จำได้แม่นพฤติกรรมสุดแสบ! 'ดร.ตฤณห์' ฟาดแรงถึง 'เบิร์ด วันว่างๆ' บีบน้ำส่ง 'เสือ ดุสิต'ฝากขัง - เคยมีข่าวดังทำคนพิการดับ ไร้สำนึกจนนาทีสุดท้าย 

เฟซบุ๊ก Aj. Trynh Phoraksa ของ "ดร.ตฤณห์ โพธิ์รักษา" ได้โพสต์ข้อความถึงพฤติกรรม 'เบิร์ด วันว่างๆ' หลังจากที่บีบน้ำตาส่ง 'เสือ ดุสิต' ขึ้นรถฝากขัง  โดยระบุว่า 

ผ่านมาปีกว่าแล้ว ผมก็ยังจำสีหน้าบุคคลคนนี้ได้ดี วันที่ความสนุกส่วนตัว ทำให้ผู้พิการทางสติปัญญาถึงขั้นเสียชีวิต แล้วผมต้องวิเคราะห์พฤติกรรม ซึ่งมันไม่มีความสลดหรือรู้สึกผิดปรากฏเลย

วันนี้ได้เห็นอีกครั้ง ก็ยังคงมีทีท่าติดตลกไม่สำนึกเหมือนเคย ผมหวังว่า ในฐานะอาสาสมัครราชทัณฑ์กิตติมศักดิ์ ด้านวิชาการ จะสามารถผลักดันกระบวนการลงโทษ
ให้ศักดิ์สิทธิ์และไม่ถูกดูถูก ได้เหมือนทุกวันนี้ คนทำผิดซ้ำซากไม่สำนึก ไม่สมควรได้รับโอกาส

เกร็ดความรู้ที่จะให้ในวันนี้คือเรื่องการร้องไห้ปลอมๆ ซึ่งยังอ่อนหัดนัก ถ้าคิดจะมาตบตาผู้เชี่ยวชาญ และบรรดานักเรียนของผมที่เคยผ่านการฝึกมาแล้ว

ภาพจากเฟซบุ๊ก : Aj. Trynh Phoraksa 

Performative Cry (ร้องไห้เชิงสื่อสาร/เชิงแสดง)

คือ การแสดงพฤติกรรมร้องไห้ที่มีลักษณะเป็น instrumental emotion display (การแสดงอารมณ์เพื่อจุดประสงค์บางอย่าง) มากกว่าการเกิดจาก genuine affective distress (ความทุกข์ทางอารมณ์ที่แท้จริง)

โดยในเชิงพฤติกรรมศาสตร์มักพบรูปแบบกล้ามเนื้อใบหน้าแบบ exaggerated eye squeeze (AU6/7 เด่นผิดปกติ) ร่วมกับ horizontal mouth stretch (AU20) มากกว่ารูปแบบ inner brow raise (AU1) ที่เป็นสัญญาณของความเศร้าลึก (sadness marker) และมักขาดองค์ประกอบทางสรีรวิทยา เช่น tear overflow (น้ำตาไหลจริง), lip tremor (ริมฝีปากสั่น), และ recovery lag (ระยะเวลาฟื้นตัวของอารมณ์หลังหยุดร้อง) ที่พบใน emotional flooding จริง

นอกจากนี้ ยังมีลักษณะของ rapid state shift คือสามารถหยุดการร้องได้ทันทีเมื่อมี stimulus ภายนอกมากระทบ ซึ่งบ่งชี้ระดับ cognitive control override สูง

กล่าวโดยสรุป การวิเคราะห์ความแท้จริงของการร้องไห้ต้องพิจารณาร่วมกันระหว่าง muscle configuration (รูปแบบกล้ามเนื้อ), autonomic arousal (การกระตุ้นระบบประสาทอัตโนมัติ), temporal consistency (ความต่อเนื่องของอารมณ์ตามเวลา) และ contextual congruence (ความสอดคล้องกับบริบท)

ขอบคุณข้อมูล : Aj. Trynh Phoraksa