นักเรียนโรงเรียนนานาชาติ ฮาร์โรว์ ที่มีหัวใจจิตอาสา ตั้งกลุ่ม LIONHEART เดินตามแนวพระราชดำริ “เศรษฐกิจพอเพียง” ของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ที่มุ่งเน้นให้ประชาชนมีความเป็นอยู่แบบพอเพียงและยั่งยืน ทำให้เกิดแรงบันดาลใจในการปลูกผักปลอดสารพิษ และการริเริ่มโครงการอาหารกลางวันให้กับโรงเรียนที่ขาดแคลนในแถบจังหวัดภาคอีสานส่งเสริมเศรษฐกิจพอเพียงให้ชาวบ้านได้รู้จักพึ่งพาตัวเอง ต่อเนื่องเป็นปีที่ 7

น้องพีท-อรณ ยนตรรักษ์ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนนานาชาติฮาร์โรว์ เล่าว่า “จากคำสอนของ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ที่มุ่งเน้นให้ประชาชนมีความเป็นอยู่แบบพอเพียงและยั่งยืน ทำให้เกิดแรงบันดาลใจในการปลูกผักปลอดสารพิษ และการริเริ่มโครงการอาหารกลางวันให้กับโรงเรียนที่ขาดแคลนในแถบจังหวัดภาคอีสาน ส่งเสริมเศรษฐกิจพอเพียงให้ชาวบ้านให้รู้จักพึ่งพาตัวเอง ตั้งแต่เด็กครอบครัวของผมจะใช้ชีวิตตามคำสอนของพระองค์ท่าน เราโชคดีที่เกิดมาในครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ มีครบทุกอย่าง ได้เรียนโรงเรียนดีๆ แต่ด้วยความที่ครอบครัวของเราค่อนข้างสมถะ คุณพ่อ-คุณแม่มีที่ดินอยู่ที่อำเภอปากช่อง ทุกวันหยุดสุดสัปดาห์เราจะไปพักผ่อนที่บ้านต่างจังหวัด ทำให้ผมได้เห็นวิถีชีวิตของชาวบ้าน และเด็กๆ ในต่างหวัด มันสะท้อนมาที่ตัวเรา เด็กๆ ทุกคนต้องใส่เสื้อผ้าเก่าๆ รองเท้าขาด เดินเท้าไปโรงเรียนทุกวัน ที่สำคัญเด็กส่วนใหญ่จะป่วยเป็นโรคขาดสารอาหาร เพราะทุกคนต้องทานอาหารที่หาได้ตามท้องถิ่น

“เมื่อได้เห็นแบบนั้น มันเลยทำให้ผมพี่สาว อยากแบ่งปันสิ่งดีๆ ให้กับเด็กเหล่านั้นเราเริ่มต้นจากการเก็บออมเงินค่าขนม ไปซื้ออุปกรณ์การเรียน ของเล่น และขนมมาแจกเด็กๆ ซึ่งทุกครั้งที่เรานำสิ่งของไปบริจาคเราจะได้เห็นรอยยิ้มของทุกคน มันเป็นรางวัลที่สวยงามมากสำหรับผมกับพี่สาว ตอนนั้นคุณพ่อ-คุณแม่ปลูกผักปลอดสารพิษไว้ทานกันในครอบครัว ซึ่งผักที่ปลูกมีทั้งผักสลัด Cos ผักสลัดกลีบกุหลาบ ผักกาดแก้ว ผักสลัดใบแดง แครอท บีทรูท ถั่วแขก ถั่วลันเตา กวางตุ้ง กวางตุ้งฮ่องเต้ ผักบุ้ง ผักที่ปลูกมันเยอะมาก ผมกับพี่สาวจึงคิดกันว่า เราน่าจะนำผักที่ปลูกมาขาย เพื่อนำเงินจากการขายทั้งหมดมาตั้งเป็นกองทุนและนำไปช่วยเหลือผู้ยากไร้ในต่างจังหวัด เราจึงรวมตัวกับเพื่อนๆ ที่โรงเรียนที่มีหัวใจจิตอาสา ตั้งกลุ่ม LIONHEART ขึ้น

เป็นเวลา 7 ปีแล้ว ที่เราเดินตามแนวพระราชดำริ “เศรษฐกิจพอเพียง” ของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชเวลาเราไปเยี่ยมโรงเรียนขนาดเล็กในหมู่บ้านหลายแห่ง ได้ไปดูสภาพชีวิตของเด็กนักเรียนที่โรงเรียน ได้พูดคุยกับชาวบ้านและคุณครู ทำให้เห็นถึงปัญหามากมาย โดยเฉพาะอาหารกลางวันที่เด็กๆ เหล่านี้ทานกันที่โรงเรียนมีเพียงข้าวและกับข้าวนิดหน่อย ซึ่งคงไม่เพียงพอต่อเด็กวัยที่กำลังเจริญเติบโต ที่เราตกใจมากคือเมื่อได้คุยกับผู้อำนวยการโรงเรียนแต่ละแห่งจึงทราบว่างบประมาณค่าอาหารกลางวันที่ได้จากรัฐบาลเป็นค่าอาหารของเด็กต่อคนต่อวัน เพียงวันละ 14 บาทเท่านั้น ซึ่งไม่เพียงพอเลยชาวบ้านต้องช่วยๆ กันเอาพืชผักสวนครัวที่มีตามบ้านมาให้ครูประกอบอาหารให้เด็กๆ ทาน”

สิ่งที่ได้เรียนรู้ในวันนั้น ได้จุดประกายให้ผมและพี่สาวคิดหาวิธีจะทำอย่างไร ที่จะช่วยให้คุณภาพชีวิตของเด็กเหล่านี้ดีขึ้น เราจึงได้จัดตั้ง “โครงการอาหารกลางวัน” เพื่อเด็กๆ ในโรงเรียนยากจนต่างๆ ขึ้นมา ในปี 2012 โดยเริ่มหาทุนจากผักปลอดสารที่เราปลูกไว้เป็นงานอดิเรกขึ้นมา จึงคิดว่าน่าจะสามารถนำเอาไปทำประโยชน์กับผู้อื่นได้ ถ้าเราเอาไปขาย เราเลยขออนุญาตคุณพ่อ-
คุณแม่เอาไปขายที่โรงเรียน และที่ต่างๆ รายได้ที่ได้รับจากการขายผักปลอดสาร เรานำไปเป็นทุนเริ่มต้นในการเริ่มโครงการอาหารกลางวันในโรงเรียนแห่งแรก โดยให้มีการเลี้ยงไก่ไข่เลี้ยงปลาดุก เลี้ยงกบ เลี้ยงจิ้งหรีด เพาะเห็ด ปลูกพืชผักปลอดสาร เพื่อนำผลผลิตที่ได้มาเสริมประกอบอาหารกลางวันให้เด็กๆ ทานอย่างพอเพียง โรงเรียนสามารถยืนได้ด้วยตัวเอง และไม่ต้องพึ่งพาแต่งบประมาณของทางการเพียงอย่างเดียว ส่วนผลผลิตที่เหลือสามารถขายนำรายได้มาเป็นทุนหมุนเวียนให้กับโครงการอาหารกลางวันในโรงเรียนต่อไป เมื่อประสบผลสำเร็จดีจนโรงเรียนนั้นๆ สามารถยืนด้วยตัวเองได้แล้ว เราก็จะเริ่มทำที่อื่นต่อไปเรื่อยๆ ปัจจุบันสามารถช่วยโรงเรียนต่างๆ ไปได้แล้ว 7-8 โรงเรียน

ด้าน นายคมสันต์ ขุมกระโทกผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านวังโรงใหญ่สามัคคี เผยว่า ปัจจุบันได้รับความอนุเคราะห์จาก น้องพีท และพี่สาวในหลายๆ เรื่อง ในการริเริ่มรวมทั้งสนับสนุนงบประมาณเพื่อดำเนินการโครงการอาหารกลางวัน อาทิ การเลี้ยงไก่พันธุ์ไข่ เลี้ยงปลาดุก เลี้ยงกบ เลี้ยงจิ้งหรีด เพาะเห็ดนางฟ้า ปลูกพืชผักสวนครัว ในแต่ละปีการศึกษา ทำให้โรงเรียนมีอาหารกลางวันเสริมกับงบประมาณที่ทางราชการจัดสรรให้ ทำให้นักเรียนของโรงเรียนมีโภชนาการ สมบูรณ์ แข็งแรง ตลอดทั้งผลผลิตที่เหลือจากการทำอาหารกลางวันทางโรงเรียนได้ฝึกให้นักเรียนเป็นผู้จำหน่าย เงินที่ได้นำมาเป็นทุนหมุนเวียนดำเนินการต่อและต่อยอดกิจกรรมอื่นๆ เพื่อให้มีความยั่งยืนต่อไป จากการช่วยเหลือนี้ ทำให้โรงเรียนได้รับความเชื่อมั่นจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องจนสามารถรับรางวัลต่างๆ เช่น โรงเรียนเศรษฐกิจพอเพียง ดีเยี่ยม โรงเรียนดีประจำตำบล 1 โรงเรียน 1 นวัตกรรม ฯลฯ เป็นต้น