ซุบซิบกทม.

ประชาชนคนริมคลองได้แลเห็นผู้ใหญ่ภาครัฐหลายคนลงเรือเสมือนตรวจเยี่ยมคลอง และมีความจงใจจะให้คลองมีสภาพแห่งความเป็นคลอง ก็อุทานออกมาด้วยความหวังโดยเฉพาะคลองเปรมฯคลองแสนแสบว่า“ภูมิใจ”แต่ตรวจเยี่ยมแล้วจะต้องระดมทรัพยากรจากหน่วยงานเกี่ยวข้องรับผิดชอบสังคายนาให้เด็ดขาดด้วยจะเป็นกุศลกับสังคมอย่างยิ่ง เพราะถ้าไม่เช่นนั้นปัญหาก็ยังคง “หลอกหลอน” สืบต่อไป เฉกเช่น การรุกล้ำคลอง ซึ่งอลุ้มอล่วยให้อยู่กันมานานๆจนคนรุกล้ำคิดนึกกันว่าเป็นมรดกของบุพการีที่ทำพินัยกรรมมอบไว้ให้ก่อนลาโลกไป ...เอากันจริงๆหากหน่วยงานรับผิดชอบจริงใจไม่ใช่ “ไก่กา” เหมือนที่เพลงเขาขับกล่อม ปัญหาดังกล่าวคงเหลือแค่ตำนานเท่านั้น แต่วันนี้ดูเหมือนหน่วยงานที่เข้าไปแก้ไขล้างความสกปรกทั้งๆไร้อำนาจ คือ กทม. ตัวอย่าง คลองเปรมฯโครงการพัฒนาคลองใครจะเป็นฝ่ายเริ่มต้นไม่สำคัญ แต่ถ้าทุ่มสรรพกำลัง “คน-เงิน-เครื่องมือ”ลงไปบูรณะปฎิสังขรณ์ ประชาชนจะได้สัมผัสและเห็นความเป็นคลองตามพจนานุกรมชัดเจน ...ดังนั้นเมื่อเห็นนายกรัฐมนตรีรักษาการ หรือว่าที่นายกรัฐมนตรีคนต่อไปลงเรือล่องคลองด้วย ประชาชนบอกว่า “มีความหวัง” ซึ่ง “ไผ่ฎำ” เองก็อยากพูดตรงๆเช่นกันว่ามีความหวัง เพราะนายกฯคนมีเงินถุงเงินถัง คนใจดี “โมโตจีพี” จะได้เห็นปัญหาแล้วสั่งการระดม “คน-เงิน-เครื่องมือ”ลงดำเนินการแก้ไข นับว่ามันเป็นฤกษ์ดี ตรงกันข้ามถ้านายกฯลงแล้วแค่พิธีกรรม ประชาชนก็ต้องรับกรรมผลรับเคราะห์รับกรรม ทนกับความไร้ระเบียบของคลองที่นอกจากวันนี้จะกลายเป็นที่รับน้ำโสโครกดำสนิทแล้ว ก็ต้องทนกับสิ่งแวดล้อมเลวร้าย ,ขยะพิษ ,น้ำเน่าเหมือนอย่างที่เป็นมา ...ในข้อเท็จจริงการแก้ไขปัญหาคนมักง่ายรุกคูคลองนั้นวิธีการแก้ไม่ใช่เป็นประเด็นปริศนาธรรมแต่ประการใด นายกฯสั่งจัดสรรเงินงบประมาณหน่วยงานรับผิดชอบหลักตื่นตัว ปัญหา “ชะตากรรมชะตาทราม” ดังกล่าวก็สิ้นสภาพ วันนี้ถ้ายิ่งเหลาะแหละเล่นกันแบบบวงสรวง หน่วยงานที่แย่ที่สุดจะเป็น กทม.ทั้งๆตัวเองไม่มีอำนาจสั่งการแก้ไข ดังเฉกเช่น การจราจร สิ่งแวดล้อมระดับมหภาพ ...ที่สำคัญนอกจากปัญหาของคลองที่ถูกรุกล้ำแล้วภาวะเลวร้ายสุดๆอีกอย่างที่มันกัดกินแผ่นชายฝั่ง คือ น้ำทะเลกัดเซาะ นายกรัฐมนตรี “มอโตจีพี” รู้ไหม แผ่นดินชายฝั่งเสียหายไปเท่าไหร่แล้ว และเสียหายคืบคลานเข้ามาทุกปี และบางครั้งน้ำทะเลก็เข้ามาถึงพระราม2 ดังนั้นนายกรัฐมนตรีและคณะรัฐมนตรีที่เกี่ยวข้องกับเรื่องพรรค์อย่างนี้อย่าปล่อยให้ กทม.หรือท้องถิ่นที่มีงบประมาณจำกัดจำเขี่ย “นั่งดิ้นรน” ฝ่ายเดียว หรือจะให้ กทม.รับผิดชอบแก้ไขฝ่ายเดียวก็ได้ แต่จะต้องจัดสรรเงินเข้าแก้ปัญหาภัยธรรมชาติให้ กทม.เขาดำเนินการ และถ้ามีเงินเหมือน “โมโตจีพี” เขาได้รับ การันตี กทม.ทำได้ เพราะเขาศึกษาแนวทางไว้เรียบร้อย ทว่าขาดงบประมาณ...ปัญหาทุกอย่างแก้ไขได้ และปัญหาท้องถิ่นรัฐบาล หรือนายกรัฐมนตรีต้องสั่งการหน่วยงานภายใต้การบังคับบัญชาลงแก้ไขด้วย นี่คือความเห็นพื้นๆของคนที่มีอายุมากกว่านายกรัฐมนตรีหลายปีทีเดียวน่ะจะบอกให้...

ไผ่ฎำ

036