เริ่มต้นที่สาว “แองจี้” สมัยตอนเป็นศิลปินฝึกหัด พี่ๆ ทีมโปรดิวเซอร์ เขาจะเทสต์เรา ให้เราร้องเพลงของคุณพ่อโป่ง เพลงศรัทธา ด้วยตื่นเต้น ตอนร้องจริงๆ แองจี้ ดันร้องข้ามท่อนไป แต่ก็ร้องจนจบนะคะ ตอนนั้นทุกคนเขาก็งงกันใหญ่ “ซีแนน” ของซีแนนสมัยเรียนมัธยมเคยเป็นคนดูต้นทางให้เพื่อนปีนออกนอกโรงเรียนไปซื้อขนมด้านนอกรั้วค่ะ แต่ก็กลับมาเรียนตามปกตินะคะ

“อิสเบล” ตอนเด็กประมาณ 5-6 ขวบ โดนล้อตลอดว่าเป็นลูกหลง เพราะอายุห่างจากพี่ชาย 12 ปี แต่เบลเข้าใจผิดคิดว่าลูกหลงคือแม่ที่แท้จริงปล่อยเราทิ้งไว้ แล้วแม่ที่อยู่ด้วยตอนนี้เก็บเรามาเลี้ยง ตอนนั้นก็ร้องไห้จะออกจากบ้านจะไปตามหาแม่ที่แท้จริง พอแม่ได้อ่านจดหมายที่เราเขียนไว้ แม่ได้อธิบายให้ฟังว่า คำว่าลูกหลง หมายความว่าเราอายุห่างกับพี่ชายเยอะ

“เมย์” กระโดดลงสระว่ายน้ำที่โรงเรียนทั้งที่ใส่ชุดนักเรียนอยู่ค่ะ คือจริงๆ เรียกว่าพลาดตกมากกว่า “มายด์” เดินออกจากโรงเรียนคนเดียวเพื่อไปซื้อของกิน ครูก็เดินตามหา เราก็ต้องเดินอ้อมเพื่อเข้าทางหลังโรงเรียนเพื่อไม่ให้ครูจับได้ค่ะ “เนโกะ” ตอนเด็กๆเคยใส่บาตร แล้วเห็นว่าในบาตรพระมีอาหารเต็มแล้ว เราก็ไม่รู้เลยหยิบของคนอื่นออกเพื่อจะใส่ของตัวเองลงไปค่ะ

“ครีมมี่” เล่นเปิดกระโปรงกับเพื่อนๆ ค่ะ เราโดนเพื่อนแกล้งก่อนก็เลยเอาคืนโดยการแกล้งกลับ เปิดกันไปกันมา จนเพื่อนผู้ชายหันมามอง ถึงจะหยุดค่ะ “พลอยเฉิน” เคยโดดเรียนไปนอนในห้องน้ำ แต่คาบนั้นครูเปิดหนังให้ดูในห้องเรียน เราเลยอดเลยค่ะพลาดโอกาสดีๆ ไปเลย มัวแต่นอนอยู่ในห้องน้ำ