คำโบราณท่านว่า ไม่มีใครแก่เกินเรียน แต่น้อยคนที่จะเพียรตลอดรอดฝั่ง วันก่อนเข้ากองละคร “แม่อายสะอื้น” เห็นนักแสดงรุ่นใหญ่ “เอก” สรพงศ์ชาตรี กำลังจริงจังกับการนั่งอ่านบท ที่แอบส่องดูแล้วต่างจากของนักแสดงคนอื่นๆ เพราะมีการจัดพิมพ์ขนาดพิเศษ และมีช่องว่างเว้นที่ไว้เขียนตัวหนังสือสีแดงประกอบด้วย จึงอดถามถึงที่มาของตัวหนังสือสีแดงไม่ได้

“ตัวหนังสือสีแดง คือสำเนียงภาษาเหนือ ที่ต้องใช้พูดในเรื่องนี้ครับ” เอก-สรพงศ์ เฉลยให้ฟัง

มารับบท “พ่อคำปั้น” พ่อของนางเอก ที่เวอร์ชั่นก่อน “พ่ออี๊ด” สุประวัติ ปัทมสูติ เคยสร้างความเกรียวกราวไว้ เจ้าตัวบอกไม่กดดันใดๆ กับเรื่องของการเปรียบเทียบ “ผมเคยเล่นบทรีเมคมาหลายเรื่องแล้วครับ ที่ไม่กดดันในเรื่องนี้ เพราะนักแสดงแต่ละคน ถึงจะเล่นบทเดียวกัน แต่ตีความวิธีการเล่นออกมาไม่เหมือนกันอยู่แล้ว แต่ที่กังวลที่สุดคือเรื่องของการพูดภาษาเหนือ เพราะตั้งแต่เป็นนักแสดงมา ยังไม่เคยต้องอู้กำเมือง ทางกองถ่าย ก็เลยจัด “ต๋อย” นฤมล นิลวรรณคนเหนือโดยแท้ มาสอนให้ที่กอง เด็กใหม่เขามีแอ๊กติ้งโค้ชส่วนผมมีโค้ชสอนภาษาส่วนตัว ก่อนแสดงก็จะมีการติวบทล่วงหน้ากันก่อน 1 วัน โดยบทที่ทางกองพิมพ์ให้
ก็ต้องเขียนภาษาเหนือ ที่เห็นเป็นสีแดงกำกับไว้ และอีกหนึ่งความยาก คือต้องเล่นเป็นคนตาบอด ต้องทำให้คนเชื่อว่าตาบอดจริงๆ เลยคิดเทคนิคส่วนตัว ใช้วิธีหลับตาเดินเข้าไปในฉากก่อนเดินกล้อง เพื่อที่ตัวเองจะได้รู้ว่า ถ้าไม่เห็นจะเดินไปในทิศทางไหน พอถ่ายจริงต้องลืมตาเดินแบบตาลอยๆ ก็จำเอาการเดินหลับตาทีแรกมาใช้ เพื่อให้สมจริงที่สุดครับ”

ด้านผู้จัดฯ “ขวัญ” พิมพ์อัปสร เทียมเศวต ลูกสาวคนเก่ง ที่จีบคุณพ่อมาเล่นบทนี้ บอกว่าเล็งเห็นแล้วว่าเหมาะ ด้วยคุณวุฒิวัยวุฒิและเครดิตที่ผ่านๆ มา แต่งานนี้เปิดคอร์สวิชาให้ “พ่อเอก” เข้าเรียนเพียบคร่า เพราะเห็นว่าต้องไปเรียนตีกลองอีกด้วย