จากกรณีเกิดเหตุช็อกสยองพระธรรมกร วัย 68 ปี เจ้าสำนักสงฆ์ภูหินกองบนเขาภูพาน บ้านนาแค ต.หนองบัว อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จ.หนองบัวลำภู ใช้เครื่องตัดคอกิโยติน หรือเครื่องตัดคอสมัยก่อนตัดคอตัวเองเสียชีวิต จนกลายเป็นประเด็นวิพากษ์วิจารณ์อยู่ในวงการพระสงฆ์ในขณะนี้นั้น

19 เมษายน 2564 พระมหาไพรวัลย์ วรวณฺโณ โพสต์ข้อความผ่านเฟชบุ๊กหลังพร่้อมด้วยคณะหมอปลา จีรพันธ์ เพชรขาว และทนายโนบิตะ เดินทางมาดูจุดเกิดเหตุ จุดที่พระธรรมกรใช้กิโยตินถวายศีรษะตนเอง  โดยพระมหาไพรวัลย์ ระบุว่า มีเรื่องเล่าและแง่คิดมาฝากนะโยม จากการที่อาตมาได้ลงพื้นที่ที่สำนักสงฆ์ภูหินกอง จังหวัดหนองบัวลำภูวันนี้

หลังจากที่อาตมาได้คุยกับลูกศิษย์ของอดีตพระธรรมกรและสำรวจพื้นที่โดยรอบของสถานปฎิบัติธรรมแห่งนี้ ทำให้อาตมาเข้าใจว่า ทำไมคนอย่างอดีตพระธรรมกรเอง หรือแม้แต่ลูกศิษย์ของเขาจึงเชื่อว่า การตัดหัวเป็นพุทธบูชา เป็นเรื่องที่ถูกต้อง

จากการที่ได้สอบถามพูดคุย อาตมาค่อนข้างมั่นใจว่า การตัดหัวของอดีตพระธรรมกร ส่วนหนึ่งได้รับอิทธิพลมาจากแนวคิดในคัมภีร์อนาคตวงศ์ เรื่องการบำเพ็ญปรมัตถบารมี และการจะได้ตรัสรู้เป็นพระปัจเจกพุทธเจ้าในอนาคต ลูกศิษย์อดีตพระธรรมกร ยืนยันและเชื่อมั่นชัดเจนจนถึงตอนนี้ว่า การกระทำของอาจารย์ของพวกเขา เป็นเรื่องที่น่ายกย่องสรรเสริญ และเป็นการบำเพ็ญบารมีตามหลักพระพุทธศาสนา

เพราะเชื่อกันแบบนี้นะ ลูกศิษย์ของอดีตพระธรรมกรจึงไม่มีใครห้ามปรามอาจารย์เลย ไม่แค่นั้นหลังจากที่อาจารย์ของเขาตัดหัวตัวเองแล้ว ลูกศิษย์ได้ช่วยกันทำความสะอาดและทำลายหลักฐานทุกอย่างที่อาจารย์ของเขาใช้ก่อเหตุ เครื่องกิโยตินถูกทำลาย  มีการเผาศพอดีตพระธรรมกรไปแล้วนะ อาตมาได้ไปดูที่เผาศพด้วย  ตอนนี้บริเวณนั้นถูกวางทับด้วยก้อนหินซ้อนกันคล้ายเจดีย์

มีสิ่งหนึ่งที่อาตมาค่อนข้างเอะใจอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน คือในสำนักสงฆ์แห่งนี้มีเทวรูปเยอะมาก มีศิวลึงค์ด้วย ก็ไม่รู้ว่า เรื่องการตัดหัวของอดีตพระธรรมกร มีความเชื่อเรื่องการบูชายัญมาเกี่ยวข้องมากน้อยแค่ไหน

ใครจะมองเรื่องนี้ยังไงไม่รู้นะ แต่สำหรับอาตมา อาตมามองว่า คัมภีร์ในชั้นหลังหลายๆ คัมภีร์ ซึ่งถูกเขียนขึ้นในนามของพุทธศาสนาโดยนักบวชในพระพุทธศาสนามีปัญหามาก แม้แต่คัมภีร์อนาคตวงศ์เอง ซึ่งถูกแต่งขึ้นโดยพระกัสสปะ ภิกษุจากอินเดียใต้ หลังพุทธปรินิพพานตั้ง 1700 กว่าปี

การพูดถึงการบำเพ็ญปรมัตถบารมีของเหล่าพระโพธิสัตว์มีปัญหามาก โดยเฉพาะในกรณีที่ต้องเบียดเบียนตนเองและผู้อื่น เพื่อให้บรรลุเป้าหมายคือโพธิญาณ การกระทำเหล่านี้หลายอย่างสุดโต่งและขัดแย้งในตัวเอง หากเราพิจารณาให้ดีตามหลักคำสอนของพระพุทธเจ้า

อย่างเรื่องการตัดหัวนี่ชัดเจนเลยนะ ถ้าการตัดหัวตัวเองแม้เพื่อถวายเป็นพุทธบูชาเป็นสิ่งที่น่ายกย่อง เป็นการบำเพ็ญบารมี พระพุทธเจ้าจะตำหนิการฆ่าสัตว์เพื่อบูชายัญของศาสนาอื่นทำไม ?

ถ้าพระพุทธเจ้าสรรเสริญเรื่องตัดหัวตัวเองเพื่อถวายเป็นพุทธบูชา พระพุทธเจ้าจะตำหนิพระที่ฆ่าตัวตายเพราะฟังอสุภะกรรมฐานทำไม ?

หลักการอันหนึ่งของพระพุทธศาสนาที่ชัดเจนมากนั้นคือ การปฎิบัติธรรม ต้องเป็นไปเพื่อการไม่เบียดเบียนตนเองและผู้อื่น แล้วการตัดหัวตัวเองละ เป็นไปการเบียดเบียนหรือไม่ ?

มีบทสวดอันหนึ่งตอนหนึ่งนะ เวลาที่เราทำวัตรเย็น เรามักจะสวดกันว่า "ข้าพเจ้าขอมอบกายถวายชีวิตนี้ แด่พระพุทธเจ้า แด่พระธรรม และพระสงฆ์" คำสวดนี้ก็มีปัญหามาก เพราะแต่งขึ้นในสมัยพระวชิรญาณภิกขุออกผนวชและตั้งคณะพระธรรมยุติ คำสวดหลายตอนเอาอย่างคริสต์ศาสนา ที่เน้นการถวายตัวเพื่อพระเจ้า

อาตมาไม่มั่นใจว่า อดีตพระธรรมกร จะได้รับอิทธิพลจากคำสวดนี้และเผลอตีความอย่างเข้าใจผิดไปเองหรือเปล่า ? การมอบกายถวายชีวิตในทางพระศาสนา ท่านไม่ได้หมายถึงให้เรา ไปฆ่าตัวตายเพื่อบูชาพระรัตนตรัยนะ แต่ท่านหมายถึงให้เราอุทิศตัวเองเพื่อเผยหลักธรรมคำสอนในพระศาสนา อันนี้ก็ต้องระวังให้ดี เหมือนเราได้ยินคำว่า บวชถวายอก นั้นไม่ได้หมายถึงให้เราตัดอกออกมาถวายให้กับศาสนา แต่หมายถึงการที่เราปวารณาตัวว่าจะอยู่แนบสนิทกับพระศาสนาตลอดไป อย่างเป็นพระก็ไม่ลาสิกขาอย่างนี้เป็นต้น

นี่อยากจะฝากไว้นะโยมให้เป็นอุทาหรณ์และเรื่องที่เราจะขบคิดกัน อะไรคือหลักการของศาสนาพุทธ อะไรไม่ใช่ ? อะไรที่เราควรเชื่อถือ อะไรที่เชื่อถือไม่ได้