วิธีการอนุรักษ์ดินและน้ำที่สำคัญ

1.มาตรการวิธีพืช มาตรการอนุรักษ์ดินและน้ำโดยวิธีพืช วิธีการและการใช้ประโยชน์

การปลูกพืชเหลื่อมฤดู เป็นการปลูกพืชต่อเนื่องคาบเกี่ยวกัน โดยปลูกพืชที่สองระหว่างแถวของพืชแรกในขณะที่พืชแรกให้ผลผลิตแต่ยังไม่แก่เต็มที่ โดยพืชที่สองควรเป็นพืชตระกูลถั่วอายุสั้น ทนร่มเงา ทั้งนี้พืชแรกและพืชที่สองควรเป็นพืชต่างตระกูลเพื่อขจัดปัญหาโรคและแมลงสะสม

คันซากพืช เป็นการนำซากพืชจากการบุกเบิกพื้นที่หรือที่เหลือหลังการเก็บเกี่ยวมาช่วยลดความเร็วของน้ำไหลบ่าและดักตะกอนดิน โดยนำมาวางสุมให้สูงประมาณ50 ซม. เป็นคันตามแนวระดับเป็นระยะๆ ห่างกันประมาณ 20-40 เมตร หรือตามแนวคันดิน

ยกร่องตามแนวระดับ เป็นการยกร่องปลูกพืชโดยใช้ร่องน้ำเป็นตัวแปรสันดิน เพื่อลดการชะล้างพังทลายของดิน และเพิ่มการกักเก็บน้ำไว้สำหรับการปลูกพืช วิธีนี้ใช้ได้ดีในพื้นที่มีความลาดเทไม่เกิน 12 เปอร์เซ็นต์ และพื้นที่ที่ค่อนข้างแห้งแล้งมีปริมาณน้ำฝนน้อย

2.มาตรการวิธีกล มาตรการอนุรักษ์ดินและน้ำโดยวิธีกล วิธีการและการใช้ประโยชน์

การสร้างคันดิน เป็นการสร้างคันดินและร่องน้ำขวางความลาดเทของพื้นที่ แบ่งออกเป็นช่วงๆ เพื่อเก็บกักน้ำไหลบ่าในแต่ละช่วงและป้องกันการชะล้างพังทลายของดิน คันดินแบ่งออกเป็น 2 แบบ คือ คันดินฐานกว้างและคันดินฐานแคบ มีทั้งแบบระดับและลดระดับ ใช้สำหรับพื้นที่ลาดเท 2-12% และคันดินระดับความยาวไม่จำกัด ใช้ในบริเวณที่มีฝนตกน้อย รวมทั้งคันดินลดระดับ ความยาวไม่เกิน 300-600 เมตร

คันดินฐานแคบ เป็นคันดินที่มีลาดด้านหน้าและลาดด้านหลังมาก เครื่องจักรกลขึ้นทำงานยาก เพื่อเป็นการลดความยาวของความลาดเทของพื้นที่ และควบคุมอัตราการชะล้างพังทลายของดิน ความกว้างของคันดินประมาณ 1-2 เมตร มีทั้งแบบระดับ และแบบลดระดับ ใช้ในพื้นที่ลาดเท 2-12%