นายสนั่น อังอุบลกุล ประธานคณะกรรมการหอการค้าไทย และ หอการค้าไทย กล่าวถึงนโยบายทรัมป์2.0 ว่า ทั้งรัฐบาลและธุรกิจเอกชนไทย ทราบดีถึงนโยบายการค้าของนายโดนัลด์ ทรัมป์ เมื่อครั้งเป็นประธานาธิบดีสมัยแรก ที่นำนโยบาย “America First”เน้นการปกป้องอุตสาหกรรมภายในของสหรัฐฯและช่วงการหาเสียงสำหรับการเลือกตั้งครั้งที่สอง ยังมีการประกาศนโยบายและมาตรการที่ชัดเจน ซึ่งช่วงที่ผ่านมา มีการประเมินความเสี่ยงและได้หารือกันระหว่างภาครัฐและเอกชนกันแล้วในเบื้องต้น ทั้งนี้ มองว่านโยบายของ ทรัมป์ 2.0 จะมีทั้งผลบวกและลบที่จะเกิดขึ้นในไทย แต่ก็ยังมองว่ายังเร็วเกินไปที่จะประเมินผลที่ชัดเจน

อย่างไรก็ตาม เบื้องต้น จะเกิดการย้ายฐานการผลิต โดยเฉพาะกลุ่มนักลงทุนจากประเทศจีน เพื่อต้องการหาตลาดทดแทนในการส่งออก ซึ่งประเทศไทยจะได้รับอานิสงส์ดังกล่าว อาทิ การเข้ามาตีตลาดรถไฟฟ้าของจีน เป็นต้น ขณะที่ผลกระทบอีกด้านในรูปแบบของกำลังซื้อที่เกิดจากนโยบายการขึ้นกำแพงภาษี ซึ่งขณะนี้ยังไม่ชัดเจนว่าทรัมป์จะมีการพิจารณาอย่างไร ซึ่งจะมีผลกระทบทั้งภาคการส่งออก และสินค้ารายเซกเตอร์ ที่อาจถูกทรัมป์จับตามากขึ้น ดังนั้น ไทยอาจโดนสองเด้ง ทั้งการขึ้นภาษีนำเข้า และไทยอาจถูกบังคับให้นำเข้าจากสหรัฐมากขึ้น เหล่านี้จะกระทบต่อความสามารถแข่งขันของธุรกิจไทย โดยปัจจุบันไทยส่งออกไปสหรัฐอันดับ 1 ที่ 18% ของมูลค่าส่งออกทั้งหมดของไทย

“ย้อนกลับไปเมื่อ 10 ปีที่ผ่านมา ไทยเกินดุลการค้ากับสหรัฐฯ มาโดยตลอด ตั้งแต่ปี 2565 ไทยเกินดุลการค้าสหรัฐฯ มากกว่าปีละ 1 ล้านล้านบาท เทียบในอาเซียน ไทยเป็นรองเวียดนาม ที่เกินดุลมากที่สุดสิ่งนี้ทำให้ไทยตกเป็นเป้าหมายของมาตรการทางการค้าจากสหรัฐฯ โดยเฉพาะในยุคทรัมป์ 2.0 ที่มุ่งลดการขาดดุลกับประเทศคู่ค้า แต่จริงๆ แล้วที่เราเกินดุลส่วนหนึ่งมาจากบริษัทสหรัฐที่มาตั้งอยู่ในประเทศไทยด้วย เอกชนเราย้ำมาตลอด” นายสนั่นกล่าว

นายสนั่นกล่าวว่า หอการค้าไทย จึงเสนอให้ภาคเอกชน เป็นตัวแทนในทีมเจรจาที่รัฐบาลจัดตั้งเพื่อรับมือผลกระทบต่างๆ เพราะเอกชนเป็นผู้ที่อยู่ในสนามการค้าโดยตรง มีข้อมูลเชิงลึก สามารถสะท้อนปัญหาที่แท้จริงให้รัฐบาลใช้เป็นข้อมูลสำคัญในการวางแผนรับมือ พร้อมเจรจาต่อรองในสินค้าอื่นด้วย และเอกชนไทยเอง ก็มีการลงทุนในสหรัฐด้วย หากนำเอกชนมาช่วยให้ข้อมูลในทีมเจรจาจะเป็นประโยชน์ต่อภาครัฐแน่นอน และแก้ปัญหาได้ตรงจุด

ทั้งนี้ จากการพิจารณามาตรการของสหรัฐฯ ทีมเจรจาควรให้ความสำคัญกับมาตรการที่เกี่ยวข้องกับตลาดจีน ซึ่งเป็นตลาดส่งออกสำคัญของไทย ที่เป็นคู่ขัดแย้งโดยตรงกับสหรัฐ และส่วนหนึ่งก็มีผลต่อตัวเลขการส่งออกทางอ้อมของไทย อีกทั้ง ทีมเจรจาควรจะมีการพิจารณาตลาดใหม่ที่มีศักยภาพ เช่น อินเดีย ซาอุดีอาระเบีย เพื่อสร้างสมดุลทางการค้าและลดความเสี่ยงจากปัญหาด้านภูมิรัฐศาสตร์

“ภาคเอกชนที่ควรมีตัวแทนในทีมเจรจา ควรอยู่ในกลุ่มธุรกิจสินค้าส่งออกหลัก เช่น อาหารและเกษตรกรรม อัญมณี ยางพารา อิเล็กทรอนิกส์ และยานยนต์ เนื่องจากกลุ่มเหล่านี้มีความเสี่ยงสูง หากสหรัฐฯ ใช้มาตรการกีดกันทางการค้า เช่น การขึ้นภาษีนำเข้า หรือกำหนดมาตรฐานที่เข้มงวดมากขึ้น(non-tariff barriers) จะส่งผลโดยตรงต่อผู้ประกอบการในภาคนี้เป็นหลัก” นายสนั่นกล่าว

อนึ่ง ก่อนหน้านายพูนพงษ์ นัยนาภากรณ์ ผู้อำนวยการสำนักงานนโยบายและยุทธศาสตร์การค้าโฆษกกระทรวงพาณิชย์ เปิดเผยว่า สินค้าไทยที่มีความเสี่ยงอาจถูกสหรัฐฯ พิจารณาใช้มาตรการทางภาษีมีประมาณ 29 กลุ่มสินค้า เนื่องจากพบสถิติการค้าที่สหรัฐฯขาดดุลการค้ากับไทยมากขึ้นในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา(ปี’61-66) เช่น เครื่องคอมพิวเตอร์และส่วนประกอบ, เครื่องโทรศัพท์มือถือ, ไดโอด ทรานซิสเตอร์และอุปกรณ์กึ่งตัวนำแบบไวแสง (โซลาร์เซลล์), ยางนอกชนิดอัดลมที่เป็นของใหม่, หม้อแปลงไฟฟ้า เครื่องเปลี่ยนไฟฟ้าชนิดอยู่คงที่, เครื่องปรับอากาศ, เครื่องพิมพ์ที่ป้อนกระดาษเป็นม้วน, เครื่องส่งสัญญาณวิทยุโทรทัศน์, วงจรรวมอิเล็กทรอนิกส์, เครื่องเพชรพลอยและรูปพรรณและส่วนประกอบ

นอกจากนี้ ยังมีรายการกลุ่มสินค้าอื่นๆ ที่อาจมีความเสี่ยงโดนเก็บภาษีเช่นกัน เช่น เครื่องจักรไฟฟ้าตู้เย็นตู้แช่แข็ง เฟอร์นิเจอร์และส่วนประกอบ ผลิตภัณฑ์จากไม้ รวมถึงสินค้าเกษตรและเกษตรแปรรูปบางรายการ อาทิ ปลาสดแช่เย็นแช่แข็ง ขนมหวานที่ไม่มีส่วนผสมจากโกโก้