อุทธรณ์คุก95ปี

อดีตด.ต.รีดส่วย

อาบนวดค้ากาม

อัยการไม่ยื่นฎีกา

ศาลอุทธรณ์แผนกคดีทุจริตและประพฤติมิชอบ พิพากษาให้จำคุก ด.ต.อดีตตำรวจท่องเที่ยว 95 ปี ฐานรีดส่วย ไม่จับกุมร้านอาบอบนวด ลอบค้าประเวณี โดย ป.ป.ท.เห็นพ้องอัยการ ไม่ยื่นฎีกาคำพิพากษา

เมื่อวันที่ 15สิงหาคม2567 สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตในภาครัฐ(ป.ป.ท.) ได้เผยแพร่เอกสารข่าวเกี่ยวกับมติคณะกรรมการป.ป.ท.ระบุถึงคดีที่มีการกล่าวหา ด.ต.ชื่อย่อ “ก” โดยขณะเกิดเหตุดำรงตำแหน่ง ผบ.หมู่ สถานีตำรวจท่องเที่ยว 2กก.1บช.ทท.ถูกกล่าวหาว่ากระทำทุจริต มีหน้าที่จับกุมปราบปรามได้บังอาจเรียก รับ หรือยอมจะรับทรัพย์สิน โดยเรียกรับเงินจากผู้มีชื่อเป็นผู้แทนของเจ้าของสถานบริการอาบอบนวด สำหรับตนเองหรือผู้อื่นโดยมิชอบ ทั้งนี้ เพื่องดเว้นไม่กระทำการสืบสวนจับกุมการกระทำความผิดอาญาอันเกี่ยวกับการค้าประเวณีและความผิดอื่นๆ ที่ได้เกิดหรือจะเกิดมีขึ้นในสถานบริการอาบอบนวด ในตำแหน่งและอำนาจหน้าที่ของจำเลยอันมิชอบด้วยหน้าที่เป็นการละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบเพื่อให้เกิดความเสียหายแก่ผู้หนึ่งผู้ใด และเป็นการปฏิบัติหน้าที่โดยทุจริต เป็นเหตุให้สำนักงานตำรวจแห่งชาติและราชการได้รับความเสียหาย

ทั้งนี้ คณะกรรมการ ป.ป.ท.พิจารณาแล้วในการประชุมครั้งที่ 29/2563 เมื่อวันที่ 12 มีนาคม 2563 มีมติเป็นเอกฉันท์วินิจฉัยชี้มูลความผิดว่าการกระทำของด.ต.รายนี้ เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 149 มาตรา 157พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ.2542และที่แก้ไขเพิ่มเติม มาตรา 123/1 และมาตรา 123/2 ซึ่งเป็นกฎหมายที่ใช้บังคับขณะกระทำความผิด และอัยการได้ยื่นฟ้องผู้ถูกกล่าวหา เป็นจำเลยต่อศาลอาญาคดีอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบกลางเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม 2565 ศาลอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบกลางมีคำพิพากษาเป็นคดีหมายเลขดำที่ อท192/2564 คดีหมายเลขแดงที่ 149/2565 พิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 149 (เดิม) , พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ.2542 มาตรา 123/1 พ.ร.บ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ.2561 มาตรา 173

สำหรับการกระทำของจำเลยเป็นความผิดหลายกรรมต่างกัน ให้ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 ฐานเป็นเจ้าพนักงานเรียก รับ หรือยอมจะรับทรัพย์สินหรือประโยชน์อื่นใดสำหรับตนเองหรือผู้อื่น และฐานเป็นเจ้าหน้าที่รัฐใช้อำนาจหน้าที่โดยมิชอบเพื่อให้เกิดความเสียหายแก่ผู้หนึ่งผู้ใดหรือปฏิบัติหรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยทุจริต เป็นการกระทำอันเป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษฐานเป็นเจ้าพนักงานเรียก รับ หรือยอมจะรับทรัพย์สินหรือประโยชน์อื่นใดสำหรับตนเองหรือผู้อื่น ซึ่งเป็นกฎหมายที่มีโทษหนักสุดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ลงโทษจำคุกจำเลยกระทงละ 5 ปี รวม 33 กระทง จำคุก 165 ปี แต่เมื่อรวมโทษจำคุกทุกกระทงแล้ว ให้จำคุก 50 ปีตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 (3)

อย่างไรก็ตาม อัยการพิจารณาแล้ว มีความเห็นว่าศาลพิพากษาจำเลยมีความผิดตามฟ้องโจทก์ครบถ้วนแล้ว เห็นควรไม่อุทธรณ์ คณะกรรมการ ป.ป.ท.ในการประชุมครั้งที่ 2/2566 เมื่อวันที่ 10 มกราคม 2566 มีมติเห็นชอบไม่อุทธรณ์คำพิพากษาของศาลอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบกลาง ส่วนจำเลยได้อุทธรณ์คำพิพากษา

ต่อมาเมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2567 ศาลอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบกลาง ได้อ่านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แผนกคดีทุจริตและประพฤติมิชอบ คดีหมายเลขดำที่ อท333/2566 คดีหมายเลขแดงที่ 1530/2567 พิพากษาแก้เป็นจำเลยกระทำความผิด 19 กระทง จำคุกกระทงละ 5 ปี รวมจำคุก 95 ปี คงจำคุก 50 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91(3) นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

คณะกรรมการ ป.ป.ท.ได้พิจารณาเรื่องดังกล่าวในการประชุมครั้งที่ 42/2567 เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม 2567 มีมติเป็นเอกฉันท์ ในความผิดรวม 19 กระทง เห็นชอบไม่ฎีกาคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ตามความเห็นของอัยการ เนื่องจากศาลอุทธรณ์ยังคงพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ลงโทษจำเลยตามฟ้อง โดยไม่รอการลงโทษแก่จำเลย ชอบแล้ว จึงเห็นควรไม่ฎีกาซึ่งสอดคล้องกับความเห็นของอัยการ ส่วนประเด็นความผิดอีก14 กระทง เห็นพ้องด้วยกับความเห็นของอัยการและเห็นควรฎีกาในประเด็นดังกล่าวต่อไป