ทริปนี้ “น้อย” ได้เพื่อนใหม่อย่าง “เจอร์รี่-วัชรินทร์” ชวนกันเที่ยวจาก อ.บ้านไร่ ไป อ.ลานสัก จ.อุทัยธานี…เริ่มต้นสายมูก็ลงซะแล้ว...!! พาเจอร์รี่เข้า วัดถ้ำเขาวง อ.บ้านไร่ เป็นวัดไม้เก่าแก่ทรงไทยขนาดใหญ่ 4 ชั้น อยู่กลางหุบเขา และยังเป็น Unseen ด้านสถาปัตยกรรมอีกด้วย ไม้ที่นำมาสร้างมีทั้งไม้สัก ไม้ประดู่ ไม้ชิงชันที่ผู้มีจิตศรัทธานำมาบริจาค วิหารนี้เกิดจากฝีมือช่างไม้ไทยมีอายุ 30 ปี และได้มีการบูรณะมาแล้วถึง 3 ครั้ง

ภายในมีรอยพระพุทธบาทเบื้องขวาจำลอง และหุ่นขี้ผึ้งเกจิชื่อดัง นอกจากนี้ ยังเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมและมีจุดชมวิวด้วย จากวัดไปกันต่อที่หมู่บ้านสะนำ ตื่นตากับต้นไม้ยักษ์มากมาย แต่ที่โดดเด่นสุดต้องยกให้กับ ต้นไม้ยักษ์ต้นเซียง หรือต้นสมพง ที่มีอายุมากกว่า 300 ปี ใหญ่ขนาด 40 กว่าคนโอบเลยทีเดียว ถือเป็นต้นไม้ที่มีพูพอนใหญ่ที่สุดในประเทศไทยเป็นต้นไม้ใหญ่ยืนต้นรายล้อมไปด้วยป่าหมากอีกนับพันต้นและที่สำคัญสมเด็จพระเทพรัตนฯ เคยเสด็จฯและตรัสให้อนุรักษ์ไว้ ต้นไม้ยักษ์ต้นเซียงนี้เคยได้รับการคัดสรรให้เป็น 1 ใน 65 ต้น ในการจัดพิมพ์หนังสือ “รุกข มรดกของแผ่นดิน ให้ร่มพระบารมี ปี 2560” จากนั้นไปชมผ้าทอโบราณที่มีคุณค่าและมีค่ากันต่อที่ ศูนย์ทอผ้าโบราณบ้านผาทั่ง ซึ่งผ้าแต่ละผืนสืบทอดภูมิปัญญามาจากเวียงจันทน์ 200 กว่าปี และสัญลักษณ์ที่บอกความเป็นลาวครั่งก็คือ ผ้าซิ่นตีนจกลายโบราณ ส่วนขั้นตอนการผลิตที่นี่จะปลูกฝ้ายเอง อิ้วเอง ดีดเอง จนเป็นเส้นด้าย สีที่ใช้ย้อมก็ได้จากสีธรรมชาติล้วนๆ แล้วเอามาทอเป็นผืนผ้าที่ทรงคุณค่างานนี้น้อยและเจอร์รี่ไม่พลาดขอแต่งชุดลาวเวียง ลาวครั่ง สวยหล่อคักๆ กันเลยทีเดียว แถมยังขอแอบไปดูผ้าโบราณ 200 ปี จะเก่าและสวยขนาดไหน (มีอึ้ง...!!) แถมด้วยดูผ้าทอชุดเครื่องนอนก่อนวิวาห์ที่ 1 ของโลก ได้รับการันตีจากยูเนสโกอีกด้วย พิกัดสุดท้าย อ.บ้านไร่ อยู่กันที่ศาลาการเปรียญไม้100 ปี สร้างปี 2470 ซึ่งอยู่ภายในวัดบ้านไร่ ได้มีการบูรณะใหม่แต่ยังคงยึดสถาปัตยกรรมเดิมไว้