มาแบบ นอกสายตา เพราะนักแสดงไม่หวือหวาในความรู้สึก คอหนังไทยจดๆ จ้องๆ กับงานสร้างเปิดผนึกเชื่อมสัมพันธภาพเพื่อนบ้าน เปิดโลกทัศน์ เมียนมา สู่คนไทย

From Bangkok to Mandalay ถึงคน..ไม่คิดถึง ผลงานการกำกับฯของ ชาติชาย เกษนัสทีมสร้าง ทีมงาน เป็นคนไทย ที่ขนกันไปปักหลัก ใช้สถานที่โลเกชั่นเมียนมา และนักแสดงคนดังของเมียนมาถ่ายทอดเรื่องราว

เนื้อหาของเรื่อง บอกเล่าความคิดถึงของผู้ชายคนหนึ่ง นอนนิ่งอยู่ในซองจดหมายนับสิบฉบับ ซึ่งไม่เคยถูกเปิดอ่าน มันถูกส่งถึงผู้หญิงที่เขาเคยรัก เดินทางจากประเทศเมียนมา สู่ประเทศไทย และถูกซุกซ่อนไว้ลึกที่สุด

จวบจนเวลาผ่านไปถึงครึ่งศตวรรษเมื่อ “ปิ่น” (พิไลพร สุปินชมภู) ค้นพบจดหมายสิบฉบับจากพินัยกรรมของย่า ทำให้เธอตัดสินใจออกเดินทางไปยังประเทศเมียนมา เพื่อนำจดหมายเหล่านี้ไปเปิดอ่าน ณ ที่ที่มันถูกเขียนขึ้น ระหว่างการเดินทาง ปิ่นได้ร้องขอ “โมนาย”(ไซ ไซ คำ แลง) หนุ่มเมียนมาที่คุณย่าเขียนถึงในพินัยกรรม เป็นผู้นำทางเธอไปยังสถานที่ในจดหมาย

นั่งชมแล้วเข้าขั้น แปลกใจ เพราะนักแสดงที่ไม่เคยรู้จัก หรือเห็นฝีมือ พาให้ นึกหลง ทั้งนักแสดงไทยและหนุ่มสาวเมียนมา โชว์เสน่ห์ได้เฉียบคม น่าชมกับฝีมือการคัดเลือกตัวแสดง

ส่วนของ “บท” ดูจบคิดว่ายาวไปนิด แต่เนื้อหาการเดินเรื่องสะกิดให้มีอารมณ์ร่วม เล่าเรื่องเพลินสอดแทรกมุมขำขันอยู่เนืองๆ นับว่าสอบผ่านกับเนื้อเรื่องเรียกความสนใจ

มองผ่านๆ บางคนอาจว่า หนังเชย เรื่องรักข้ามแผ่นดินเฉยๆ ที่มีมาหลายเรื่อง แต่สำหรับ From Bangkok to Mandalay เป็นความโรแมนติกที่ไม่คุ้นเคย หนังพาให้ร่วมอยากตามหาไปกับตัวละคร

เสน่ห์ที่โดดเด่นยกให้ เพลงประกอบ และ งานภาพสีแสงมุมจัดวางได้สวย ยิ่งผนวกกับทัศนียภาพของเมียนมาเข้าไปด้วย เชื่อว่าดูหนังจบ หลายคนคิดตามรอยเที่ยวเมียนมาอย่างแน่นอน

สมดีกรีหนังเรื่องแรกที่ประเทศเมียนมาอนุญาตให้เข้าไปถ่ายทำในรอบ 50 ปี!!