30 เมษายน 2569 ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ของสหรัฐฯ ซึ่งเคยวิพากษ์วิจารณ์เยอรมนีและกลุ่มพันธมิตรองค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือ หรือ นาโต กรณีปฏิเสธคำขอของสหรัฐฯ ในการส่งกองทัพเรือเข้าร่วมภารกิจเปิดเส้นทางเดินเรือในช่องแคบฮอร์มุซ เปิดเผยวันพุธว่า รัฐบาลสหรัฐฯ กำลังพิจารณาความเป็นไปได้ในการปรับลดจำนวนทหารที่ประจำการอยู่ในเยอรมนี

ผู้นำสหรัฐฯ ระบุผ่านแพลตฟอร์มทรูธ โซเชียลว่าขณะนี้สหรัฐฯ กำลังอยู่ในขั้นตอนการศึกษาและทบทวนแผนการปรับลดกำลังพลดังกล่าว โดยคาดว่าจะมีการตัดสินใจอย่างเป็นทางการภายในระยะเวลาอันใกล้นี้

ข้อมูลจากศูนย์ข้อมูลกำลังพลอุตสาหกรรมป้องกันประเทศ หรือ ดีเอ็มดีซี (DMDC) ของสหรัฐฯ ระบุว่านับจนถึงเดือนธันวาคม 2025 สหรัฐฯ มีทหารประจำการถาวรในฐานทัพต่างประเทศทั่วยุโรปจำนวนกว่า 68,000 นาย โดยในจำนวนนี้กว่าครึ่งหนึ่ง หรือประมาณ 36,400 นาย ประจำการอยู่ในเยอรมนี อย่างไรก็ตาม ตัวเลขดังกล่าถือเป็นเพียงส่วนน้อยเมื่อเทียบกับกำลังพลจำนวน 250,000 นายที่เคยประจำการอยู่ในเยอรมนีช่วงปี 1985 ก่อนการล่มสลายของกำแพงเบอร์ลินและสิ้นสุดยุคสงครามเย็น

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา นายทรัมป์ได้เปิดศึกวิวาทะกับนายกรัฐมนตรีฟรีดริช เมิร์ซ ของเยอรมนี เกี่ยวกับสถานการณ์สงครามในอิหร่าน โดยเมื่อวันอังคารที่ผ่านมา ผู้นำสหรัฐฯ ตอบโต้ว่านายเมิร์ซไม่เข้าใจสถานการณ์อย่างแท้จริง หลังจากผู้นำเยอรมนีระบุว่าสหรัฐฯ กำลังตกเป็นรองและถูกอิหร่านสบประมาทในระหว่างการเจรจาเพื่อยุติสงครามที่ยืดเยื้อมานานกว่าสองเดือน ขณะที่ในวันพุธ นายเมิร์ซยืนยันว่าความสัมพันธ์กับนายทรัมป์ยังคงอยู่ในเกณฑ์ดี แม้จะมีความเห็นที่ขัดแย้งกันในประเด็นสงครามก็ตาม

นายทรัมป์มีท่าทีวิพากษ์วิจารณ์เยอรมนีและประเทศในยุโรปมาอย่างยาวนาน กรณีไม่เพิ่มงบประมาณด้านการป้องกันประเทศของตนเอง แม้ก่อนหน้านี้เขาจะเคยกล่าวชื่นชมการตัดสินใจของสมาชิกนาโตที่ตกลงเพิ่มงบประมาณด้านกลาโหมขึ้นเป็นร้อยละ 5 ของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ หรือ จีดีพี

นอกจากนี้ ความตึงเครียดได้ทวีความรุนแรงขึ้นอีกครั้ง หลังจากกลุ่มพันธมิตรนาโตปฏิเสธที่จะให้ความช่วยเหลือทางการทหารตามที่นายทรัมป์เรียกร้องในสงครามกับอิหร่าน ซึ่งเขาได้เปิดฉากร่วมกับอิสราเอลโดยไม่มีการปรึกษาหารือหรือแจ้งให้สมาชิกนาโตทราบล่วงหน้า ประกอบกับความต้องการของนายทรัมป์ในการครอบครองเกาะกรีนแลนด์ ดินแดนของเดนมาร์ก ซึ่งเป็นสมาชิกนาโต ที่ถูกปฏิเสธอย่างสิ้นเชิง ได้กลายเป็นปัจจัยที่สร้างความตึงเครียดต่อความสัมพันธ์ในระดับการเมืองระหว่างประเทศเพิ่มมากขึ้นด้วย