การใช้ประโยชน์ทรัพยากรที่ดินของประเทศไทย ส่วนใหญ่เป็นการใช้ประโยชน์ทางการเกษตรเพื่อผลิตอาหารไว้เลี้ยงประชากรและเพื่อการส่งออกนำรายได้เข้าประเทศ ด้วยทรัพยากรที่ดินของประเทศไทยที่ไม่น้อยกว่า 200 ล้านไร่ ที่นำมาใช้การผลิตทางการเกษตร โดยเฉพาะในช่วง 2 ทศวรรษที่ผ่านมาผลผลิตพืชเศรษฐกิจหลักๆ อาทิ ข้าว ข้าวโพด อ้อย และมันสำปะหลัง จะมีมากพอเลี้ยงประชากรไทย และส่งออกไปยังต่างประเทศได้ แต่ผลผลิตเฉลี่ยต่อไร่ก็ยังต่ำอยู่เมื่อเทียบประเทศผู้ผลิตอื่นๆ ได้แก่ จีน มาเลเซีย เกาหลี ญี่ปุ่น และออสเตรเลีย อันเนื่องมาจากปัญหาความเสื่อมโทรม มีอินทรียวัตถุน้อย และหน้าดินถูกชะล้างพังทลาย

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว จึงมีความสนพระราชหฤทัยพร้อมกับพระราชทานแนวพระราชดำริไว้มากมายหลายประการ ซึ่งแนวพระราชดำริในการจัดการทรัพยากรดิน เพื่อให้ทรัพยากรดินมีความอุดมสมบูรณ์ และเป็นแหล่งผลิตทางการเกษตรที่ยั่งยืนของประเทศ ด้วยเหตุที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว สนพระราชหฤทัยในด้านปฐพีวิทยา เพื่อนำความรู้มาพระราชทานเป็นพระราชดำริในด้านการจัดการดินสำหรับโครงการต่างๆ จึงได้พระราชทานคำจำกัดความที่อ่านแล้วเข้าใจง่ายและมีรายละเอียดพอสมควร ว่าดินที่เหมาะสมสำหรับการเกษตรต้องมีคุณสมบัติต่างๆ ดังนี้

มีแร่ธาตุที่เรียกว่า ปุ๋ย ส่วนประกอบสำคัญ คือ 1.N (nitrogen) ในรูป nitrate 2.P (phosphorus) ในรูป phosphate 3.K (potassium) และแร่ธาตุอื่นๆ O, H, Mg, Fe มีระดับ เปรี้ยว ด่าง ใกล้เป็นกลาง (pH7) มีความเค็มต่ำ มีจุลินทรีย์ มีความชื้นพอเหมาะ มีความโปร่งพอเหมาะ หรือถ้าจะนำคำจำกัดความที่พระราชทานเอาไว้ข้างต้นมาขยายความเพิ่มเติมเพื่อให้เข้าใจมากยิ่งขึ้น จะเห็นว่าดินที่เหมาะในการทำการเกษตร หรือที่เรียกว่าเป็นดินดีนั้นมีองค์ประกอบสำคัญ 4 ประการที่จะต้องมีจะขาดสิ่งหนึ่งสิ่งใดมิได้ ถ้าขาดคุณภาพของดินจะลดลงและเป็นปัญหาในการผลิต