ที่บ้านเลขที่ 308/1 หมู่ที่ 9 ต.บ้านโพธิ์ อ.เมืองตรัง ซึ่งเป็นบ้านของนางนิภา หวังดี อายุ 70 ปี ได้นำไม้ไผ่สีสุก ไม้ไผ่ป่าและไผ่มันที่ปลูกไว้ส่วนหนึ่งและรับซื้อจากเพื่อนบ้านอีกส่วนหนึ่ง นำมาทำเครื่องจักสานได้ทุกชนิด ทั้งตะกร้า ข้อง อวน ไซ กระด้ง สุ่ม ชะนาง ลอบ และอื่น ๆ ขายตั้งแต่ราคาชิ้นละ 150-1,000 บาทแล้วแต่ขนาดและความยากง่าย ซึ่งแต่ละชิ้นใช้เวลาตั้งแต่ 1-5 วัน

ซึ่งคุณยายนิภาฯ  เรียนรู้การจักสานไม้ไผ่มาจากภูมิปัญญาของคุณปู่คุณย่าและคุณยายตั้งแต่อายุ 10 ขวบ พาอายุ 14 ปีจึงเริ่มทำขาย ช่วยคุณย่าหารายได้ไปโรงเรียน และใช้เวลาว่างทำเครื่องจักสานเรื่อยมา จนสามารถพัฒนาฝีมือตัวเองให้เก่งขึ้น ทั้งการสั่งสมประสบการณ์มาจากบรรพบุรุษ ครูพักลักจำและการเรียนในยูทูป จนทำเครื่องจักสานขายได้ทุกประเภท หลายลวดลาย และกลายเป็นปราชญ์ชาวบ้านหนึ่งเดียวในตำบลบ้านโพธิ์ ที่ยังคงเปิดบ้านเพื่อสอนเยาวชนและประชาชนที่สนใจเรียนฟรี แต่ก็ยังหาคนสืบทอดได้น้อยมาก  เพราะต้องใช้สมาธิ ใช้เวลาและความสนใจ

แต่ก็ทำให้ผลิตภัณฑ์ทำมือของคุณยายนิภาขายหมดเกลี้ยงทุกเดือน ซึ่งคุณยายได้คิดโจทย์ไว้ก่อนล่วงหน้า เช่น หน้าฝน มีน้ำหลากก็จะทำไซดักปลาและภาชนะที่เกี่ยวข้องกับการจับปลา พอถึงหน้าเกี่ยวข้าวก็จะทำภาชนะเช่น กระด้ง กระจาด ตะกร้า  หน้าแล้งก็จะทำที่สอยมะม่วง สุ่มไก่ รังนก เสื่อ เป็นต้น ทำให้ตอบโจทย์ลูกค้าได้ทุกฤดูกาล อีกทั้งมีความแข็งแรง ทนทานนานกว่า 5-10 ปี ซึ่งลูกค้ามีทั้งใน จ.ตรังและจังหวัดใกล้เคียงที่สั่งซื้อเข้ามาอย่างต่อเนื่อง สร้างรายได้ไม่ต่ำกว่า 15,000-20,000 บาทหรือกว่า 220,000 บาทต่อปี

สามารถส่งลูกสาวเรียนจบระดับปริญญาตรีได้ทั้งสามคน ซึ่งลูกค้าที่สนใจเครื่องจักสานแต่ไม่มีขายในท้องตลาด แค่เอาตัวอย่างมาให้ดู คุณยายก็ทำได้ทุกรูปแบบ ไม่ให้ลูกค้าผิดหวัง  ซึ่งคุณยายจะสืบสานการจักสานไม้ไผ่ต่อไปจนกว่าจะทำต่อไม่ไหว เพราะเป็นงานที่ทำด้วยใจรัก ได้อยู่กับลูกหลาน สร้างรายได้และได้สืบทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นไม่ให้สูญหายไป

โดยนางนิภา หวังดี อายุ 70 ปี กล่าวว่า ตนทำอาชีพนี้มาตั้งแต่อายุ 14 ปีทำจง กระด้ง ไซ ข้อง ตะกร้า ใครต้องการอะไรก็ทำให้ได้หมด เอาตัวอย่างมาดูก็ทำได้หมด โดยเรียนรู้มาจากปู่ย่าและยาย ตอนนี้ในหมู่บ้านไม่มีใครทำได้ ขายราคาตั้งแต่ 150-1,000 บาทแล้วแต่ขนาดที่เขาต้องการ ตะกร้ามีราคาตั้งแต่ 300-500 บาท แต่ละเดือนสร้างรายได้เหยียบ 20,000 บาท

ส่วนไม้ไผ่ปลูกไว้ทั้งไผ่สีสุก ไผ่ป่าและไผ่มัน ที่ง่ายสุดใช้เวลา 1-2 วัน หากเหลาไม้ไผ่ไว้แล้วก็ทำเสร็จเร็ว ซึ่งคนอื่นหมู่บ้านไม่มีใครสนใจหันไปทำอาชีพอื่น เพราะต้องตั้งสมาธิ ซึ่งตนจะทำจนกว่าจะทำไม่ไหว รู้สึกภูมิใจมาก ซึ่งไม่มีใครสนจะทำต่อ มีแต่สั่งให้สืบสานไว้ แต่เด็กรุ่นใหม่ยังไม่มีใครทำได้.

ทรงวุฒิ นาคพล