วันที่ 3 กรกฎาคม 2567 กรณี พ.อ.วีร์ โรจนวงศ์ หรือ เสธ.วีร์ นายทหารสังกัดกรมการทหารสื่อสาร และเจ้าของเฟซบุ๊กเพจ "เสธ.วีร์ ชีวิตที่ไม่ยอมแพ้" ป่วยด้วยโรคสูญเสียการทรงตัว Spino Cerebellar Ataxia 3 หรือ SCA3 ในวัย 47 ปี 

 โดยแอดมินเพจ “เสธ.วีร์ ชีวิตไม่ยอมแพ้” ได้โพสต์แจ้งข่าวว่า เสธ.วีร์ เสียชีวิตแล้ว โดยระบุว่า เสธ.วีร์ ตอนนี้นอนหลับสบายแล้วนะ จากไปด้วยอาการสงบที่ รพ. ช่วงตี 2
/ RIP. by Admin

ทั้งนี้ โดย พ.อ.วีร์ ได้เปิด เพจ “เสธ.วีร์ ชีวิตไม่ยอมแพ้” เพื่อเปิดเผยเรื่องราว ชีวิตตัวเอง และให้กำลังใจแฟนเพจ ซึ่งมีผู้เข้ามาติดตาม 7,600 คน นั้น

สำหรับ พ.อ.วีร์ เกิดเมื่อวันที่ 29 มี.ค. 2514 ที่กรุงเทพมหานคร จบจากโรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ รุ่นที่ 13 ปี 2531 ก่อนศึกษาต่อเป็นนักเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 29 และนักเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้าฯ (จ.ป.ร.) รุ่นที่ 40 สำเร็จการศึกษาได้ยศร้อยตรี เลือกรับราชการเหล่าทหารสื่อสาร เมื่อปี 2536 ศึกษาต่อระดับปริญญาโทด้านสารสนเทศ คอมพิวเตอร์ จากมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ มีพี่น้อง 1 คน รับราชการทหาร กองบัญชาการกองทัพไทย

ผ่านประสบการณ์เรียนหลักสูตรชั้นนายพัน สหรัฐอเมริกา (Officer Advance Course) Fort Gordon Atlanta Georgia USA 2538-2539 ระยะเวลา 8 เดือน นายทหารรักษาสันติภาพของสหประชาชาติ ประเทศติมอร์ตะวันออก (UNMO) 2547-2548 ระยะเวลา 6 เดือน เป็นล่ามอังกฤษ-ไทย ชุดซ่อมอาวุธ ที่เมืองชือเจียจวง สาธารณรัฐประชาชนจีน 3 เดือน ในปี 2548-2549 แล้วกลับมาทำงานในเรื่องการส่งกำลังบำรุงสายสื่อสาร ปี 2548-2558 รับราชการเจริญก้าวหน้าตามลำดับ

วันหนึ่งมีผู้คนทักว่าเดินเซ เกิดจากอุบัติเหตุหรือเปล่า จึงไปตรวจร่างกาย พบว่าเป็นโรค SCA3 ซึ่งแพทย์ระบุว่าเป็นแล้วไม่หาย มีแต่ทรงกับทรุด หากดูแลตัวเองดีก็จะทรงๆ แต่ถ้าไม่ดูแลตัวเองเลยก็จะทรุด โดยโรคสูญเสียการทรงตัว อาการของโรคคือการเดินไม่ดี การเคลื่อนไหวลำบาก การยืนก็ต้องมีการจับ การกลืนจะยากเพราะว่าจะสำลักอยู่บ่อยๆ รวมถึงการพูดด้วย แต่เมื่อนั่งแล้วก็จะไม่มีปัญหาอะไร โรคนี้เป็นโรคทางกรรมพันธุ์ โอกาสที่จะเกิดโรคนี้จะคิดเป็น 50% ทุกการเกิดจะส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น

"จากรุ่นปู่มีพี่น้อง 6 คน เป็นโรค 3 คน สู่รุ่นพ่อมี 4 คน พี่น้องเป็นโรคนี้ 2 คน และ สู่รุ่นผมมี 2 คน ผมเป็นโรคนี้แต่พี่ชายของผมไม่เป็น คุณปู่เป็นโรคนี้ตอนอายุ 65 ปี คุณพ่อเป็นโรคนี้อายุ 60 ปี ส่วนผมมีอาการตอนอายุ 42 ปี ตอนนี้ผมก็มีความยากลำบากในการเคลื่อนที่ โดยคิดเสมอว่า ผมเลือกที่จะอยู่อย่างมีความสุข แม้ว่ามันจะไม่สบาย การเลือก ทำให้ผมเลือกที่จะเป็นโรคที่ไม่สะดวกสบายได้อย่างมีความสุขได้ครับ" พ.อ.วีร์ ระบุในคำกล่าวแนะนำตัว