เตชินท์-จิรัฐชัย ชยุติ

สิ่งที่เตไม่ชอบมากที่สุดคือ คนที่พูดภาษาไทยคำอังกฤษคำ ในความรู้สึกของเตคือ ถ้าคุณเป็นคนที่พูดภาษาอังกฤษเก่งก็เป็นเรื่องที่ดีเป็นเรื่องที่น่าชื่นชม แต่การที่พูดภาษาไทยคำอังกฤษคำเวลาที่คุณพูดกับคนไทยด้วยกัน มันเป็นเรื่องที่ดูไม่ค่อยน่ารัก บางครั้งคนที่คุณสนทนาด้วยอาจจะรู้สึกแปลกๆ ได้ ถ้าคำคำนั้นมันมีภาษาไทยให้ใช้อยู่แล้วก็ใช้ภาษาไทยเถอะครับ ยิ่งเวลา
ที่คุณสื่อสารกับผู้ใหญ่การใช้ภาษาไทยอย่างถูกต้องจะดูสุภาพและน่ารักมากกว่าครับ ถ้าพูดกับคนไทยก็ใช้ภาษาไทยไปเลย แต่ถ้าพูดกับชาวต่างชาติคุณก็ใช้ภาษาอังกฤษได้อย่างเต็มที่ไปเลยครับ ดูน่ารัก ถูกกาลเทศะมากกว่า

พุฒ-พุฒิชัย เกษตรสิน

ถ้ามองจริงๆ แล้วผมว่า ไม่ว่า พูด อ่าน เขียน ในปัจจุบันนี้ใช้ผิดกันเยอะครับ หลักก็น่าจะเป็นการเขียนเพราะทุกวันนี้ใช้ติดต่อกันด้วยวิธีการแชท อาจจะใช้คำที่สั้นๆ และเข้าใจง่าย แต่ลองนึกว่าถ้าเราใช้บ่อยๆ ล่ะเราก็จะลืมการเขียนที่ถูกต้อง ผมว่าน่าเป็นห่วงมากนะครับ ถือเป็นเรื่องใหญ่ได้เลย อย่างผมก็ระวังในการเขียนและพูดพอสมควร เพราะเราก็อยากเป็นตัวอย่างที่ดีกับน้องๆ เยาวชน ยิ่งในเรื่องของการแสดงเราต้องแม่นในการใช้ภาษาอยู่แล้ว แต่ก็อาจจะมีบ้างเวลาอยากล้อกันกับเพื่อนแต่ก็เพื่อสนุกสนานครับ

พ้อย-พรวรา สิทธิประศาสน์ 

สำหรับการสื่อสารภาษาไทยในปัจจุบันที่พ้อยรับไม่ได้ที่สุดก็คือการเขียนค่ะ เพราะว่าการเขียนตามโซเชียลมีเดีย ตอนนี้ภาษามันวิบัติไปหมด บางอันเราอาจจะพิมพ์เล่นกับเพื่อนได้ แต่ตอนนี้มันเปลี่ยนไป อาจจะเกิดจากการพิมพ์ผิด หรือจากภาษาพูดบ้าง แต่พ้อยรู้สึกไม่ว่าเราจะเขียนให้ใครอ่าน จะทางการหรือไม่ทางการ จะอยู่ในจดหมาย หรือตามโซเชียลมีเดียก็ควรที่จะเขียนให้ถูกต้อง และอ่านให้ออก

กั้ง-วรกร ศิริสรณ์

ผมว่าพูด เพราะดูจากการสื่อสารกันด้วยวิธีการพูดในปัจจุบันนี้ สังเกตไหมครับ จะพูดภาษากันแบบ หลวมๆ ซึ่งฟังแล้วขัดหูแล้วอีกอย่างไม่ค่อยจะเข้าใจ ผมรู้สึกไม่ค่อยชอบ เพราะตัวผมเองก็เป็นนักร้องด้วย ต้องใช้เสียง ฉะนั้นการพูดการออกเสียงนี้
สำคัญเลย ต้องให้ชัดเจน ฟังรู้เรื่อง และต้องเข้าใจยิ่งในเรื่องของการแสดงจะพูดแบบภาษาวิบัติไม่ได้ สรุปไม่ค่อยน่ารักครับ อยากให้ช่วยกันใช้ให้ถูก

พี สะเดิด

การใช้ภาษาไทยแบบผิดๆ ที่ผมไม่ชอบคือ การเขียนภาษาไทยอย่างไม่ถูกต้อง อย่างเช่น การใช้ สระไอ “ใ”..“ไ” ตอนนี้ผมเห็นคนใช้ผิดกันเยอะมาก โดยเฉพาะเวลาที่แชทกันในไลน์เห็นบ่อยมากๆ คือคำว่า “งัย” ใช้ผิดกันหมดเลย ผมกลัวว่าจะใช้กันผิดจนเคยชิน ถึงขั้นลืมวิธีการเขียนที่ถูกต้องกันไปจริงๆ เพราะเด็กรุ่นใหม่ๆ เขาเห็นแบบนี้เรื่อยๆ เขาจะคิดว่านี่คือรูปแบบการเขียนที่ถูกต้องทั้งที่จริงๆ แล้วมันผิด เรื่องการใช้พยัญชนะ ใช้วรรณยุกต์อย่างถูกต้องเป็นสิ่งที่สำคัญมากกับภาษาไทย ปัจจุบันพอต้องเขียนหนังสือกัน หลายครั้งจะเห็นว่าพยัญชนะก็ไม่มีหัว อาจเป็นเพราะเทคโนโลยีการสื่อสารที่พัฒนาไป เราจึงถนัดกันแต่กดแชท ผมก็ขอฝากไว้นะครับอยากให้พวกเราคนไทยใช้ภาษาไทยอย่างถูกต้อง อย่าลืมรากเหง้าทางวัฒนธรรมอันเป็นสิ่งดีงามที่เรามี

เนโกะ จัมพ์ “เนย-วรัฐฐา อิมราพร และ แจม-ชรัฐฐา อิมราพร”

สำหรับเรา 2 คนคิดว่าการสื่อสารแบบการเขียนตอนนี้ค่อนข้างจะใช้ผิดและเพี้ยนกันเยอะมาก คือเข้าใจนะว่าเป็นการเขียนย่อเพื่อความกะทัดรัด แต่บางทีเขียนย่อซะจนอ่านไม่รู้เรื่อง ไม่เข้าใจความหมาย ซึ่งบางครั้งอาจทำให้คนอ่านตีความผิดได้เหมือนกัน จริงๆแล้วคิดว่าไม่ควรเขียนย่อกันมากเกินไป เพราะมันเหมือนเป็นการฝึกให้ตัวเองจดจำใช้ภาษาที่ผิด และทำให้คนอื่นเขียนผิด เข้าใจผิดไปด้วย เลยคิดว่าเราเป็นศิลปินมีคนฟอลโล่ไอจี หรือ โซเชียลเนตเวิร์กค่อนข้างเยอะ ดังนั้นเราควรเขียนและใช้ภาษาไทยให้ถูกต้องเพื่อเป็นตัวอย่างที่ดีกับเยาวชนด้วยค่ะ

ขนมจีน-กุลมาศ ลิมปวุฒิวรานนท์

ที่ขนมจีนรับไม่ได้ คือ การเขียนค่ะ ขนมจีนคิดว่าปัจจุบันเทคโนโลยีไม่ว่าจะเป็นการสื่อสาร หรือด้านอื่นๆ ก็ตาม เข้ามาอย่างรวดเร็ว  ทำให้วัยรุ่นหรือคนส่วนใหญ่ต้องใช้โซเชียลเนตเวิร์กในการติดต่อสื่อสาร เพื่อความรวดเร็วในการติดต่อกัน จึงทำให้เกิดคำศัพท์ใหม่หรือคำศัพท์ที่สะกดแปลกไปจากเดิม เพื่อจะให้คำเหล่านั้นสั้นลง จนกลายเป็นภาษาวิบัติ เช่น นู๋ (หนู) ชะมะ,ชิมิ (ใช่ไหม), มว๊ากกกก (มาก) , ป่าว , ป่ะ, ปล่าว (เปล่า) ภาษาเหล่านี้เป็นภาษาที่วัยรุ่นทำให้เปลี่ยนแปลงมาเรื่อยจนอาจจะทำให้ไม่มีเค้าโครงเดิมของภาษาไทยอีกต่อไป ขนมจีนจึงอยากให้วัยรุ่นไทยช่วยกันถนอมและรักษาภาษาไทยเอาไว้ให้เหมือนอย่างที่มันเป็นมาตลอดค่ะ