วิกฤติโรคระบาดโควิด พ.ศ. 2563  ทำให้ข้าราชการของไทยบางคน ต้องป่วยหนักระหว่างการปฏิบัติหน้าที่ด้วยโรคโควิดจนเกือบเสียชีวิต เช่น นายวีระศักดิ์   วิจิตร์แสงศรีผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสาคร

นายวีระศักดิ์ วิจิตร์แสงศรี  ที่ชาวสมุทรสาครเรียกกันว่า ผู้ว่าปู  เป็นชาวอ่างทอง เกิดเมื่อพ.ศ. 2504  จบการศึกษาระดับปริญญาตรีศิลปศาสตร์จากมหาวิทยาลัยบูรพา และปริญญาโทรัฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง  เคยเป็นพัฒนาการอำเภอป่าโมก  อ่างทอง  นายอำเภอแม่วงศ์ นครสวรรค์  นายอำเภอเดิมบางนางบวช ศรีประจันต์ และอำเภอเมือง  สุพรรณบุรี  รองผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ผู้ว่าราชการจังหวัด พิจิตรศรีสะเกษ  และย้ายมาเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสาคร  เมื่อ 1 ตุลาคม 2562 นายวีระศักดิ์  ได้รับรางวัลข้าราชการพลเรือนดีเด่น  นายอำเภอดีเด่น     และผู้ว่าราชการจังหวัดดีเด่นระดับประเทศ   

ในฐานะผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสาคร  นายวีระศักดิ์พยายามประชาสัมพันธ์ให้คนไทยทั่วไปรู้จักสมุทรสาครในทางที่ดี ไม่ดูถูกคนต่างชาติที่เข้ามาทำงานในจังหวัดทั้งที่เข้ามาโดยถูกหรือผิดกฎหมาย  เพราะคนต่างชาติเหล่านี้มาช่วยสร้างเศรษฐกิจไทยให้มั่นคง นำเงินมาสู่ประเทศไทย โดยอยากหาทางให้คนไทยและคนต่างชาติมีความเอื้อเฟื้อและมีน้ำใจไมตรีต่อกัน

เมื่อเดือนธันวาคม 2563 เกิดเหตุโควิดระบาดหนัก ที่ตลาดกลางกุ้งสมุทรสาคร มีการตรวจพบผู้ติดเชื้อหลายพันคน ส่วนใหญ่เป็นแรงงานต่างด้าวชาวพม่า    ผู้ว่าวีระศักดิ์ ได้ทำคลิปรายงานเหตุการณ์ทางอินเทอรเน็ทต่อประชาชนผ่าน แฟนเพจ COVID-19 สมุทรสาคร เป็นประจำทุกสัปดาห์  และกล่าวว่า “รู้สึกหนักใจที่คนทั่วไปมองสมุทรสาครเป็นแดนมิคสัญญี  เป็นถิ่นซอมบี้ที่ใครเข้ามาแล้วจะกลายเป็นคนอันตราย อาจติดโรคร้ายต้องกักตัว 14 วัน”

ผู้ว่าวีระศักดิ์ รณรงค์ให้ทุกคนใส่หน้ากากอนามัย ป้องกันโควิดโดยใช้คำขวัญว่า “วัคซีนรอปีหน้า  หน้ากากผ้าใช้ได้เลย”   และ “ใส่หน้ากากกันเหอะ   #ให้กราบก็ยอม”

ผู้ว่าวีระศักดิ์  ได้เกาะติดสถานการณ์แพร่ระบาดของโรคด้วยตนเอง อย่างทุ่มเท โดยออกไปสำรวจสถานที่เกิดเหตุอย่างถึงลูกถึงคน   ออกคำสั่งฉีดยาฆ่าเชื้อ  ปิดตลาด สอบสวนโรค  กักตัวผู้อยู่อาศัยบริเวณใกล้เคียง คนในห้ามออกคนนอกห้ามเข้า  ตั้งโรงพยาบาลสนาม พร้อมทั้งส่งอาหาร เครื่องอุปโภคให้คนที่ถูกกักตัวทั้งคนไทยและคนต่างด้าว

ผู้ว่าวีระศักดิ์  มีความพยายามอย่างยิ่งที่จะทำให้สมุทรสาครปลอดภัย น่ารัก  ให้คนกลับมาเที่ยว มากินอาหารทะเลที่สมุทรสาครเหมือนเมื่อก่อนเกิดเหตุโควิด  โดยพยายามจัดตั้งโรงพยาบาลสนามที่เรียกชื่อว่า “ศูนย์ห่วงใยคนสาคร” เพื่อดูแลควบคุมผู้ที่ตรวจพบเชื้อโควิดในสมุทรสาคร ซึ่งส่วนใหญ่เป็นคนต่างด้าวชาวพม่า  ไม่ให้ออกไปเดินตามตลาด  เยี่ยมเพื่อน หรือ ไปกินหมูกระทะ ทำให้โรคร้ายระบาดขยายตัวไปเรื่อยๆ   โดยในตอนแรกคิดจะตั้งศูนย์ห่วงใยคนสาคร ที่สวนน้ำ หรือ มหาวิทยาลัยกีฬาสมุทรสาคร แต่ถูกชาวบ้านต่อต้าน ชุมนุมปิดทางเข้าจนต้องย้ายสถานที่ มาที่สนามกีฬาหน้าจวนผู้ว่าราชการจังหวัด  เผื่อว่ามีอันตรายจะได้ให้ผู้ว่ารับเคราะห์ไปก่อน

เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 2563  ผู้ว่าวีระศักดิ์ ได้แถลงข่าวและกินอาหารทะเลปรุงสุกร่วมกับนายอนุทิน ชาญวีรกูล รองนายกรัฐมนตรี ที่ท่าเรือรับลม เพื่อสร้างความเชื่อมั่นให้กับประชาชนว่าสามารถกินอาหารทะเลได้อย่างปลอดภัย เพื่อแก้ปัญหาคนไม่กล้ากินอาหารทะเลจากสมุทรสาคร ตอนเย็นวันเดียวกันผู้ว่าฯ มีร่างกายอ่อนเพลียมากจากการตรากตรำ ทำงานหนักและพักผ่อนน้อย  จึงเข้ามาตรวจที่ โรงพยาบาลสมุทรสาคร เจาะเลือดส่งตรวจตามขั้นตอน ทางแพทย์ผู้รักษาให้นอนพักที่รพ.สมุทรสาคร เพื่อเฝ้าดูอาการหนึ่งคืน

ต่อมาตรวจพบว่าตัวผู้ว่าราชการจังหวัดเองกลายเป็นผู้ติดเชื้อโควิดมีไข้ต่ำ  ปอดอักเสบขั้นรุนแรง  เหนื่อยง่าย ต้องเข้าส่งไปรักษาที่โรงพยาบาลศิริราช อยู่ในห้องไอซียู ใส่เครื่องช่วยหายใจโดยต้องนอนคว่ำเกือบตลอดเวลาและไม่รู้สึกตัวนานถึง 42 วัน  นอกจากนั้นยังตรวจพบว่า นางชุติพร วิจิตร์แสงศรี ภรรยาของผู้ว่าฯ ก็ติดเชื้อโควิดด้วย  ในการนี้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้พระราชทานดอกไม้สิ่งของมาเยี่ยม และทรงรับเป็นคนไข้ในพระบรมราชูปถัมภ์

การปฏิบัติงาน ที่เสี่ยงอันตรายของนายวิจิตร แสงศรี อย่างเข้มแข็ง  ทุ่มเท  จนกระทั่งเจ็บป่วยขั้นสาหัส เป็นการปฏิบัติราชการเพื่อบริการประชาชนอย่างกล้าหาญเสียสละที่ควรยกย่องเชิดชูเกียรติอย่างยิ่งต่อไป