คลินิกสิ่งแวดล้อม

                                 กฎหมายเกี่ยวกับทำร้ายร่างกาย

ในเทศกาลสงกรานต์ที่ผ่านมา ผู้เขียนได้ติดตามข่าวสารบ้านเมืองปรากฏว่า มีเหตุละเมิดและกระทำความผิดกฎหมายที่เกิดจากการ เล่นตามเทศกาลสงกรานต์ที่เกิดขอบเขตเป็นจำนวนมาก

ซึ่งเกี่ยวกับละเมิดหรือทำร้ายร่างกายนั้นในกฎหมายไทย มีบัญญัติไว้ในทั้งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์หมวดละเมิด มาตรา 420 ถึง 448 ซึ่งบทบัญญัติสำคัญคือมาตรา 420 ได้นิยามว่า ผู้ใดจงใจหรือประมาทเลินเล่อ ทำต่อบุคคลอื่นโดยผิดกฎหมายให้เขาเสียหายถึงแก่ชีวิตก็ดี แก่ร่างกายก็ดี อนามัยก็ดี เสรีภาพก็ดี ทรัพย์สินหรือสิทธิอย่างหนึ่งอย่างใดก็ดี ท่านว่าผู้นั้นทำละเมิดจำต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนเพื่อการนั้น โดยในบทบัญญัติดังกล่าว เป็นกฎหมายที่บัญญัติอยู่ในกลุ่มกฎหมายแพ่งซึ่งมีผลบังคับเกี่ยวกับทรัพย์สินของผู้กระทำละเมิด

นอกจาก บทบัญญัติในการเยียวยาค่าเสียหายทางแพ่งแล้วยังบัญญัติเพื่อควบคุมการกระทำในลักษณะละเมิดบุคคลอื่นไว้ในกฎหมายอาญาแบ่งเป็น 3 ระดับ

ทำร้ายไม่บาดเจ็บ เช่นใช้กำลังทำร้าย เช่น ตบ ต่อย ผลัก โดยไม่บาดเจ็บหนักหรือไม่มีแผลถาวร บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 391 จำคุกไม่เกิน 1 เดือน หรือปรับไม่เกิน 10,000 บาท

ทำร้ายร่างกายบาดเจ็บ จิตใจได้รับความเสียหาย เช่นมีเลือดตกยางออก บาดแผลฟกช้ำ บาดเจ็บต้องรักษา บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295 จำคุกสูงสุด 2 ปี ปรับไม่เกิน 40,000 บาท

และทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัส เช่น ตาบอด หูหนวก เสียอวัยวะ เสียโฉม แท้งลูก ป่วยเจ็บเรื้อรังเกิน 20 วัน บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 297 จำคุก 6 เดือน - 10 ปี ปรับ 10,000 - 200,000 บาท 

ซึ่งในส่วนของคดีอาญานั้น นอกจากเป็นโทษที่มีบทบัญญัติบังคับกับเนื้อตัวร่างกายอาทิโทษจำคุกหรือโทษปรับแล้ว ยังอยู่ในหมวดของข้อหาที่ไม่สามารถยอมความได้อีกด้วยเนื่องจากเป็นความผิดอาญาแผ่นดิน

036