14 กรกฎาคม 2569 สำนักข่าวต่างประเทศรายงานว่า ข้อมูลการติดตามการบินพบเห็นเครื่องบินรบของสหรัฐฯ อย่างน้อย 12 ลำ บินวนเวียนอยู่บริเวณชายฝั่งสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในอ่าวเปอร์เซีย อ่าวโอมาน และเหนือน่านฟ้าซาอุดีอาระเบีย ในช่วงเช้าตรู่ของวันอังคาร (14 ก.ค.) ขณะที่กองบัญชาการกลางสหรัฐฯ (CENTCOM) ประกาศปฏิบัติการโจมตีอิหร่านเป็นคืนที่ 3 ติดต่อกัน

เครื่องบินที่บินอยู่ประกอบด้วยเครื่องบินเติมเชื้อเพลิง KC-135R จำนวน 9 ลำ และ KC-46A จำนวน 2 ลำ นอกจากนี้ยังพบเครื่องบินลาดตระเวนและสอดแนมหลายลำ รวมถึงเครื่องบินระบบเตือนภัยและควบคุมทางอากาศ E3-B Sentry 1 ลำ และเครื่องบินลาดตระเวนทางทะเล Poseidon P-8 ของกองทัพเรือสหรัฐฯ 1 ลำ ซึ่งปรากฏอยู่ในข้อมูลการติดตามการบินด้วย

ระบบ E3-B ช่วยให้สามารถตรวจสอบพื้นที่การรบได้กว้างถึง 120,000 ตารางไมล์ ตั้งแต่พื้นดินจนถึงชั้นบรรยากาศสตราโทสเฟียร์ (ชั้นบรรยากาศชั้นที่ 2 ของโลก) สามารถติดตามเป้าหมายได้ประมาณ 600 เป้าหมายพร้อมกัน ตั้งแต่เครื่องบินลำอื่น ขีปนาวุธ โดรนขนาดใหญ่ ไปจนถึงรถถังในสนามรบ

เครื่องบินเติมเชื้อเพลิงมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการช่วยให้เครื่องบินรบและเครื่องบินโจมตีอื่นๆ สามารถบินต่อไปได้ในระหว่างปฏิบัติการระยะยาว ช่วยให้พวกมันสามารถเติมเชื้อเพลิงได้โดยไม่ต้องลงจอด