ชีวิตนี้ไม่เคยมีโอกาสได้เฝ้าฯรับเสด็จในหลวง อาจจะเป็นเพราะโตช้าไป แต่ได้ยินเรื่องเล่ามากมายถึงเรื่องราวดีๆ ของพระองค์ท่านมาตั้งแต่เด็ก จากพ่อ-แม่ จากครูจากรายงานที่ค้นคว้าที่โรงเรียน แต่ก็ไม่มีโอกาสได้เห็นพระองค์ท่านด้วยตาของตัวเองที่ชอบรูปนี้มากๆ เพราะพระองค์ท่านแย้มพระสรวลด้วยความใจดี มีความสุขเปล่งประกายออกมาจากพระพักตร์ของพระองค์ท่าน

วันที่รู้สึกว่าได้สัมผัสเรื่องราวของพระองค์ท่านอย่างใกล้ชิดกว่าครั้งไหนๆ คือวันที่เด็กคนนี้ได้ไปค่ายบนดอยกับที่โรงเรียน ได้เรียนรู้วิถีชีวิตของคุณตาคุณยายที่ทำไร่อยู่บนดอย ถามไถ่เขาถึงวิธีการทำไร่ทำนา เพื่อจะเอามาทำเป็นรายงานส่งอาจารย์ พอถามว่าทำไมคุณตาถึงทำอาชีพนี้ คุณตาเล่าให้ฟังว่า ในหลวงเคยเสด็จฯมาที่นี่ ท่านได้ทรงสอนในเรื่องของการทำเกษตร เพื่อให้ได้ประกอบอาชีพเมื่อหลายสิบปีที่แล้ว

คุณตาบอกว่าที่ทำไร่จนยั่งยืนมาจนถึงทุกวันนี้ ก็เพราะพระองค์ท่าน ได้ฟังได้แล้วรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก รู้สึกว่าสิ่งนี้แหละคือสิ่งที่พระองค์ท่านสร้างเอาไว้ที่เรามองเห็นสีเขียวของต้นไม้ตรงหน้าไกลจนสุดสายตา เห็นครอบครัวที่อยู่ด้วยกันด้วยรอยยิ้มด้วยความพอดี ความอุดมสมบูรณ์ของไร่สีเขียวที่อยู่ตรงหน้า คือสิ่งที่เติบโตมาจากความรักที่ในหลวงมีให้กับประชาชนของพระองค์ท่านจริงๆ

คุณตาโชคดีมากที่ได้รับคำสอนจากพระองค์ท่าน ถึงแม้ว่าตนเองจะไม่ได้มีโอกาสนั้น แต่วันนี้ข้าพเจ้าได้มีพระองค์ท่านเป็นแบบอย่างของความดี ความเอื้ออาทร และเชื่อว่าความรักที่พระองค์ท่านมีให้กับพสกนิกรชาวไทยจะยังอยู่ตลอดไป ไม่หายไปตามกาลเวลา

เอิ๊ต ภัทรวี ศรีสันติสุข