ขจิตพรรณ ไทยเพ็ชร

อีกไม่กี่วันก็จะมีอายุครบ 88 ปี สำหรับขจิตพรรณ ไทยเพ็ชร นายกสมาคมสตรีอาสาสมัครแห่งประเทศไทย ในพระอุปถัมภ์ สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดาสิริโสภาพัณณวดี ที่มาเยี่ยมเยือนหนังสือพิมพ์แนวหน้าในโอกาสวันขึ้นปีใหม่เมื่อๆ เร็วนี้ ท่านถือเป็นสตรีแถวหน้าอีกคนแห่งวงการสตรีจิตอาสาที่ทำงานเพื่อสังคมมาตลอดกว่า 50 ปี และยังคงยืนยันว่าจะทำงานต่อไปจนกว่าร่างกายจะไม่เอื้ออำนวย

ขจิตพรรณ ไทยเพ็ชร ได้กรุณาเล่าถึงจุดเริ่มต้นของการทำงานเพื่อสังคมว่า เริ่มต้นภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 สงบ ตนเองและเพื่อนๆ ศิษย์เก่าโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ซึ่งได้ฉายาว่า “เตรียมอุดมรุ่นอพยพ” ได้กลับมารวมตัวกันและช่วยกันจัดกิจกรรมเพื่อหาเงินสมทบทุนสมาคมศิษย์เก่าเตรียมอุดมศึกษา และทำงานเพื่อโรงเรียน ต่อมาในปี พ.ศ.2508 ได้รับการชักชวนจาก คุณหญิงบุญเลื่อน เครือตราชู ผู้อำนวยการโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และเป็นนายกสมาคมสตรีอาสาสมัครแห่งประเทศไทย ในขณะนั้น ให้ท่านและเพื่อนๆ ซึ่งเป็นคณะกรรมการสมาคมศิษย์เก่าเตรียมอุดมศึกษา ให้เข้ามาเป็นกรรมการสมาคมสตรีอาสาสมัครแห่งประเทศไทย นับเป็นอีกก้าวหนึ่งที่ได้ทำงานเพื่อสังคมที่กว้างขึ้น

ในปีถัดมา พ.ศ.2509 จึงได้รับเลือกให้เป็นคณะกรรมการอำนวยการสมาคมนิสิตเก่าจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในสมัยที่ พลอากาศเอกกำธน สินธวานนท์ เป็นนายกสมาคม และได้ช่วยงานของสมาคมด้วยความแข็งขัน อาทิ การจัดงานแสดงดนตรีเพื่อหาทุนที่ลานพระบรมรูปทรงม้า สวนอัมพร รวมถึงการหาทุนจัดงานฟุตบอลประเพณีจุฬาฯ-ธรรมศาสตร์ ยังไม่นับรวมงานเพื่อสังคมส่วนรวมอื่นๆ ในอีกหลายองค์กร

“โชคดีว่าตัวเองเรียนจบเภสัชศาสตร์ ดังนั้นการทำงานในอาชีพเภสัชกรไม่จำเป็นต้องอยู่กับที่ทำให้มีเวลาที่จะไปทำงานเพื่อสังคมได้ก็ทำตั้งแต่ยังไม่มีลูก พอมีลูกเขาก็เข้าใจในงานที่แม่ทำ ลูกๆ ก็คอยช่วยเหลือในเรื่องการทำงาน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นการจัดกิจกรรมหาทุน ไม่ใช่เรื่องยากเพราะเราไม่ได้ตั้งเป้าว่าจะต้องให้ได้เท่านั้นเท่านี้ แต่เราทำตามกำลังที่เราจะทำได้ ก็ได้เพื่อนๆ คนใกล้ตัวคอยให้การสนับสนุน”

ปัจจุบัน ท่านดำรงตำแหน่ง นายกสมาคมสตรีอาสาสมัครแห่งประเทศไทยในพระอุปถัมภ์สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอเจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดาสิริโสภาพัณณวดี โดยกล่าวถึงการดำเนินกิจกรรมของสมาคมนี้ว่า “สมาคมนี้ก่อตั้งโดย ท่านผู้หญิงดุษฎีมาลา มาลากุล มีตราประจำสมาคมคือ ตรารวงข้าว ซึ่งท่านผู้ก่อตั้งบอกว่า รวงข้าวที่อวบอ้วนที่โน้มต่ำลงสู่พื้น ทุกชีวิตก็ต้องกินข้าว หมายความถึงว่า เราจะต้องทำตัวเหมือนรวงข้าวที่หล่อเลี้ยงชีวิตผู้คน สตรีอาสาสมัครจึงมีหน้าที่คอยช่วยเหลือผู้อื่น ทำงานเพื่อสังคมส่วนรวม ตรงไหนที่เขาต้องการความช่วยเหลือเราก็พร้อมที่จะเข้าไปสนับสนุน โดยยึดสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์เป็นที่ตั้ง เช่น สถาบันชาติ ทหารเจ็บเราก็ไปเยี่ยม ไปให้กำลังใจ ด้านศาสนาก็ทำนุบำรุงอย่างเต็มที่ จัดทอดกฐิน ผ้าป่าวันสำคัญที่เกี่ยวกับสถาบันพระมหากษัตริย์เราก็มีกิจกรรมที่จะแสดงออกถึงการเฉลิมพระเกียรติและความจงรักภักดี อย่างนี้เป็นต้น”

ในการทำงานก็จะทำเป็นต้องใช้เงินทุนในฐานะนายกสมาคมสตรีอาสาสมัคร บอกว่า “สมาคมนี้เป็นองค์กรเล็กๆ สมาชิกสมาคมก็ไม่ใช่คนใหญ่คนโตที่ไหน ดังนั้น ในการจัดกิจกรรมหาทุนเพื่อดำเนินโครงการช่วยเหลือสังคมของสมาคมจึงเป็นไปตามกำลัง ไม่ทำสิ่งใดที่ใหญ่เกินตัว อันจะสร้างความเดือดร้อนให้แก่ตนเองและผู้อื่น ซึ่งจะกลายเป็นการผิดวัตถุประสงค์ของสมาคมไป แต่การจะทำงานใดก็แล้วแต่จะทำเพียงลำพังก็อาจจะไม่ได้ผล ดังนั้นสมาคมจึงมีการ่วมมือกับองค์กรอื่นๆ ในการทำงานด้วย เช่น ไลออน ในการให้บริการตรวจวัดสายตาและตัดแว่นสายตาให้กับผู้ยากไร้ฝึกอบรมวิชาชีพให้กับกลุ่มแม่บ้าน มอบทุนการศึกษา ฯลฯ”

นับจากปี พ.ศ.2508 จนถึงปัจจุบันก็เป็นเวลา 50 ปีแล้วที่ขจิตพรรณได้อุทิศตนเพื่องานสังคมสงเคราะห์ สิ่งที่ได้กลับคืนมาคือความอิ่มเอมใจที่ได้ช่วยเหลือทำงานเพื่อสังคมส่วนรวมแม้จะเป็นเพียงจุดเล็กๆ ก็ตาม แต่นอกเหนือไปจากนั้น การได้มาทำงานเพื่อสังคมยังทำให้ท่านได้มีโอกาสพบปะผู้คนจากหลากหลายอาชีพ ได้พบเจอเพื่อนๆ ที่มีอุดมการณ์เดียวกัน ได้พูดคุยแลกเปลี่ยนทัศนคติกันอยู่เสมอ อันนำไปสู่มิตรภาพที่แน่นแฟ้น และที่สำคัญคือ เป็นน้ำหล่อเลี้ยงหัวใจให้ตนเองยังรู้สึกแข็งแรง พร้อมที่จะหาความรู้ใส่ตนเองอยู่เสมอ

ท้ายที่สุดนายกสมาคมสตรีอาสาสมัครแห่งประเทศไทย ในวัย 88 ปี กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า จะยังคงทำงานเพื่อสังคมส่วนรวมต่อไป จนกว่าจะไม่สามารถเดินได้ด้วยขาของตนเอง