7 มิถุนายน 2569 กลายเป็นประเด็นร้อนฉ่าที่จุดชนวนไฟ “สงครามวัฒนธรรม” ในสหรัฐอเมริกาขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อรัฐนิวยอร์กซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็นดินแดนเสรีนิยมจ๋า ได้ขยับตัวผ่านร่างกฎหมายที่พยายามจะ “ลบ” คำระบุเพศแบบดั้งเดิมอย่างคำว่า “พ่อ” (Father) และ “แม่” (Mother) ออกจากประมวลกฎหมายแพ่งและเอกสารทางราชการบางส่วน แล้วแทนที่ด้วยคำศัพท์ใหม่ที่เป็นกลางทางเพศ (Gender-Neutral Terms) ตามการผลักดันของกลุ่มผู้มีความหลากหลายทางเพศ (LGBTQ+) และกลุ่มตื่นรู้ (Woke) ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักจากฝั่งอนุรักษนิยมว่าเรื่องนี้อาจจะ “เกินเลย” ไปไกล

ชนวนเหตุในครั้งนี้เกิดขึ้นในชั้นสภานิติบัญญัติแห่งรัฐนิวยอร์ก เมื่อสมาชิกสภาจากพรรคเดโมแครต นำโดย ส.ส. เอมี่ พอลิน (Amy Paulin) และ ส.ว. ลูอิส เซปุลเวดา (Luis Sepúlveda) ได้รวมตัวกันเสนอและผลักดันร่างกฎหมายเลขที่ S9316 / A8382A โดยอ้างเหตุผลว่าเป็นการรับลูกมาจากข้อเสนอแนะของคณะกรรมการที่ปรึกษาศาลครอบครัวแห่งรัฐนิวยอร์ก

กลุ่มผู้เรียกร้องและฝ่ายเสรีนิยมมองว่า กฎหมายความสัมพันธ์ในครอบครัวฉบับเดิมที่ใช้มานาน มีการจำกัดนิยามของความเป็นผู้ปกครองไว้เพียงแค่เพศชายและเพศหญิงเด็ดขาด ซึ่งพวกเขาเห็นว่า “ไม่สอดคล้อง” กับสภาพสังคมในยุคปัจจุบันที่มีคู่รักเพศเดียวกันแต่งงานและสร้างครอบครัวร่วมกัน รวมถึงครอบครัวที่อุ้มบุญ หรือรับเลี้ยงบุตรบุญธรรม การมีอยู่ของคำว่าพ่อหรือแม่ในข้อบังคับศาลครอบครัว จึงถูกมองว่าเป็นอุปสรรคและช่องว่างทางกฎหมายที่ทำให้กลุ่มคนหลากหลายทางเพศไม่ได้รับสิทธิ์หรือการคุ้มครองที่เท่าเทียม

ขั้นตอนล่าสุดไปถึงไหนแล้ว?

กฎหมายฉบับนี้ไม่ใช่เพียงแค่ไอเดียลอยๆ อีกต่อไป เพราะเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน 2026 ที่ผ่านมา ทั้งสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาของรัฐนิวยอร์ก (ซึ่งพรรคเดโมแครตครองเสียงข้างมาก) ได้ลงมติ “เห็นชอบ” และผ่านร่างกฎหมายนี้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ขั้นตอนสุดท้ายในปัจจุบันคือ ร่างนี้ถูกส่งต่อไปยังโต๊ะทำงานของ นางแคธี โฮคูล (Kathy Hochul) ผู้ว่าการรัฐนิวยอร์ก เพื่อรอให้เธอลงนามประกาศใช้เป็นกฎหมายอย่างเป็นทางการ หรือเลือกที่จะใช้สิทธิ์ยับยั้ง (Veto) ซึ่งหากเธอลงนาม ไฟเขียวนี้จะทำให้กฎหมายมีผลบังคับใช้ทันทีในวันที่ 1 พฤศจิกายน 2026

จะเปลี่ยนอะไร...ไปสู่อะไร?

หากกฎหมายฉบับนี้ถูกบังคับใช้ สิ่งที่จะเปลี่ยนไปคือข้อความในกฎหมายศาลครอบครัว (Family Court Act) และกฎหมายความสัมพันธ์ในประเทศ (Domestic Relations Law) รวมถึงแบบฟอร์มเอกสารทางราชการที่เกี่ยวข้องกับคดีครอบครัวและการรับรองบุตร โดยจะมีการเปลี่ยนคำศัพท์เทคนิคดังนี้:

คำว่า “Mother” (แม่) จะถูกเปลี่ยนเป็น “Gestating parent” (แปลตรงตัวคือ พ่อแม่ฝ่ายที่ตั้งครรภ์/ผู้ให้กำเนิด)

คำว่า “Father” (พ่อ) จะถูกเปลี่ยนเป็น “Non-gestating parent” (พ่อแม่ฝ่ายที่ไม่ได้ตั้งครรภ์) หรือใช้คำกว้างๆ ว่า “Parent” (ผู้ปกครอง)

คำว่า “Paternity” (ความเป็นพ่อ) จะถูกยกเลิกแล้วเปลี่ยนไปใช้คำกลางๆ ว่า “Parentage” (ความเป็นผู้ปกครอง)

คำว่า “Putative father” (ชายที่ถูกอ้างว่าเป็นพ่อ) ในคดีฟ้องร้องทางศาล จะปรับเป็น “Alleged parent” (บุคคลที่ถูกอ้างว่าเป็นผู้ปกครอง)

ปฏิกิริยาของสองฝ่าย: ความเท่าเทียม VS ความบ้าคลั่ง

ฝ่ายหนุน (เดโมแครต & LGBTQ+) : มองว่านี่คือความก้าวหน้าและการยกระดับกฎหมายให้ทันสมัย (Modernize) เพื่อโอบรับทุกคนในสังคม โดยย้ำว่ากฎหมายนี้ไม่ได้ไปยกเลิกสิทธิ์หรือความผูกพันของความเป็นพ่อแม่ในชีวิตจริง แต่เป็นการปรับภาษาทางกฎหมายให้ศาลทำงานได้ครอบคลุมครอบครัวทุกรูปแบบมากขึ้น

ฝ่ายต้าน (รีพับลิกัน & อนุรักษนิยม) : มองว่านี่คือตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุดของกระแส “Woke Culture Run Amok” หรืออาการคลั่งตื่นรู้จนกู่ไม่กลับ ฝั่งรีพับลิกันโจมตีว่า สภานิวยอร์กกำลังละเลยปัญหาปากท้อง ค่าครองชีพ และภาษีของประชาชนเพื่อมาทำเรื่องไร้สาระอย่างการ “ลบคำว่าพ่อแม่” ออกจากระบบราชการ และใช้คำศัพท์ที่ฟังดูแห้งแล้งและฝืนธรรมชาติอย่าง Gestating parent นอกจากนี้ บรูซ แบลกแมน ผู้ท้าชิงเก้าอี้ผู้ว่าการรัฐนิวยอร์กจากฝั่งรีพับลิกัน ถึงกับออกมาประณามว่า นี่คือการประกาศสงครามและทำลายสถาบันครอบครัวขั้นรุนแรงโดยกลุ่มซ้ายจัด

แม้ว่ามาตรการนี้จะจำกัดวงอยู่แค่ในระดับ “รัฐนิวยอร์ก” ยังไม่ได้ลามไปเป็นกฎหมายของทั้งประเทศสหรัฐอเมริกา แต่ก็นับเป็นภาพสะท้อนที่ชัดเจนว่า ความพยายามรุกคืบเรียกร้องของกลุ่มหลากหลายทางเพศในฝั่งตะวันตก ได้ก้าวข้ามจากการขอสิทธิ์แต่งงานหรือสิทธิ์ทางสังคมทั่วไป ไปสู่การพยายามรื้อถอนและเปลี่ยนโครงสร้างทางภาษาและวัฒนธรรมดั้งเดิมของมนุษยชาติ ซึ่งปฏิเสธไม่ได้เลยว่านี่จะเป็นอีกหนึ่งบทความที่จุดไฟความขัดแย้งทางความคิดในสังคมอเมริกันให้ระอุยิ่งขึ้นในช่วงปีนี้