ผลการศึกษาใหม่ ซึ่งตีพิมพ์ในวารสารเนเจอร์ระบุว่า หลุมแห่งหนึ่งบนดวงจันทร์ ซึ่งคนบนโลกมักมองเห็นเป็นตาข้างขวาของรูป “คนบนดวงจันทร์” ตามจินตนาการนั้น เกิดจากการชนของอุกกาบาตขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางกว่า 250 กิโลเมตร ซึ่งอุกกาบาตนี้ใหญ่พอที่จะเป็นต้นกำเนิดของดาวดวงใหม่ได้ เดิมทีนั้นนักดาราศาสตร์ประเมินว่า หลุมบนดวงจันทร์ดังกล่าวน่าจะเกิดจากการชนของอุกกาบาตที่มีขนาดเพียง 80 กิโลเมตร เมื่อราว 3,800 ล้านปีก่อน แต่จากการศึกษาครั้งใหม่ของนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยบราวน์ของสหรัฐ ซึ่งทดลองยิงโลหะด้วยปืนความเร็วสูงเพื่อจำลองการชนของอุกกาบาตดังกล่าว ได้พบว่าอุกกาบาตนี้น่าจะมีขนาดใหญ่กว่าที่คาดไว้เดิมถึง 3 เท่า และชนเข้ากับพื้นผิวดวงจันทร์ด้วยความเร็วสูงถึง 70,000 กิโลเมตรต่อชั่วโมง การชนดังกล่าวทำให้เกิดหลุมบนดวงจันทร์ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางกว้างกว่า 1,200 กิโลเมตร ทั้งยังเป็นไปได้ว่า เศษหินและฝุ่นละอองที่เกิดจากการชนครั้งนี้น่าจะพุ่งเข้าปกคลุมโลก ซึ่งขณะนั้นตั้งอยู่ใกล้กับดวงจันทร์มากกว่าในปัจจุบันถึงครึ่งหนึ่ง