ใน Brera Museum นอกจากจะมีภาพไฮไลท์ที่สำคัญที่สุดนั่นคือ Lamentation of the Dead Christ แล้ว ที่นี่ยังมีภาพแนว Old Master ของศิลปินที่ดังๆ อีกหลายภาพ เช่น 1.Madonna and Child ของ Paolo di Giovanni Fei ชาวเซียน่า 
ผลงานที่ได้รับบริจาคมาจาก Alfredo Gerli นี้เป็นผลงานในยุคต้นๆ ของศิลปิน แต่นักวิจารณ์ภาพหลายคนกลับไม่เชื่อว่าภาพนี้เป็นผลงานของศิลปินท่านนี้ เพราะลักษณะการจัดวางภาพและการตกแต่งด้วยทองดูทันสมัยกว่ายุคสมัยของศิลปินค่อนข้างมาก แต่ไม่ว่า ใครจะเป็นผู้รังสรรค์ภาพนี้ผู้ชมก็จะเห็นว่าศิลปินสามารถที่จะวาดให้ทั้งMadonna และพระเยซูดูสงบเยือกเย็นและอบอุ่น แม้มือเท้าของทั้งคู่จะดูไม่ได้สัดส่วนไปหน่อยก็ตาม 

2.Madonna and Child ของ GiovanniBellini ศิลปินยุคเรอเนสซองส์ชาวเวนิสที่โด่งดังที่สุดของตระกูล ผลงานที่มิวเซียมได้รับมาในช่วงที่นโปเลียนปกครองมิลานชิ้นนี้ เคยแขวนในพระราชวัง Dodge เมืองเวนิสมาก่อน ภาพที่เคยถูกเรียกว่า Greek Madonna เพราะมีอักษรกรีกอยู่ทางด้านข้างของภาพจากการตรวจสอบด้วยเอกซเรย์นี้เป็นภาพที่ศิลปินเขียนขึ้นในปี 1470 หลังจากที่เขาเขียนภาพ Pieta ในช่วงเวลาที่เขาหันเหออกจากแนวทางการเขียนภาพแบบ Mantegnaเข้าสู่แนวทางการเขียนภาพที่มีอัตลักษณ์ของตัวเอง แม้การจัดวางองค์ประกอบของภาพจะมิได้เป็นไปตามมาตรฐาน และมือของ Madonnaก็ดูเทอะทะเกินเหตุ แต่การที่ศิลปินเขียนหน้าตาของทั้ง Madonna และ Christ  ได้อย่างทันสมัยก็ทำให้ภาพนี้เป็นภาพที่สวยงามน่าชื่นชมไปอีกแบบหนึ่ง 

3.Supper in the House of Simon ของ Paolo Veronese ศิลปินยุคเรอเนสซองส์ชาวเวนิสผู้มีชื่อเสียงทั้งในงานด้านศาสนจักรและงานด้านตำนาน ภาพที่ถูกสั่งให้วาดในการปรับปรุง San Sebastiano เมืองเวนิสนี้ถูกส่งไปปารีส หลังจากที่นโปเลียนครอบครองเวนิสได้ พร้อมกับภาพ Feast in the House of Levi ภาพที่โด่งดังที่สุดของศิลปินคนเดียวกัน ภาพทั้งสองหวนกลับมาสู่เวนิสอีกครั้ง เมื่อออสเตรียเรืองอำนาจ ภาพ Supper in the House of Simon ที่ตกเป็นของ Brera Museum ในปี 1817 นี้ศิลปินแสดงฝีมือในการเขียนสีหน้าตา และท่าทางของตัวละครแต่ละคนในภาพได้อย่างน่าทึ่งอันสะท้อนให้เห็นถึงอัจฉริยภาพของศิลปินได้อย่างเด่นชัด เช่น พระเยซูที่กำลังถูกเช็ดเท้าโดยผมของหญิงมีสีหน้าที่ดูตื่นตะลึงมากสุดแต่ยังคงไว้ด้วยความเคร่งขรึม ในขณะที่บางคนในโต๊ะอาหารก็มีท่าทีกระอักกระอ่วนจนต้องเบือนหน้าหนี และบางคนที่ไม่ได้ร่วมโต๊ะอาหารก็มองด้วยสายตาที่ขุ่นเคือง  

4.Last Supper ของ Paolo Veronese ผลงานที่ถูกสั่งให้รังสรรค์โดย Venetian Scuola del Santissimo Sacramento สำหรับโบสถ์ Santa Sofia ที่แขวนอยู่ในห้องเดียวกันกับ Supper in the House of Simon นี้ถูกนำมาอยู่ในมิวเซียม Brera ในปี 1811 ผลงานที่มีองค์ประกอบที่ผิดปกติอย่างเหลือเชื่อนี้ทำให้ผู้ชมต้องค้นว่าแท้ที่จริงแล้วพระเยซูอยู่ตรงไหนกันแน่ ทั้งๆ ที่พระองค์ควรเป็นศูนย์กลางของภาพเหมือนอย่างภาพ The Last Supper อื่นๆ ยิ่งกว่านั้น แม้ว่าภาพนี้จะเป็นช่วงเวลาสุดท้ายของพระเยซูที่จะอยู่กับสาวก แต่ศิลปินกลับมิได้เขียนให้บรรดาสาวกอยู่ในอารมณ์โศกเศร้าอย่างที่ควรจะเป็น แต่กลับเป็นบรรยากาศของการถกเถียง หนำซ้ำพระเยซูเองยังมีแววตาที่ค่อนข้างสงบไม่ตื่นตระหนกด้วยอันสะท้อนให้เห็นว่าศิลปินได้ก้าวข้ามการเขียนภาพแบบเดิมๆ แต่ตีความตามยุคสมัยมากขึ้น 

ไม่ว่าห้องภาพใดที่มีภาพ Old Master ก็ต้องมีภาพของ Titian ทั้งนั้น ไม่เช่นนั้นแล้ว การดูภาพในห้องภาพนั้นๆ จะขาดอรรถรสไปอย่างมากทีเดียว  Brera Museum ก็เช่นกัน Penitent Saint Jerome ของ Titian ศิลปินชาวเวนิสที่โดดเด่นที่สุดของ Venetian School ซึ่งถูกถอดออกมาจากแท่นบูชาของ Santa Maria Nuova เมืองเวนิสราวปี 1550 นี้ กลายมาเป็นสมบัติของ Brera Museum ในปี 1808 ภาพการสำนึกผิดของ Saint Jerome นี้เป็นภาพในยุคหลังๆ ของ Titian แล้ว เขาจึงมิได้ใช้สีสันสดใสเหมือนสมัยก่อน แต่กลับใช้สีค่อนข้างน้อยและกลมกลืนกันในแนวมืดทึบเพื่อสะท้อนให้เห็นถึงความสะเทือนใจ นอกจากนี้ศิลปินยังใช้ทั้งท่าทางและข้าวของเครื่องใช้ของ Saint Jerome เช่น หัวกะโหลก นาฬิกาทราย สิงโตและหนังสือ เพื่อเป็นสัญลักษณ์ในการขับเน้นให้เห็นถึงการสำนึกผิดด้วย