ตีตื้นเรื่องผลงานขึ้นมาไม่น้อย ของกระทรวงเกษตรฯ กับอันดับต้นๆในตำแหน่งของรัฐมนตรีโลกลืม ถึงวันนี้เริ่มมีคนรู้จักมากขึ้นจากเรื่องการเดินหน้าทวงคืนพื้นที่ของเลขาธิการสำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม  หรือ ส.ป.ก. ของ “สรรเสริญ อัจจุตมานัส” ที่ต้องการทิ้งทวนก่อนเกษียณอายุราชการในอีกไม่กี่วันข้างหน้า แม้ที่ผ่านมา ต้องบอกว่ากว่าจะใช้ ม.44 เดินหน้าสางปัญหาได้ เบื้องหลังมันชั่งปวดใจไม่น้อยกับอุปสรรคที่ซ่อนไว้ที่ต้องเก็บไว้และให้เงียบไปกับการอำลาในการเกษียณอายุราชการของเขาเอง

ถึงวันนี้ต้องบอกว่า การเดินหน้าการแก้ปัญหาที่ดิน คงเป็นเรื่องใหญ่ของผู้มาใหม่ ที่ต้องรับไม้ต่ออย่าง “สมปอง อินทร์ทอง” ที่ถือเป็นลูกหม้อ ส.ป.ก.   ที่ต้องรับช่วงต่อ งานนี้ไม่ธรรมดา เพราะที่ผ่านมา “สรรเสริญ” ทิ้งท้ายผลงานที่เป็นงานโชว์ให้กระทรวงเกษตรฯ เป็นผลงานให้รัฐมนตรียิ้มกริ่มไม่น้อย เพราะเหตุว่าสามารถทวงคืนที่ดินส.ป.ก.จากผู้ถือครองโดยผิดกฎหมายได้มากว่าแสนไร่ พร้อมเดินหน้าเรียกคืนที่ใช้ม.44 รอบสองยึดที่ ส.ป.ก.4-01 ซื้อขายเปลี่ยนมือทำผิดวัตถุประสงค์ อีก 1 แสนกว่าไร่ส่วนใครจะโดนลอต 2 และลอต 3 ต้องไปว่ากันอีกที และที่แน่ๆ ท่าน “สมปอง” คนนี้ก็ไม่ธรรมดา ต้องบอกให้รู้ว่า เขาเคยนั่งในตำแหน่ง ส.ป.ก. นครราชสีมามาก่อน และน่าจะมี...... ต้องติดตาม

มาอีกเรื่องที่แว่วว่า เป็นเรื่องที่ทำให้ท่านนายกรัฐมนตรีหงุดหงิดไม่น้อย กับเรื่องการสะสางปัญหาเรื่องของสินค้าเกษตร  เพราะวันนี้คนดูแลเรื่องนี้ชักจะทำงานไม่เข้าตา...แต่บางเรื่องก็ยังมีทางออก  โดยเฉพาะเรื่องยาง ที่หมักหมมมายาวนาน....แต่กรรมยังตามไม่ทันเสียที  เพราะยางที่ผลาญงบไปมหาศาลยังคงเก็บในสต๊อกของรัฐบาล ผลาญงบในการจัดเก็บในโกดังกว่าเดือนละ 200 ล้านบาท ไปเฉยๆ ซ้ำร้ายยังคงเป็นประเด็นที่ทำให้พ่อค้าหัวใส บีบราคาอ้างสต๊อกยังมี ว่ากันว่าเรื่องนี้หากเอาจริงเอาจังในการสางปัญหาน่าจะมีทางออก เมื่อมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ (มจพ.) เสนอทางออกด้วยโครงการสร้างถนนยางพาราพอลิเมอร์ดินซีเมนต์ นวัตกรรมงานวิจัยสร้างถนนด้วยยางพาราว่ากันว่าถนนความยาว 1 กิโลเมตร สามารถใช้น้ำยางได้ถึง 10 ตัน หรือ 10,000 กิโลกรัม และพบว่ามีต้นทุนต่อตารางเมตรอยู่ที่ 240-280 บาท/ตารางเมตร ซึ่งหากนำมาเปรียบเทียบในเรื่องต้นทุนต่อตารางเมตรของถนนคอนกรีตที่ประเทศไทยนิยมใช้ในปัจจุบัน พบว่ามีต้นทุนอยู่ที่ประมาณ 800-850 บาท/ตารางเมตร โครงการนี้สิ่งสำคัญคือการสร้างมูลค่าของสินค้าการเกษตร และเป็นแหล่งสร้างรายได้หลักและการจ้างงานขนาดใหญ่ของประเทศเสียด้วยหากเอาจริง

สรุปกันง่ายๆ คือ วันนี้ มีการสร้างถนนที่สร้างที่ซ่อม ปีละกว่า 3  หมื่นกิโลเมตร หากคิดเป็น ลองคิดเลขเล่นๆ กันดู 10 ตันทำถนน 1 กิโลเมตร ยางที่อยู่ในสต๊อก ค้างเติ่งอยู่ ที่ต้องเสียค่าเก็บมันเดือนละ 200 ล้านบาท ควรจะทำอย่างไงต้องคิด และที่สำคัญไปกว่านั้น ถูกกว่าเห็นๆ จากใช้คอนกรีตปกติตารางเมตรละกว่า 500 บาท ลองดูว่ามหาศาลขนาดไหนในการลดงบประมาณของรัฐ และใครได้ผลประโยชน์หากคิดถึงผลประโยชน์ประเทศชาติจริง ในเร็วๆนี้ก็น่าจะเห็นถนนจาก “โครงการสร้างถนนยางพาราพอลิเมอร์ดินซีเมนต์”

ราชดำเนิน