3 เมษายน 2569 สำนักข่าวต่างประเทศรายงานว่า กองทัพสหรัฐฯ เปิดตัวระเบิดมือชนิดรุนแรงแบบใหม่ นับเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่สงครามเวียดนาม จุดเด่นคือเป็นระเบิดพลาสติกที่ใช้คลื่นกระแทก (shockwave) แทนสะเก็ดระเบิดในการสังหารศัตรู

ซึ่ง ระเบิดมือนี้มีชื่อว่า M111 กลายเป็นระเบิดมือที่กองทัพเลือกใช้สำหรับการสู้รบในเมือง เมื่อทหารต้องเคลียร์พื้นที่ภายในอาคารเพื่อยึดครองและรักษาดินแดน เนื่องจากมีความเสี่ยงต่อความเสียหายต่อพลเรือนน้อยกว่า นี่เป็นระเบิดมือชนิดรุนแรงแบบใหม่ครั้งแรกที่นำมาใช้ในกองทัพสหรัฐฯ นับตั้งแต่ปี 1968 เมื่อระเบิดมือ MK3A2 ถูกใช้ในสงครามเวียดนาม และถูกถอดออกจากคลังอาวุธของกองทัพในทศวรรษ 1970 เนื่องจากมีส่วนประกอบของแอสเบสตอส ซึ่งเส้นใยขนาดเล็กสามารถเข้าไปติดอยู่ในปอดและนำไปสู่โรคร้ายแรงถึงตายได้ รวมถึงโรคมะเร็ง

การถอดระเบิดดังกล่าวทำให้ปัจจุบันกองทัพสหรัฐฯ มีระเบิดมือหลักเพียงชนิดเดียว คือ M67 ซึ่งเมื่อระเบิดจะปล่อยสะเก็ดระเบิดไปทุกทิศทาง อาจทำให้พลเรือนหรือกองกำลังฝ่ายเดียวกันเสียชีวิตหรือบาดเจ็บได้ เมื่อสะเก็ดระเบิดกระดอนจากวัตถุแข็ง เช่น โลหะหรือคอนกรีต หรือทะลุผ่านกำแพงบางๆ เป็นต้น 

ระเบิดมือชนิดใหม่นี้ใช้คลื่นกระแทก หรือ แรงดันระเบิด (BOP) สามารถสังหารหรือทำให้ศัตรูบาดเจ็บสาหัสด้วยแรงระเบิด ทำให้เปลือกนอกที่เป็นพลาสติกของอาวุธระเหยไป ทหารที่อยู่นอกพื้นที่ปิดสามารถขว้างระเบิดแบบใหม่เข้าไปในพื้นที่นั้นได้ และศัตรูไม่สามารถหลบอยู่หลังกำแพง เฟอร์นิเจอร์ หรือ เครื่องใช้ไฟฟ้าที่สะเก็ดระเบิดอาจทะลุผ่านไม่ได้

พันเอกวินซ์ มอร์ริส ผู้จัดการคลังแสงพิคาทินนีในนิวเจอร์ซีย์ กล่าวว่า ระเบิดที่ใช้ BOP สามารถกวาดล้างศัตรูในห้องได้อย่างรวดเร็ว ทำให้ไม่มีที่ซ่อน ขณะเดียวกันก็รับประกันความปลอดภัยของกองกำลังฝ่ายเรา

กองทัพสหรัฐฯ ระบุว่า เมื่อคลื่นแรงดันสูงกระทบกับใครบางคน มันจะบีบอัดและคลายตัวเนื้อเยื่ออย่างรุนแรง แก้วหู ปอด ตา และระบบทางเดินอาหารมีความเสี่ยงต่อการฉีกขาดและความเสียหายร้ายแรงจากแรงระเบิดขนาดเล็ก ส่วนระเบิดขนาดใหญ่สามารถทำลายสมองหรือแม้กระทั่งตัดแขนขาได้

โดยในแถลงการณ์ของกองทัพว่า กองทัพได้พัฒนาระเบิดมือแบบใหม่นี้ขึ้นมาหลังจากได้เรียนรู้จากประสบการณ์ในสงครามตะวันออกกลางครั้งก่อนๆ หนึ่งในบทเรียนสำคัญที่ได้เรียนรู้จากการสู้รบในเมืองแบบประชิดตัวในอิรักคือ ระเบิดมือ M67 ไม่ใช่เครื่องมือที่เหมาะสมเสมอไป ความเสี่ยงที่จะเกิดการทำร้ายพวกเดียวกันเองในอีกฝั่งของกำแพงนั้นสูงเกินไป  โดยระเบิดมือ M67 จะยังคงอยู่ สำหรับใช้ในพื้นที่โล่ง ส่วนระเบิดมือ M111 จะเอาไว้สำหรับใช้ในอาคาร

กองทัพนาวิกโยธินสหรัฐฯ ก็กำลังจัดซื้อระเบิดมือ BOP อีกรุ่นหนึ่งคือ M21 จากผู้ผลิตสัญชาตินอร์เวย์อย่าง Nammo ตามข้อมูลการจัดซื้อจัดจ้างของรัฐบาลสหรัฐฯ

สหรัฐฯ และกองทัพอื่นๆ มีอาวุธที่คล้ายกันคือ ระเบิดสุญญากาศ หรือ thermobaric grenade ที่จะปล่อยละอองเชื้อเพลิงขึ้นไปในอากาศแล้วจุดไฟ ทำให้เกิดคลื่นกระแทกและลูกไฟที่สร้างสุญญากาศทำให้เกิดการระเบิด