เสียงจากเมืองน่าน! สะพานบ้านทัพม่านโดนน้ำป่าซัดขาดซ้ำเป็นครั้งที่ 3 ชาวบ้าน 8 หมู่บ้านถูกตัดขาด แม่ต้องอุ้มลูกแบกขึ้นหลังลุยกระแสน้ำเชี่ยวไปส่งโรงเรียน

วันที่ 8 มิ.ย. 69 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ขณะนี้ราษฎรในพื้นที่ตำบลบัวใหญ่ อำเภอนาน้อย จังหวัดน่าน ต้องเผชิญกับความยากลำบากอย่างรุนแรงในการดำรงชีวิตประจำวัน ภายหลังจากสะพานบ้านทัพม่าน ซึ่งตั้งอยู่บนเส้นทางยุทธศาสตร์หลักในการสัญจรข้ามลำน้ำสาขาของลำน้ำแหง ได้ถูกกระแสน้ำป่าพัดหลากอย่างรุนแรงและกัดเซาะจนโครงสร้างสะพานขาดออกจากกันอย่างสิ้นเชิง เหตุเกิดเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2569 ที่ผ่านมา ซึ่งเหตุการณ์ในครั้งนี้นับเป็นการถูกน้ำพัดขาดเป็นครั้งที่ 3 แล้ว ส่งผลให้พี่น้องประชาชนและเกษตรกรจากกว่า 8 หมู่บ้านในละแวกใกล้เคียงต้องได้รับผลกระทบในวงกว้าง

จากการที่สะพานเส้นดังกล่าวขาดลง ทำให้ชาวบ้านไม่มีทางเลือกอื่น จำเป็นต้องเปลี่ยนมาใช้วิธีเดินเท้าลุยฝ่าทางน้ำที่ลึกและมีกระแสน้ำไหลเชี่ยวกรากเพื่อข้ามไปยังอีกฝั่ง สำหรับการเดินทางไปเรียนหนังสือของบุตรหลาน การไปทำงาน และการขนย้ายผลผลิตทางการเกษตร ซึ่งสร้างความเสี่ยงภัยและอันตรายต่อสวัสดิภาพเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะกลุ่มเปราะบางอย่างเด็กนักเรียนขนาดเล็ก ผู้สูงอายุ รวมถึงผู้ป่วยติดเตียงที่จำเป็นต้องเดินทางไปพบแพทย์ที่โรงพยาบาล

นางธัญลักษณ์ ชาวบ้านบ้านทัพม่าน หนึ่งในผู้ได้รับผลกระทบโดยตรง ได้เปิดเผยว่า ในเวลานี้ผู้ปกครองในหมู่บ้านจำนวนมากตกอยู่ในสภาพกลืนไม่เข้าคายไม่ออกทุกๆ เช้าและเย็นต้องคอยอุ้มลูกน้อยหรือแบกขึ้นหลังเดินลุยฝ่าสายน้ำป่าเพื่อไปส่งให้ถึงโรงเรียน เนื่องจากไม่มีเส้นทางเบี่ยงสัญจรอื่นที่สะดวกหรือปลอดภัยกว่านี้ให้เลือกใช้เลย

‘บางวันฝนตกบนดอย น้ำป่ามาแรงมาก ระดับน้ำสูงขึ้นเร็ว แต่เราก็ยังต้องอุ้มลูกเดินข้ามน้ำไปโรงเรียน ยอมรับว่ารู้สึกหวาดกลัวอยู่ตลอดเวลา เพราะถ้าเกิดก้าวพลาดล้มลงไป หรือน้ำป่าก้อนใหญ่หลากลงมาเฉียบพลัน อาจเกิดอันตรายถึงแก่ชีวิตได้ จึงอยากกราบวิงวอนให้หน่วยงานราชการที่เกี่ยวข้องเข้ามาช่วยเหลือแก้ไขปัญหาอย่างจริงจังเสียที เพราะที่ผ่านมาสะพานชั่วคราวหรือสะพานเบลีย์ที่สร้างขึ้นมา มักจะถูกน้ำป่าพัดทำลายเสียหายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่เคยยั่งยืนเลย’ นางธัญลักษณ์ กล่าว

รายงานข่าวระบุว่า สำหรับสะพานบ้านทัพม่านแห่งนี้ เคยได้รับความเสียหายอย่างหนักหนาสาหัสจากมหาอุทกภัยน้ำป่าไหลหลากเมื่อปี พ.ศ. 2568 ก่อนที่ทางราชการจะเข้ามาทำการซ่อมแซมและก่อสร้างเป็นสะพานไม้โครงสร้างชั่วคราวเพื่อบรรเทาปัญหาเฉพาะหน้า แต่ต่อมาเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม 2569 ได้เกิดฝนตกหนักทำให้น้ำป่าทะลักซัดสะพานพังทลายลงเป็นรอบที่สอง และล่าสุดเพิ่งผ่านพ้นมาได้ไม่ถึงสองสัปดาห์ ในวันที่ 5 มิถุนายน สะพานที่เพิ่งซ่อมแซมเสร็จก็ถูกน้ำป่าซัดกระหน่ำขาดกระเด็นเป็นรอบที่สามในที่สุด

จากวิกฤตการณ์ซ้ำซากดังกล่าว ชาวบ้านในตำบลบัวใหญ่จึงได้รวมตัวกันเรียกร้องและส่งสัญญาณเตือนไปยังหน่วยงานภาครัฐ ทั้งระดับอำเภอและระดับจังหวัด ให้เร่งบรรจุแผนโครงการและผลักดันงบประมาณในการก่อสร้างสะพานคอนกรีตเสริมเหล็กแบบถาวรที่มีความแข็งแรง ได้มาตรฐานวิศวกรรมกรรมฐานราก และสามารถรองรับปริมาณการระบายน้ำหลากในช่วงฤดูฝนได้อย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อสร้างความปลอดภัยสูงสุดในการเดินทาง และลดความเสี่ยงต่ออุบัติเหตุร้ายแรง

โดยชาวบ้านในพื้นที่ต่างยืนยันเป็นเสียงเดียวกันว่า ปัญหานี้ไม่ใช่เพียงเรื่องของความสะดวกสบายในการสัญจรธรรมดาๆอีกต่อไป แต่เป็นเรื่องของการปกป้องรักษาชีวิตของประชาชนในพื้นที่ โดยเฉพาะอนาคตของเด็กนักเรียนที่ต้องเอาชีวิตมาเสี่ยงเดินลุยน้ำป่าทุกวัน พร้อมตั้งความหวังว่าผู้ว่าราชการจังหวัดน่านและผู้เกี่ยวข้องจะเร่งเข้ามาแก้ไขปัญหาอย่างเป็นรูปธรรม ก่อนที่จะมีเหตุสลดเด็กลอยไปกับน้ำตาป่าจนเกิดความสูญเสียที่ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้น