ตอนต่อจากภาคสองเป็นเรื่องของนักร้องลูกทุ่งซึ่งมีความมุ่งหมายที่จะผ่อนคลายความเป็นอยู่จากสถานการณ์ของเศษฐกิจที่ย่ำแย่ในยุคข้าวยากหมากแพง ต้องรับงานแสดงเพื่อปากท้องของน้องๆที่ต้องเลี้ยงดู โดยไม่รู้ตัวว่าการเป็นนักร้องอาชีนั้นมันไม่ง่ายอย่างที่คิดดังนั้นในปัจจุบันจึงมีอาชีพใหม่ที่เรียกตัวเองว่านักร้อง (ด้วยการแต่งตัวยั่วราคะไม่ต่างไปจาก จั้มบ๊ะตามงานวัดในอดีต)โชว์ทั้งสันในสันนอกแล้วบอกว่าตัวเองเป็นนักร้อง) ผุดขึ้นมามากมายทีก่ายกองเกาะอยู่บนเวทีการแสดง เปรียบเสมือนดอกเห็ดที่เกาะอยู่ตามลำต้นของต้นไม้ ได้ไม่นานก็ต้องหลุดสลายไปอย่างไร้ค่าตามกาลเวลาอันสมควร

อย่างที่น้องไก่ จันทน์จวง ดวงจันทร์ได้กล่าวไว้ว่า “ในยุคของวงการเพลงลูกทุ่งแท้ๆกลับถูกเก็บไว้ในลิ้นชักเหมาะกับการฟังเท่านั้น....ไม่เหมาะกับการงานจ้างงานโชว์ (วงเล็บ-แบบวาบหวิว)ให้ร้องดีแทบตายร้องเพราะหยาดฟ้ามาดินก็เหมาะกับการเปิดฟังเพื่อความเสนาะหูไม่ได้เหมาะกับการจ้างโชว์” ส่วนผมชอบตรงที่น้องไก่ ได้กล่าวตบท้ายว่า “จะให้ไปโชว์เนื้อหนังแข่งกับเด็กๆรุ่นใหม่มันก็คงไม่ใช่กลัวคนดูจะอวกเอา” เรื่องนี้เห็นถ้าจะจริง 5555

กลับมาเข้าเรื่องของ ศิลปินแห่งชาติอย่างไรก็ตามยังมีศิลปินนักร้องนักแต่งเพลงนักดนตรีที่เป็นตัวจริงเสี่ยงจริงซึ่งมีคุณภาพอีกมากมายหลายค่ายเพลงนับไม่ถ้วนล้วนแล้วมีคุณสมบัติ ที่จะงัดออกมาโชว์ให้คณะกรรมการกรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรมได้พิจารณาเป็นศิลปินแห่งชาติ (นี้) งานนี้ผมขอฝากถึงค่ายเพลงที่เป็นตัวจักรสำคัญในการขับเคลื่อนเดินหน้านำพาคำว่า “ศิลปินแห่งชาติ” มาเป็นมิ่งขวัญให้กับบุคลากรอันทรงคุณค่าและบรรดาคนในวงการบันเทิงลูกทุ่งได้ชื่นชม ไม่ว่าจะเป็นค่ายเพลงต่างๆอย่างเช่น ดร.เอนก พันธุรัตน์ บอสใหญ่ ค่ายพันธุรัตน์ เรคคอร์ด,ค่าย  Sure Entertainment ของ เสี่ย เปิ้ล, ป๋าแจ็ค จักรี ชุ่มนิกายกัปปิตันค่าย HD- MUSICและ วิธ ธนวรรน์ จากค่ายทีวีมิวสิคโดยเฉพาะ ขาใหญ่ของวงการบันเทิง อย่าง อากู๋ ไพบูลย์ ดำรงชัยธรรม และ เฮียฮ้อ สุรชัย เชษฐโชติศักดิ์และอีกหลายๆค่ายด้วยกัน !l สุดท้าย..ท้ายสุด ต้องฝากถึง นาย ทศพล หิมพานต์ ในฐานะนายกสมาคมนักร้องลูกทุ่งแห่งประเทศไทยช่วยเดินเรื่องดูแล ด้วยความเคารพ OKนะครับ พบกันพรุ่งนี้ยังมีต่อ !!หมึก-มายา รายงาน