'เจ้าเบิ้ม' สุนัขวัย 5 ขวบ 1 ในสมาชิกชั้น ป.1 ที่เข้าเรียนพร้อมเด็กๆ ภายในห้องเรียน จนเป็นขวัญใจประจำโรงเรียนบ้านหนองตาพุดที่ราชบุรี

เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2562 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า โลกโซลเชียลได้มีการกล่าวถึงความน่ารัก ของเจ้าสุนัขเพศผู้ตัวหนึ่งที่สนใจเรียนหนังสือร่วมกับบรรดาเด็กนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ภายในโรงเรียนแห่งหนึ่งในอำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี หลังผู้ใช้เฟสบุ๊กชื่อ Kornnasa Koontavee ได้นำคลิปที่บันทึกด้วยกล้องโทรศัพท์มือถือ ความยาว 13 วินาที เผยแพร่เมื่อเวลา 14 : 34 น.วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 ที่ผ่านมา พร้อมระบุข้อความสั้นๆว่า "หมาฉลาดมีการศึกษา" จนกลายเป็นที่ชื่นชอบและมีผู้แสดงความคิดเห็น ถึงความน่ารักและฉลาดของเจ้าสุนัขตัวดังกล่าวจำนวนมาก

ล่าสุดผู้สื่อข่าวได้เดินทางไปติดตามเรื่องราวความน่ารักของเจ้าสุนัขแสนรู้และน่ารักตัวนี้ โดยอยู่ภายในโรงเรียนบ้านหนองตาพุด ตำบลธรรมเสน อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี ระหว่างที่ผู้สื่อข่าวเดินทางไปถึงได้พบกับเจ้าสุนัขเพศผู้สีขาวตัวเดียวกับที่ปรากฏภายในคลิปภาพ กำลังเดินเข้าห้องเรียนของชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ซึ่งอยู่ชั้น 2 ของอาคารเรียน และไม่พบทีท่าว่าเจ้าสุนัขตัวนี้จะมีความดุร้าย กับเดินเข้าไปยังห้องเรียนและเข้าไปยังกลางวงล้อมของบรรดาเด็กนักเรียนที่กำลังนั่งเรียนวิชาภาษาไทย ด้วยความเอ็นดูและน่ารักของเด็กๆ ซึ่งเจ้าสุนัขแสนรู้ยังเข้าไปทักทายเด็กๆ ก่อนที่จะหมุนตัวนอนหมอบกับพื้นหันหน้าไปทางครูผู้สอน หรือ ครูประจำชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 เหมือนกับเด็กนักเรียนที่กำลังนั่งเรียนอยู่ สร้างความประหลาดใจของผู้สื่อข่าว

นายนที แก้วพระจันทร์ ครูประจำชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 เล่าให้ฟังว่า เจ้าสุนัขตัวดังกล่าว ชื่อ “เจ้าเบิ้ม” เป็นสุนัขเพศผู้สีขาว วัย 5 ขวบ เป็นสุนัขที่น่ารักของบรรดาเด็กๆ ที่รักใคร่เอ็นดูและเป็นเพื่อนกัน โดยที่หลังจากตนเองย้ายมาประจำที่โรงเรียนแห่งนี้ได้ 3 ปี จะเห็นเจ้าเบิ้มอยู่อาศัยที่โรงเรียนนี้มานาน เป็นสุนัขของครูปลาทู ซึ่งเป็นครูที่อยู่โรงเรียนนี้มานาน เลี้ยงมาตั้งแต่ตัวเล็กๆ จนเจ้าเบิ้มโตได้ 5 ปี จึงมีความสัมพันธ์กับโรงเรียนนี้เป็นอย่างดี ในช่วงเปิดเรียนเจ้าเบิ้มจะเดินมาเข้าแถว ก็จะอยู่กับแถวของเด็กนักเรียนชั้น ป.1 ก่อนที่จะเดินตามขึ้นไปยังห้องเรียน ส่วนหลังเลิกเรียน หรือ วันหยุด เจ้าเบิ้มจะกลับไปอยู่ที่บ้านพักครู ซึ่งจะทำเป็นกิจวัตรประจำวัน เหมือนกับคนปกติทั่วไป

ครูนที เล่าต่อว่า วันแรกที่ตนเองย้ายเข้ามาทำงานที่โรงเรียน พบเจ้าเบิ้มซึ่งนอนอยู่ภายในห้องประชุมที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำ และสังเกตเห็นว่าเจ้าเบิ้มนอนโดยไม่มีส่งเสียงเห่า หรือ สร้างความรำคาญให้กับครูหรือนักเรียน ซึ่งตนเห็นถึงความน่ารัก จึงถูกชะตา จากนั้นเจ้าเบิ้ม ก็จะเดินตามเข้ามานอนเล่นที่ห้องชั้น ป.1 ที่ตนเองสอนประจำอยู่ โดยที่ครั้งแรกที่เข้ามาตนเองเข้าใจว่าน่าจะเข้ามาขอของกิน เพราะเคยส่งขนมให้มันกิน ซึ่งในวันนั้นใกล้ที่จะเลิกเรียนตนจะต้องนำนมถุงแจกให้กับนักเรียนดื่มตามโครงการตามปกติของทุกวัน

แต่เมื่อวันดังกล่าวนักเรียนหยุดไป 1 คน ทำให้นมเหลือจำนวน 1 ถุง ตนจึงได้ถามความสมัครใจของบรรดาเด็กๆ ว่าครูขอนำนมถุงนี้ให้เจ้าเบิ้มกินนะ เด็กๆรู้สึกชื่นชอบ จึงได้นำนมเทใส่กล่องใบเล็ก และให้เจ้าเบิ้มกิน ซึ่งเจ้าเบิ้มก็กินจนหมด หลังจากนั้นก็ต้องนำให้เจ้าเบิ้มกินทุกวัน จึงเข้าใจว่าเจ้าเบิ้มน่าจะเข้ามาหาของกิน

แต่เรื่องราวความน่ารักมันเริ่มเกิดขึ้นเมื่อเจ้าเบิ้มเข้ามาเหมือนนั่งเรียนหนังสือร่วมกับเด็กชั้น ป.1 ไม่ว่าจะให้นักเรียนนักเรียนที่โต๊ะไม้ เจ้าเบิ้มก็จะมานอนที่โต๊ะนักเรียนหน้าชั้น และเมื่อตนให้นักเรียนไปนั่งล้อมวงกับพื้น เพื่อเรียนหนังสือวิชาภาษาไทยแบบผ่อนคลาย ซึ่งเจ้าเบิ้ม จะต้องเดินมานอนหมอบตรงกลางวงและหันหน้ามาทางครูนทีทุกครั้ง และถ้าถึงเวลาที่นักเรียนจะต้องลงไปทำกิจกรรมหรือเรียนวิชาพละศึกษา เจ้าเบิ้มก็จะเดินตามเด็กนักเรียน ไปเรียนที่สนามหรือลานกิจกรรมข้างอาคารเรียนทุกครั้ง

ดยแต่ละครั้งเจ้าเบิ้มไม่เคยเข้ามากัดหรือทำร้ายเด็กแม่แต่ครั้งเดียว แต่กลับจะคอยดูแล เห่าใส่คนแปลกหน้าที่เดินทางเข้ามา เหมือนกับเจ้าเบิ้มจะคอยเป็นสุนัขที่ดูแลความปลอดภัยด้วย รวมไปถึงความรักและความเอ็นดูระหว่างเด็กๆ กับเจ้าเบิ้ม จนเป็นที่หน้าประหลาดใจของครูในโรงเรียนและผู้ปกครองที่มาส่งลูกหลาน

นอกจากนี้เจ้าเบิ้มยังเคยก่อวีรกรรม ที่ครูนทีถึงกลับต้องต้องเสียเงินไปจำนวน 5,000 บาท โดยวีรกรรมที่เจ้าเบิ้มก่อไว้ คือ มีอยู่ครั้งหนึ่ง ครูนทีเล่าว่า ตนเองปิดห้องเรียน ซึ่งคิดว่าไม่มีใครอยู่แล้ว จนเวลาผ่านไปครูได้มาบอกว่า เจ้าเบิ้มทำลายข้าวของภายในห้องจนได้รับความเสียหายหลายรายการ รวมเป็นเงินจำนวน 5,000 บาท เนื่องจากเจ้าเบิ้มตะกุย ข้าวของภายในห้อง ทั้งหนังสือเรียน โต๊ะนักเรียน กระดาษที่ปิดตามผังห้องเรียน เจ้าเบิ้มกัด ตะกุย และ รื้อ จนห้องเละทั้งห้อง 

หลังจากนั้นเจ้าเบิ้มหายไปหลายชั่วโมงจนผิดสังเกต จนกระทั่ง ช่วงเย็นกำลังสอนเด็กๆ เล่นกีฬา ในวิชาพละ จู่ๆเจ้าเบิ้มเดินออกมาจากป่ามุ่งหน้ามาหาตนที่กำลังนั่งสอนเด็กๆอยู่และยกขาหน้าขึ้นมาวางที่หน้าขาของตนเอง เหมือนมันสำนึกผิด ทำให้ตนหายโกรธ เพราะความน่ารักและเอ็นดูของเจ้าเบิ้ม จนทุกวันนี้เป็นสุนัขประจำห้องประถมศึกษาปีที่ 1 และเป็นขวัญใจของบรรดาเด็กนักเรียนและครูภายในโรงเรียนบ้านหนองตาพุด