1.ประเด็นปัญหาเรื่องนี้เป็นเรื่องตามมาตรา 100/1 แห่งพ.ร.บ.ข้าราชการพลเรือน (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2562 ซึ่งบัญญัติความไว้โดยสรุปความว่าในกรณีที่คณะกรรมการป.ป.ช.หรือคณะกรรมการป.ป.ท.มีบทชี้มูลความผิดข้าราชการพลเรือนสามัญผู้ใด ซึ่งออกจากราชการแล้วให้การดำเนินการทางวินัยและสั่งลงโทษแก่ผู้นั้น ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วย ป.ป.ช.หรือป.ป.ท.แล้วแต่กรณี

2.เมื่อเป็นเช่นนี้ หากคณะกรรมการป.ป.ช.หรือป.ป.ท.มีมติชี้มูลความผิดข้าราชการพลเรือนสามัญซึ่งออกจากราชการไปก่อนแล้ว ส่วนราชการจะต้องปฏิบัติประการใดจึงจะถูกต้องและเป็นธรรมแก่ทุกฝ่าย

3.ครั้งนี้มีปัญหาเกิดขึ้นที่กระทรวงอุตสาหกรรม โดยคณะกรรมการป.ป.ช.ได้มีมติชี้มูลความผิดวินัยอย่างร้ายแรงข้าราชการในสังกัดกระทรวงอุตสาหกรรมจำนวน 2 ราย ฐานปฏิบัติหรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ราชการโดยมิชอบเพื่อให้เกิดความเสียหายอย่างร้ายแรงแก่ผู้หนึ่งผู้ใด หรือปฏิบัติหรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ราชการโดยทุจริตตามมาตรา 85(1) แห่งพ.ร.บ.ระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ.2551

4.กระทรวงอุตสาหกรรมได้นำเรื่องดังกล่าวเสนอต่อที่ประชุม อ.ก.พ.กระทรวงฯ แล้วที่ประชุมพิจารณามีความเห็นเป็น 2 ฝ่ายดังนี้

1) ฝ่ายที่หนึ่ง เห็นว่า เมื่อคณะกรรมการป.ป.ช.แต่งตั้งอนุกรรมการไต่สวนเรื่องดังกล่าวหลังจากข้าราชการพลเรือนเหล่านั้นพ้นจากราชการไปแล้วเกิน 180 วัน ตามมาตรา 100 แห่งพ.ร.บ.ระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ.2551 (ที่ใช้ในขณะนั้น) กระทรวงอุตสาหกรรมจึงไม่สามารถดำเนินการทางวินัยแก่อดีตข้าราชการดังกล่าวได้ เทียบเคียงความเห็นของคณะกรรมการกฤษฎีกาคณะที่ 1 เรื่องเสร็จที่ 1634/2563

2) ฝ่ายที่สอง เห็นว่า เมื่อคณะกรรมการป.ป.ช.ได้มีมติชี้มูลความผิดฐานที่อยู่ในอำนาจหน้าที่ของ ป.ป.ช.หลังจากที่มาตรา 100/1 แห่งพ.ร.บ.ระเบียบข้าราชการพลเรือน (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2562 ใช้บังคับแล้ว กระทรวงอุตสาหกรรมจึงต้องดำเนินการทางวินัยแก่อดีตข้าราชการดังกล่าวตามมติของคณะกรรมการป.ป.ช.

5.กระทรวงอุตสาหกรรมจึงนำประเด็นปัญหาตามความเห็นของอ.ก.พ.กระทรวงดังกล่าวข้างต้นหารือยังสำนักงานก.พ.โดยสำนักงานก.พ.มีความเห็นโดยสรุปว่า เมื่อคณะกรรมการป.ป.ช.มีมติชี้มูลความผิดแก่อดีตข้าราชการทั้งสองรายเมื่อมาตรา 100/1 แห่งพ.ร.บ.ระเบียบข้าราชการพลเรือน (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2562มีผลใช้บังคับแล้ว กระทรวงอุตสาหกรรมจึงสามารถดำเนินการทางวินัยและสั่งลงโทษแก่อดีตข้าราชการที่ถูกชี้มูลได้

6.กระทรวงอุตสาหกรรมจึงได้หารือคณะกรรมการกฤษฎีกาอีกครั้งหนึ่ง โดยคณะกรรมการกฤษฎีกา(คณะที่ 1) พิจารณาแล้วมีความเห็นโดยสรุปความว่า เมื่อข้าราชการที่คณะกรรมการป.ป.ช.มีมติชี้มูลความผิดนั้น ได้พ้นจากราชการไปก่อนพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน (ฉบับที่ 3) มีผลใช้บังคับประกอบกับพระราชบัญญัติ (ฉบับที่ 3) ดังกล่าวไม่ได้กำหนดบทเฉพาะกาลไว้เป็นการเฉพาะจึงต้องบังคับไปตามหลักทั่วไป คือ มาตรา 100 แห่งพ.ร.บ.ระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ.2551ที่ใช้อยู่ในขณะเกิดเหตุ เมื่อคณะกรรมการป.ป.ช.ได้แต่งตั้งคณะกรรมการไต่สวน หลังจากที่อดีตข้าราชการพ้นจากราชการแล้วเกินกว่า 180 วัน ผู้บังคับบัญชาของข้าราชการดังกล่าวจึงไม่มีอำนาจดำเนินการทางวินัยแก่อดีตข้าราชการดังกล่าวตามมาตรา 100 ดังกล่าว (ก่อนมีการแก้ไข) เทียบเคียงกับความเห็นของคณะกรรมการกฤษฎีกา (คณะที่ 1) เรื่องเสร็จที่ 1634/2563) (มติของคณะกรรมการกฤษฎีกา (คณะที่ 1) เรื่องเสร็จที่ 950/2564)

7.เรื่องนี้ก็จบลงในประการนี้ แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่า มติของกรณีนี้ ประเด็นนี้ จะยังคงถือเป็นแนวทางปฏิบัติต่อไปได้นานเท่าใด คงจะต้องรอดูกันต่อไปครับ