เป็นนักแสดงที่โชคดีสุดๆ ที่ได้มาร่วมเล่นในละครเทิดพระเกียรติ“เราเกิดในรัชกาลที่ 9 เดอะซีรี่ส์” ถวายแด่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เป็นครั้งสุดท้าย สำหรับ “กัปตัน-ภูธเนศ หงส์มานพ” และภรรยาสาวคนสวย “เอ้ก-บุษกร” ซึ่งในวันถ่ายทำฉากใหญ่ ทั้งคู่ได้เผยทั้งน้ำตาว่า

“ใจหนึ่งผมภูมิใจมากที่ในชีวิตของนักแสดงมันคือที่สุดแล้ว ที่ได้ทำในสิ่งที่เราถนัดถวายแด่พระองค์ท่าน แต่อีกใจก็ไม่อยากทำ ไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ คืออยากให้เป็นการเล่นละครเทิดพระเกียรติถวายปกติ ซึ่งตอนนี้ยังรู้สึกว่ามันหนัก มันเกิดขึ้นจริงเหรอยังอยากให้พระองค์ท่านได้อยู่กับเราไปตลอด ผมเคยมีโอกาสได้ถวายงานหน้าพระที่นั่ง ตั้งแต่เมื่อปี 2547 ครับ แล้วก็เคยถวายงานอีกครั้งในปี 2550 ความรู้สึกผมยังจำได้แม่นเลยครับ ไม่มีวันลืม ไม่เคยคิดว่าในชีวิตนักแสดงคนหนึ่งจะมีโอกาสได้เห็นพระองค์ท่าน ชีวิตนี้ผมได้กราบพระบาทพระองค์ท่าน ซึ่งนั่นทำให้ผมคิดว่า ตั้งแต่วันนั้นถึงผมจะตายผมก็ไม่เสียดายชีวิตแล้ว พระองค์ท่านเป็นพระมหากษัตริย์ที่ทรงห่วงใยประชาชนเป็นอย่างมาก ขนาดนักแสดงซึ่งเป็นตัวประกอบ ได้มีโอกาสเข้าไปถวายงานพระองค์ท่านยังตรัสถามเลยว่า ทานข้าวหรือยัง พอผมได้เห็นผมก็รู้สึกว่าเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่มาก”

เอ้ก “ตั้งแต่เกิดมา หนูก็รู้สึกว่าท่านเป็นพ่อที่ดูแลทุกคน แต่ไม่ได้รู้สึกว่าวันหนึ่งถ้าท่านไม่อยู่แล้ว มันจะต้องเป็นยังไง แต่พอมาถึงวันนั้นหนูใจหายมากหนูเชื่อว่าหนูคงเป็นเหมือนประชาชนทุกคน ความเชื่อมั่นความมั่นใจความมั่นคงมันหายไป รวมถึงความปลอดภัยด้วยความรู้สึกมันเคว้งคว้าง ซึ่งนั่นก็ทำให้หนูได้รู้ว่า ที่ผ่านมาเรามีพระบารมีของท่านคอยปกป้องคุ้มครองอยู่โดยที่เราไม่ได้รู้ตัวมาก่อน หนูสงสัยมาตั้งแต่เด็กว่า ท่านเป็นถึงพระมหากษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่ ท่านทรงมีทุกอย่างหากต้องการอะไรก็คงหาได้ แต่ทําไมท่านต้องมาทำอะไรให้เหนื่อยขนาดนี้หนูเลยรู้สึกว่าที่ผ่านมาไม่มีสิ่งไหนเลยที่ท่านทำเพื่อตัวเอง ทุกอย่างท่านทำเพื่อพวกเราทุกคน แล้วอย่างหนึ่งที่หนูยึดถือมากก็คือเรื่องของความพอเพียง ถึงหนูจะเป็นเพียงแค่นักแสดงแต่หนูก็ไม่เคยลืมตัวว่าเราคือใคร หนูจะอยู่กับความเป็นจริง”

ภูมิใจมากขนาดไหนที่ได้เกิดในรัชกาลที่ 9?

เอ้ก “ภูมิใจมากค่ะ ถึงเราจะไม่ได้มีโอกาสดีเหมือนคนอื่น ที่ได้เข้าเฝ้าฯและใกล้ชิด ไม่มีโอกาสได้เห็นท่านใกล้ๆ หรือได้กราบแทบพระบาท แต่ทุกครั้งที่มีโอกาสได้เข้าไปในพระบรมมหาราชวังเพื่อใกล้พระองค์ให้มากที่สุดหนูก็จะไป ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เห็นอะไรเลย แต่ก็รู้สึกดีใจมาก ทุกครั้งที่ได้เข้าไป ถึงแม้วันนี้ท่านไม่อยู่แล้ว หนูก็อยากจะทำอะไรสักอย่าง รู้ว่าบางทีฉันอาจจะไม่ได้เห็นหรอกแต่อย่างน้อยก็อยากให้คนอื่นได้รู้ว่าพวกเราทุกคนรักท่านมากแค่ไหน”

กัปตัน “ผมคิดว่าพระองค์ท่านทำให้พวกเราทุกคน แต่ท่านไม่เคยหวังให้ใครมาทำอะไรให้กลับ พระองค์ท่านแค่ต้องการให้ประชาชนของพระองค์ท่านรักกัน อย่างน้อยเราน้อมนำคำสอนของพระองค์ท่าน ที่ท่านพยายามทำให้ดูเป็นแบบอย่างมาตลอด 70 ปี เราแค่ดำเนินรอยตาม ผมเชื่อว่ามันน่าจะเกิดสิ่งที่ดี และเป็นมงคลกับตัวเราเอง ถ้าหากท่านมองลงมาก็คงจะมีความสุข สิ่งที่ท่านเคยสอนไว้ มันไม่ได้ใช้ได้แค่ในปัจจุบันต่อให้ผ่านไปอีกสิบปีหนึ่งร้อยปีพันปีทุกอย่างก็คงเป็นจริงเหมือนอย่างนี้ ผมจะบอกกับตัวเองว่า ชีวิตนี้เรามีบุญมากเหลือเกินที่วันหนึ่งเรามีโอกาสได้กราบพระบาทพระองค์ท่านและได้ถวายงานซึ่งมันทำให้ผมคิดว่าต่อไปในอนาคต ถึงท่านจะไม่อยู่แล้วแต่ผมก็จะทำให้เป็นแบบอย่างแก่คนรุ่นหลัง ผมจะเข้มแข็งและอดทนในการทำความดี ทำในสิ่งที่ถูกต้อง เพื่อให้สิ่งที่ท่านสอนคงอยู่ตลอดไป”