จอม-ศรุต “ประมาณ 4-5 ปีที่แล้ว เป็นปีใหม่ที่ได้ไปแจกผ้าห่มบนดอยอินทนนท์ เพราะช่วงนั้นอากาศหนาวมาก ไปกับเครื่องบินของทหาร ไปขึ้นที่สนามบินดอนเมือง ก็จะมีทีมนักแสดงไปกันหลายคน เราก็ได้ไปแจกผ้าห่มให้กับเด็กๆ ด้อยโอกาส ชาวบ้านที่อยู่บนดอยหนึ่งคือได้บุญ ได้ช่วยเหลือคน สองคือเสร็จแล้วเขาก็พาไปเที่ยว ไปดูจุดนั่นจุดนี่ ท่องเที่ยวตามที่ต่างๆ ของเชียงใหม่ พาไปขึ้นดอย ไปชมพระมหาธาตุนภเมทนีดล-พระมหาธาตุนภพลภูมิสิริ เจดีย์คู่พระบารมีในหลวงรัชกาลที่ 9 และพระราชินี จากที่ไปเคยได้สัมผัสมาก่อน ก็ได้ไปเดินชม และมีไกด์คอยแนะนำให้ความรู้ด้วย ช่วงนั้นบรรยากาศก็ดีมาก ได้นอนในศูนย์บนดอยอินทนนท์ ซึ่งนักท่องเที่ยวทั่วไปไม่สามารถเข้าพักได้ กลางคืนก็ร้องเพลง ปาร์ตี้ กินข้าว เป็นปีที่มีความสุขมากครับ”

ซี-ศิวัฒน์ “ประมาณ 2 ปีที่แล้วครับ ไปเคานท์ดาวน์กับพี่ๆ น้องๆ และภรรยา ที่ลาสเวกัส เป็นพื้นที่ที่ทุกคนออกมาสนุกกันเต็มที่ เราก็ได้ร่วมสนุกกับเขาด้วย ความพิเศษคือบรรยากาศตรงนั้น ส่วนเรื่องของขวัญ ผมว่าก็เป็นเพียงแค่วัตถุ แต่เราก็มีให้กันนะครับ เพียงแต่ไม่ได้ให้ความสำคัญกับวัตถุเท่าไหร่ เราให้ความสำคัญกับความทรงจำมากกว่า เพราะมันจะอยู่กับเราตลอด อย่างสมมุติซื้อไอโฟนสิบให้ ก็โห...ดีๆ แต่แป๊บเดียวก็ไม่รู้สึกอะไรแล้ว แต่ภาพบรรยากาศ ในโมเม้นต์ตอนนั้น มันจะอยู่ในใจเรา เมื่อนึกถึงเราก็จะรู้สึกว่าเป็นช่วงเวลาที่มีค่าครับ”

ตูมตาม เดอะสตาร์ “จริงๆ ช่วงปีใหม่ ผมชอบหมดเลยครับ แค่ช่วงปลายเดือนพฤศจิกายนมา ผมก็จะตื่นเต้นกับเทศกาลต่างๆ ละ ผมเป็นคนชอบเทศกาลคริสต์มาส ชอบเทศกาลปีใหม่ ชอบมากเลย ชอบวันที่เข้าสู่ช่วงหนาว เพราะว่าตั้งแต่เด็กจำได้เลย โมเม้นต์ทุกวันคริสต์มาส-ปีใหม่ เราก็จะมีการ์ด ส.ค.ส. ส่งให้กัน คือยุคก่อนเราไม่มีมือถือ การเขียนข้อความส่งให้กัน มันน่ารักมากเลย มันคลาสสิก คือแต่ก่อนอาจจะมีกำแพงในการที่จะบอกรัก บอกความหวังดี แต่ช่วงนี้ล่ะ ช่วงที่ได้เขียนการ์ดบอกความรู้สึกกับคนนั้นคนนี้ หรือแม้กระทั่งเขียนการ์ดหาผู้ใหญ่ ขอบคุณที่ดูแลเรา ผมว่าน่ารักดีครับ และช่วงนี้เราก็จะเห็นการประดับประดาไฟ มันดูสดใส ผมรู้สึกว่าเรามองไปทางไหนมันก็แฮบปี้ สดชื่น ... สำหรับปีใหม่ที่ประทับใจมากๆ คือตอนที่ประกวดเดอะสตาร์ปีที่ 6 ปีนั้นยังไม่ติดเดอะสตาร์ด้วย ประกวดช่วงพฤศจิกายน-ธันวาคม พอเราตกรอบ ก็เลยไปเที่ยวดอยอินทนนท์ครั้งแรก แบ๊กแพ็กขึ้นไป พอขึ้นไปแล้วเราก็ค้นพบตัวเองว่า ชอบการเป็นแบ๊กแพ็กเกอร์มากเลย เพราะผมโบกรถขึ้นไป ขอติดรถกระบะชาวบ้านขึ้นไป แล้วก็ไปกางเต้นท์นอนหนาวๆ กินมาม่าร้อนๆ ผมว่า...การท่องเที่ยวครั้งแรกที่เราได้ไปเจอ ไปสัมผัสในบางที่ มันจะมีเมจิกโมเม้นต์บางอย่าง ที่ทำให้เรารู้สึกว่า โห..โรแมนติก บรรยากาศนี้โคตรเหงาเลย โคตรคิดถึงคนนั้นคนนี้ บรรยากาศนี้โคตรแฮปปี้ ผมว่าเป็นความพิเศษของการท่องเที่ยว แล้วตอนนั้นคนยังไม่เยอะมาก ภาพจำตอนนั้นก็จะมีชาวเขา ชาวดอย ใส่ชุดชนเผ่าเขา เอาพวกพืชผักผลไม้มาขาย เราแวะดูแล้วได้บรรยากาศที่ ว้าว!! มากครับ”

เต๋า-เศรษฐพงศ์ “ที่ประทับใจน่าจะเป็นปีใหม่ปีแรกที่ผมไปต่างประเทศครับ ตอนนั้นอายุ 18 ได้ไปดูพลุปีใหม่ที่ออสเตรเลียครับ เพราะปกติปีใหม่ ก็จะเฮฮาอยู่บ้าน แต่ปีนั้นเป็นปีแรกที่ผมต่างบ้าน ต่างเมือง ไปทำงานไปเรียน ไปเจอเพื่อนใหม่ๆ ที่ต่างคนต่างสัญชาติไปเรียนที่นั่น ก็ไปเที่ยวด้วยกัน ไปนั่งรอดูพลุ ซึ่งผมไม่เคยไปนั่งรอดูพลุที่ไหนมาก่อน แล้วต้องไปนั่งตั้งแต่หัวค่ำ ไปจองที่ตั้งแต่ยังไม่มืด แล้วก็นั่งเรือข้ามฝั่ง ไปปูผ้าทำกับข้าวกินกัน เพื่อที่มองมาจะได้เห็นหมดเลย เป็นพาโนราม่า แล้วปีนั้นเป็นปีที่เขาลงทุนเยอะมากกับการจัดแสดงพลุที่ซิดนีย์ สวยมากครับ ก็เลยอยู่ในความทรงจำที่จำได้ตลอด อยากกลับไปอีก แต่ยังไม่มีโอกาส”

ทอย-ปฐมพงศ์ “ความทรงจำในวันปีใหม่ จริงๆ ผมไม่ได้มีอะไรพิเศษตรงวัน แต่ถ้านับวันใกล้เคียงก็คือ พ่อแม่ผมจะเกิดเดือนตุลาคม เป็นความทรงจำที่ใกล้ที่สุดในช่วงปีใหม่ ผมก็จะเลือกซื้อของขวัญวันเกิดให้ เพราะบ้านผมจะไม่ได้ให้ความสำคัญกับวันคริสต์มาส ลอยกระทง ปีใหม่ ไม่ได้จำเป็นต้องอยู่ด้วยกัน แต่วันเกิดค่อนข้างให้ความสำคัญ บางทีเรากลับมาดึก หรือคิดว่าพ่อแม่เขาลืมไปแล้ว แต่อย่างน้อยๆ เค้กเซเว่นต้องมี คือไม่พลาดครับ ปีนั้นผมซื้อ แบบแม่ผมชอบดาราเกาหลีมาก ชื่อจูวอน ตอนเด็กๆ เราก็รู้ว่าแม่ชอบ แต่เราไม่ได้มีเงินขนาดนั้น แต่พอตอนนี้เราหาเงินได้ ผมก็เลือกซื้อบัตรคอนเสิร์ตให้แม่ ผมให้แม่บ่นมาตลอดเลย บ่นเป็นเดือน 2 เดือนว่าอยากไป ผมก็ทำเฉย แต่จริงๆ ผมสั่งจองตั้งแต่วันแรกที่แม่บ่น แล้วก็พยายามซื้อราคากลางๆ ที่พอเห็นชัดๆ หน่อย จนก่อนวันเกิดแม่ ผมก็ทำหน้าซีเรียส ถือซองขาว ไปหาแม่ บอกแม่ว่ามีอะไรจะบอก แล้วก็บอกว่าซีเรียสมาก ฟังแล้วห้ามตกใจ แม่ก็หน้าเครียด ถามว่ามีอะไรรึเปล่า ผมก็บอกแม่ทำใจดีๆ ไว้นะ แล้วก็หยิบซอง ดึงบัตรคอนเสิร์ตออกมา แม่ผมร้องไห้ ร้องไห้หนักมาก จนผมถามว่า นี่ร้องเพราะผมซื้อบัตรให้ หรือร้องเพราะจะได้เจอจูวอน (หัวเราะ) เป็นโมเม้นต์ที่ผมประทับใจมากๆ ครับ”

ยุ้ย-จีรนันท์ “ปกติช่วงปีใหม่จะต้องทำงานค่ะ แต่ก็มีบางปีที่ได้อยู่กับครอบครัว แล้วทุกครั้งที่ได้อยู่กับครอบครัวก็จะมีความสุขค่ะ เราก็มีความรู้สึกว่าไม่อยากไปไหน จริงๆ วันปีใหม่ไม่อยากไปไหนเลย อยากอยู่กับครอบครัว เพราะว่าทุกคนคือคนที่เรารัก แล้วมันเป็นวันรวมตัวของทุกคนในครอบครัว ทุกคนจะหยุดงานกัน และมารวมตัว จับของขวัญ ปาร์ตี้กันที่บ้าน แลกของขวัญกัน ทุกๆ ปีที่ได้อยู่กับครอบครัว จึงเป็นปีที่มีความสุขค่ะ แต่ปีอื่นๆ ที่ได้ไปทำงานก็มีความสุขเช่นกันค่ะ เพราะยุ้ยก็ได้ไปมอบความสุขให้กับแฟนๆ ละคร ไปเคานท์ดาวน์ร่วมกัน ปีนี้ก็ได้ไปเคานท์ดาวน์ที่ภูเก็ต ไปทำงานค่ะ แต่วันที่ 1 ได้กลับมาฉลองกับครอบครัว ซึ่งเราก็ทำแบบนี้ประจำ เวลาที่ยุ้ยต้องไปทำงานคืนเคานท์ดาวน์ วันที่ 1 ก็จะกลับมาสังสรรค์ที่บ้าน เพราะเป็นเทศกาลของความสุข เป็นเทศกาลของการเริ่มต้นอะไรใหม่ๆ ก็อยากจะให้เป็นวันที่มีแต่รอยยิ้ม มีแต่เสียงหัวเราะ มีความสุขกัน จริงๆ เวลาจับสลาก ยุ้ยจะได้รับน้อยมากนะ ส่วนใหญ่จะเป็นฝ่ายให้ของขวัญก็ต้องชิ้นใหญ่ ใส่เงินเข้าไปในของอีกที เพื่อให้หลานๆ เขามีความสุขกัน แย่งกันอยากจะได้ของน้ายุ้ย แค่นี้เราก็มีความสุขแล้วค่ะ”

รอน-ภัทรภณ “ปีที่ผมประทับใจ จะเป็นปีหนึ่ง เมื่อ 5-6 ปีที่แล้ว ที่ผมได้ไปร้องเพลงที่จีน ที่เซียงไฮ้ จะมีห้างหนึ่งชื่อว่า ซูเปอร์แบรนด์มอลล์ แล้วที่จีนเขาจะมีเรื่องของห้วงจุ้ยความเชื่อต่างๆ แล้วเวทีนี้ข้างหลังเป็นแม่น้ำ ภูเขา แล้วข้างหน้าเป็นถนน เหมือนเป็นปากมังกร รวมถึงอากาศเย็นสบาย บรรยากาศดีมาก เป็นปีใหม่ที่ถึงแม้เราจะทำงาน แต่เราได้เห็นการเฉลิมฉลองของต่างชาติ จีนเขามีพลุ แสงสีเสียง ที่ยิ่งใหญ่อยู่แล้ว แล้วผมได้ร้องเพลง The Moon Represents My Heart เป็นเพลงที่มีความหมายที่ดีของเขา แล้วเขามีธรรมเนียมว่านักแสดงหรือนักร้องขึ้นไปบนเวที ยูนิฟอร์มห้ามใส่เป็นชุดกันหนาว แล้วพอเราเป็นคนไทย ชุดก็จะเป็นสูทตัวเดียว หนาวมากครับ เป็นประสบการณ์ที่ประทับใจมาก”