เอ็มมา พีล นักศึกษาระดับปริญญาเอกของมหาวิทยาลัยซิดนีย์ ตีพิมพ์เผยแพร่ผลการค้นพบข้างต้นลงในวารสารเนเจอร์ โดยระบุว่า น้ำนมของตัวแทสเมเนียน เดวิล ซึ่งเป็นสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องที่พบได้แต่ในทวีปออสเตรเลีย อาจนำมาใช้ทดแทนยาปฏิชีวนะที่มีอยู่ในปัจจุบัน เพื่อฆ่าเชื้อดื้อยาชนิดรุนแรงหรือที่เรียกว่าซูเปอร์บั๊กได้ หลังพบว่าในน้ำนมของตัว แทสเมเนียน เดวิล มีเพปไทด์หรือสายพอลิเมอร์ของกรดอะมิโนซึ่งเป็นส่วนประกอบของโปรตีนอยู่มากมายหลายชนิด เพปไทด์ที่พบในน้ำนมแทสเมเนียน เดวิล ถึง 6 แบบ สามารถนำไปฆ่าเชื้อที่ดื้อยาปฏิชีวนะขั้นรุนแรงได้ รวมถึงเชื้อกลุ่ม MRSA เชื้อแบคทีเรียที่ดื้อยาแวนโคมัยซิน และเชื้อราแคนดิดาที่ทำให้เกิดการติดเชื้อของผิวหนัง นอกจากนี้ ยังพบว่าสัตว์ที่มีกระเป๋าหน้าท้องชนิดอื่นๆ เช่น วอลลาบี โคอาลา และโอพอสซัม ก็มีเพปไทด์แบบเดียวกันนี้เช่นกัน ซึ่งเพิ่มโอกาสในการค้นหายาปฏิชีวนะขนานใหม่ให้มีเพิ่มมากขึ้น