“เมกุโระ เร็น” นักร้องยอดนิยมจากวง Snow Man วงบอยแบนด์ไอดอลญี่ปุ่นจากค่าย Johnny & Associates ซึ่งตอนนี้เขาได้มีโอกาสแสดงความสามารถอันโดดเด่นด้านการแสดงหลายเรื่อง เช่น ซีรี่ส์ My Love Mix-Up! ยางลบสื่อรัก, Maiagare! และ Silent และผลงานภาพยนตร์เรื่องล่าสุดกับ Phases of the Moon เกิดกี่ครั้งก็ยังเป็นเธอ ที่จ่อชนโรงใน
วันที่ 2 กุมภาพันธ์นี้

การแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้นับเป็นเรื่องแรกที่เขาได้เป็นบทนำของเรื่อง ในบท อากิฮิโกะ มิสุมิ นักศึกษาหนุ่มในยุค 80 ที่ตกหลุมรัก รุริ สาวสวยที่อายุมากกว่า แต่ความรักของเขาจึงต้องเก็บงำซ่อนเร้นเอาไว้เหมือนพระจันทร์ในเงามืดรอวันที่จะได้เผยความรู้สึก บทนี้ทำให้เขาได้รับคำชมจากนักวิจารณ์ว่าแสดงได้อย่างน่าสนใจจนได้ชิงรางวัล Best New Actor จากเวที Mainichi Film Awards ครั้งที่ 77

คุณรู้สึกอย่างไรเมื่อได้รับเลือกให้แสดงเรื่องนี้?

ผมมีความสุขมากครับ ผมได้อ่านบทก่อนแล้วจึงไปหาอ่านฉบับนวนิยาย ซึ่งทำให้ผมร้องไห้เลย ผมรู้สึกอย่างจริงใจที่ได้มีส่วนร่วมในงานนี้ครับ มันมีหลายส่วนในเรื่องที่เชื่อมโยงกับสิ่งที่ผมคิดอยู่แล้ว บางอย่างมันตรงกับสิ่งที่ผมมักให้ความสนใจอย่างเช่น เรื่องในชีวิตประจำวัน เราทุกคนมักพูดว่า “เจอกัน” เวลาเอ่ยคำลา แต่สำหรับผมมักจะคิดว่า การได้พูด “เจอกัน” ครั้งนี้อาจเป็นครั้งสุดท้ายก็ได้ และงานนี้ก็เล่าเรื่องราวแบบนั้นดังนั้นจึงมีหลายส่วนในเรื่องที่เข้าถึงจิตใจผมได้

กับการรับบท อากิฮิโกะ มิสุมิ?

ตอนที่ผมอ่านบทเป็นครั้งแรก ผมคิดว่าตัวเองก็น่าจะเล่นได้นะถ้านึกถึงตัวเองตอนอายุ 20 ปีได้ มิสุมิไม่ใช่คนเท่ ซึ่งผมก็คิดว่าตัวเองเป็นแบบนั้น พอผมได้เจอ รุริซัง (แสดงโดย คาซุมิ อาริมุระ) ผมคิดว่ามันเป็นการเจอกันด้วยโชคชะตากำหนด ตัวผมกำลังมองชีวิตไปข้างหน้า แต่เธอรู้สึกเหมือนได้มองย้อนอดีตชีวิตตัวเอง ยังมีหลายสิ่งที่มิซุมิไม่รู้ เขาอยู่ในช่วงระหว่างถูกสอนเรื่องอารมณ์ต่างๆ จากผู้หญิงที่เป็นผู้ใหญ่กว่า เขารู้สึกถึงความสั่นไหวของหัวใจในตอนนั้น

ตัวละครนี้ดูน่าเห็นใจมาก น่าสงสารที่สุดในบรรดาบทที่คุณแสดงมา

ผมเองก็คิดว่ามิสุมิเป็นตัวละครที่น่าจะรับความเห็นใจจากคนดู ผมเองยังสงสารเขาเลยครับผมหวังว่าคนที่ดูหนังเรื่องนี้แล้วคงอยากจะปฏิบัติต่อสมาชิกในครอบครัวและคนอื่นๆด้วยความห่วงใยมากขึ้นเพื่อที่จะไม่ต้องมาเสียใจทีหลัง ผมคิดว่าบทนี้จะทำให้คนเปลี่ยนวิธีที่โต้ตอบกับผู้คน ผมอยากให้คนดูรู้สึกแบบนั้น

มีฉากไหนที่คุณคิดว่านี่คือปมปัญหาของมิสุมิ?

หลังจากสูญเสียรูริไปมิสุสิจะไปเที่ยวสถานที่ที่อยู่ในความทรงจำของเขา เช่น บริเวณที่ได้ดื่มเบียร์กับรูริ หรือไปที่ Waseda Shochiku โรงภาพยนตร์ที่เขาดูหนัง (โรงภาพยนตร์นี้เป็นโรงที่เก่าแก่ในโตเกียว) ในการอำลาอย่างกะทันหันถ้าคนที่สำคัญของผมจากไป ผมไม่อยากจะคิดเลยว่าโลกของผมมันจะทลายไปขนาดไหนผมคงรู้สึกเคว้งคว้างอยู่ผิดที่ผิดทาง มันเป็นความรู้สึกที่เหนื่อยมาก ความรู้สึกนี้ตามกลับไปบ้านเลย ผมรู้สึกว่าได้ใช้หัวใจและสมองไปมากจนอยากจะถอนหายใจ ผมรู้สึกว่าเวลาเล่นซีนร้องไห้ต้องใช้พลังงานเยอะ เป็นพิเศษครับ

มีวิธีจัดการความรู้สึกตกค้างจากตัวละครไหม?

ผมคิดว่าสิ่งที่ควรจะทำคือการพยายามใช้ชีวิตให้ร่าเริงไว้จนกว่าจะกลับมาแสดงครับ และค่อยกดสวิตช์ความรู้สึกกลับมาก่อนเข้าฉากแต่ผมก็ไม่ได้เป็นคนที่สลัดความรู้สึกได้เก่งนัก ผมทำได้ทีละอย่าง ดังนั้น คืนก่อนที่จะแสดงผมจะบอกกับตัวเองว่ากำลังจะเล่นฉากนี้เพื่อให้ฟื้นความรู้สึกจากที่แสดงไปคราวก่อน ดึงความรู้สึกกลับมา และเมื่อได้อารมณ์แล้วก็เข้านอน ตื่นมาตอนเช้า ความรู้สึกมันก็จะยังคงติดในหัว แม้กระทั่งมาถึงกองถ่ายแล้วเริ่มแต่งหน้า ความรู้สึกก็ยังอยู่ เวลาอยู่คนเดียวก็จะรู้สึกเหงา มันเลยทำให้ผมรู้สึกตอนกลับบ้านไปและรู้สึกว่าใช้ใจในการแสดงไปเยอะ

รู้สกอย่างไรเมื่อได้เห็นงานที่เสร็จแล้ว

ผมทนดูบางฉากไม่ได้เลยครับ เพราะร้องไห้ตลอด ฉากที่ต้องมีการจากลากะทันหันนี่ไม่ได้เลยร้องไห้ไม่หยุด

สมาชิกวง Snow Man เคยได้ชมเรื่องนี้หรือยัง?

ผมไปดูรอบพรีวิวกับราอูลครับ ผมร้องไห้ เพราะว่าราอูลร้องไห้ ผมถึงขั้นบอกสต๊าฟให้เอากระดาษทิชชู่มาให้ผมหน่อย (หัวเราะ) ผมร้องไห้หนักมากจนแทบจะลุกจากเก้าอี้ไม่ไหวเลย ตอนที่ผมดูหนังอยู่ผมได้ยินเสียงร้องไห้มาจากราอูลที่นั่งถัดออกไป ผมรู้สึกมีความสุขมากที่เขาได้เห็นงานที่ผมทุ่มเทอย่างหนักออกมาได้ผลแบบนี้

ปกติแล้วคุณคอยเช็คผลงานเพื่อนๆในวงบ้างไหม?

ผมพยายามดูงานที่เพื่อนๆ แสดงตลอดครับและบอกพวกเขาว่าผมคิดอย่างไร การได้เห็นคนอื่นทุ่มเทอย่างหนักมันสร้างแรงบันดาลใจให้กับผม ผมคิดว่ามันจะทำให้ผมก็ต้องพยายามเหมือนกัน

รู้สึกอย่างไรบ้างที่ได้แสดงเป็นตัวละครวัยรุ่น ยุค 1980?

เราถ่ายกันในฉากที่เซตขึ้นมาให้เป็นสถานีรถไฟทากาดาโนบาบะ ในยุคนั้นเลยครับ มีรถจากยุคนั้นด้วยมันเป็นประสบการณ์ล้ำค่ามากสำหรับผลที่ได้มีโอกาสเห็นในสิ่งที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน มันสนุกมากที่ได้แสดงในฉากเหล่านี้ มันเป็นช่วงเวลาที่ดี ได้ใส่เสื้อผ้า ใส่เสื้อวงร็อกที่กำลังฮิตในตอนนั้น ซึ่งทีมงานก็จะบอกว่าสมัยก่อนเขาแต่งตัวกันแบบนี้ล่ะ ผมว่ามันสนุกมากครับ

เคยทำงานพาร์ทไทม์ในร้านขายแผ่นเสียงคุณคุ้นเคยกับมันไหม?

มันมีช่วงหนึ่งครับที่แผ่นเสียงกลับมาฮิตอีกครั้ง แต่ส่วนตัวผมเองนี่ไม่เคยฟังจากเครื่องเล่นแผ่นเสียงด้วยซ้ำ ผมเองยังไม่ค่อยจะได้ฟังเพลงจากเครื่อง MD เลยด้วยซ้ำ (เครื่อง Sony MiniDisc เครื่องฟังเพลงรูปแบบหนึ่งที่ฮิตมากๆ ในประเทศญี่ปุ่น ยุค 90 เป็นเครื่องฟังเพลงแบบพกพาโดยเล่นจากแผ่นซีดีขนาดเล็ก แต่เสียงมีคุณภาพดี) ผมมักจะไปร้านเช่าแผ่น MD แล้วไปหยิบเพลงธีมจากภาพยนตร์มาฟังใน MD ของตัวเอง (แต่ไม่เช่ากลับไป) ครับ (หัวเราะ)

ในหนังเรื่องนี้มีฉากที่ได้ดูภาพยนตร์ในโรงปกติเข้าโรงหนังบ่อยไหม?

นานแล้วที่ไม่ได้ไปโรงหนังตั้งแต่ช่วงโควิด-19 ระบาดครับ ผมไม่ได้ไปดูกับคนกลุ่มใหญ่ๆแต่ก็เคยไปบ้างผมชอบหนังแอ๊กชั่น และหนังที่เล่าเรื่องเกี่ยวกับอารมณ์จริงๆ ของมนุษย์ในด้านการจัดการความสมดุลระหว่างความรัก และงานในชีวิตประจำวัน

คุณเชื่อเรื่อง ‘การกลับชาติมาเกิด’ ไหม?

ตอนนี้ผมยังมีชีวิตอยู่ผมเลยไม่สามารถบอกได้ครับว่ามันมีจริงไหม และเมื่อถึงปลายทางจริงๆ ก็ไม่มีใครรู้จริงๆ อีก แต่ผมคิดว่ามันเป็นไปได้นะ เวลาคิดถึงเรื่องการกลับชาติมาเกิด ผมรู้สึกว่ามันเกิดขึ้นได้จริง การที่จะต้องจากลาจากใครสักคนมันเป็นเรื่องที่น่ากลัว แต่เมื่อคิดว่าเดี๋ยวก็จะได้กลับมาเกิดอีกครั้งมันทำให้รู้สึกว่า มีความหวังเล็กๆ ผมยังไม่ได้คิดว่าถ้าเกิดใหม่ได้จริงจะทำอะไร แต่ถ้ามีโอกาสผมก็คงอยากจะได้เจอกับผู้คน ที่ผมรักในชาตินี้

อะไรที่ทำให้คุณมีความสุขในช่วงนี้?

ทุกวันนี้งานยุ่งมากครับ แต่ผมมีความสุขก่อนที่ผมจะเดบิวต์ ผมอยากทำในสิ่งที่ผมทำอยู่ตอนนี้นี่แหละ แต่ตอนนั้นทำไม่ได้ ดังนั้น ตอนนี้ผมจึงมีความสุขที่ได้ทำในสิ่งที่อยากทำ