็นไวรัสอีกตัวหนึ่งที่อาจทำอันตรายถึงชีวิต โดยแนะนำให้ใส่หน้ากากและเสื้อผ้าชุดป้องกันการติดเชื้อ

อีก 4 วันต่อมา ดร.หลี่ได้รับคำสั่งจากตำรวจให้ "หยุดแสดงความคิดเห็นที่เป็นเท็จ" และถูกสอบสวนในข้อหา "แพร่ข่าวลือ"  แต่ต่อมาตำรวจได้มาขอโทษ

ดร.หลี่ได้ใช้สื่อออนไลน์ ของเหวยโบ ของจีน ซึ่งคล้ายกับทวิตเตอร์ ในการรายงานเรื่องความรุนแรงของโรคประหลาดซึ่งตอนนั้นยังไม่ได้ตั้งชื่อว่าโควิด

ในตอนนั้น มีความเชื่อกันว่าโรคร้ายชนิดใหม่นั้นติดต่อกันโดยการสัมผัสสัตว์ป่าที่ติดเชื้อ โดยไม่มีการเตือนหรือหาทางป้องกันพวกแพทย์เกี่ยวกับการแพร่โรคทางน้ำลาย  ไอ จาม

สัปดาห์ต่อมา ดร.หลี่ได้ทำการรักษาโรคตาให้แก่หญิงคนหนึ่งโดยไม่รู้มาก่อนว่าหญิงคนนั้นติดไวรัสโควิด ทำให้ ดร.หลี่ติดโควิดจากหญิงคนนั้น เขาเริ่มมีอาการไอ มีไข้สูง แล้วเสียชีวิตอีกไม่กี่วันต่อมา   โดยพ่อและแม่ของ ดร.หลี่ก็ติดโควิดด้วย

การเสียชีวิตของดร. หลี่ทำให้เกิดความเศร้าโศกและความโกรธของประชาชนเกี่ยวกับการจัดการการระบาดของไวรัสโคโรนาของรัฐบาลจีนรัฐบาลถูกกล่าวหาว่ามองข้ามความรุนแรงของไวรัสและปกปิดขอบเขตของการแพร่กระจายเมื่อความโกรธของประชาชนถึงขั้นวิกฤต   ดร. ลี่จึงได้รับได้รับการยกย่องให้เป็นวีรบุรุษของรัฐบาลจีน

ตั้งแต่นั้นมากจนถึงวันที่ 31 มกราคม 2564 มีผู้ติดเชื้อโควิด -19 มากกว่า 105 ล้านคนและเสียชีวิตด้วยโควิด -19 กว่า  2.3 ล้านคนทั่วโลก