The Sculptor by Antoni Fabres

นักท่องเที่ยวที่มาเยือนมิวเซียมเป็นประจำจะทราบดีว่ามิวเซียมแทบทุกแห่งจะมีหมวดภาพเหมือนหรือ Portraitซึ่งเป็นที่ประชันผลงานที่สำคัญของศิลปินทุกยุคทุกสมัยโดยเฉพาะศิลปินหลังยุค Medieval ทั้งนี้เพราะตั้งแต่ยุค Renaissance เป็นต้นมา แม้งานศิลปะส่วนใหญ่จะเน้นเพื่อกษัตริย์และศาสนจักร แต่ขุนนางและคหบดีเริ่มมีจำนวนมากขึ้นและเริ่มอุปถัมภ์หรือจ้างศิลปินเพื่อมาวาดภาพเหมือนของตัวเองมากขึ้น ศิลปินที่มีฝีไม้ลายมือดีและชื่นชอบการวาดภาพเหมือนจึงมีลูกค้าที่เป็นขุนนางและคหบดีเพิ่มขึ้นและมีฐานะดีขึ้น ศิลปินที่ไม่สามารถวาดภาพเหมือนได้เป็นอย่างดีก็จะมีลูกค้าน้อย และไม่สามารถมีชื่อเสียงได้ ยิ่งเมื่อเข้าสู่ยุคModernism หรือคริสต์ศตวรรษที่ 17 เป็นต้นมาด้วยแล้ว ศิลปินที่สามารถวาดภาพเหมือนได้เหมือนจริงมากเท่าไหร่ ยิ่งมีโอกาสมั่งคั่งมากขึ้นเท่านั้น

งาน Modernism ใน Museum National d’Art de Catalunya เป็นผลงานที่เริ่มต้นมาจากการจัดนิทรรศการในเมืองบาร์เซโลน่าในปี 1888 นับจากนั้นมาทางมิวเซียมก็ได้ของจัดแสดงเพิ่มขึ้นจากการจัดนิทรรศการทุกปีหรือจากเอกชนบริจาคให้ ซื้อมาหรือศิลปินบริจาคมาให้จึงสะท้อนรสนิยมตามเวลาที่แตกต่างกันไม่ว่าจะเป็นงานภาพร่างงานตกแต่ง ภาพเขียนหรือแม้แต่เหรียญกษาปณ์

Portrait of Bruno Cuadros by Antoni Fabres

นักท่องเที่ยวที่ได้เยือนมิวเซียมจะเห็นถึงการเปลี่ยนแปลงของศิลปะและวัฒนธรรมอย่างค่อยเป็นค่อยไปจากช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 สู่ครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 หากสังเกตให้ดีนักท่องเที่ยวจะพบว่า ลักษณะงานที่เริ่มเป็น Modernism นั้นจะไม่เป็นไปตามแบบอย่างของสถาบันการศึกษา แต่มักมีอัตลักษณ์เฉพาะตัวของศิลปินมากขึ้น แม้แต่ศิลปินในแนวทางศิลปะเดียวกันก็ตาม หากนักท่องเที่ยวศึกษาอย่างลึกซึ้งก็จะสามารถสังเกตเห็นเอกลักษณ์เฉพาะของศิลปินรายบุคคลได้เลย ยิ่งในช่วงเวลานั้นเศรษฐกิจแทบทั้งยุโรปกำลังรุ่งเรือง คหบดีมีมากขึ้นศิลปินไม่จำเป็นต้องอาศัยศาสนจักรยังชีพบางคนสามารถทำตัวดั่งศาสนจักรโดยดำรงตนเสมือนหนึ่งเป็นพระเสียเอง นั่นคือ กำหนดแนวทางศิลปะและแนวทางในการทำมาหากินเองด้วย ในสังคมที่กำลังยุ่งเหยิงและมีการต่อสู้กันระหว่างชนชั้น ศิลปินส่วนหนึ่งเสนอตัวเป็นตัวแทนของความมีอิสรภาพความหรูหรา ผู้ต่อต้านขนบ หรือกองหน้าของกลุ่มปฏิวัติ กลุ่มหลังสุดนี้ได้กลายเป็นผู้นำของตลาดศิลป์หรูหรายุคใหม่อันเป็นที่มาของงานภาพเหมือนที่รุ่งเรืองที่สุดในประวัติศาสตร์

Portrait of Bruno Cuadros detail by Antoni Fabres

โดยทั่วไปก่อนที่ศิลปินจะมีความชำนาญในการวาดภาพเหมือนจนถึงขนาดมีชื่อเสียง พวกเขามักวาดภาพเหมือนของตัวเอง คนใกล้ชิดและเพื่อนศิลปินด้วยกันเองก่อนพวกเขาจะใช้ผลงานภาพเหมือนตัวเองเป็นเสมือนเครื่องนำทางสู่รายได้มหาศาลหากแนวทางผลงานของเขาเป็นที่ชื่นชอบของคหบดี หรือแม้แต่ราชวงศ์ นักท่องเที่ยวที่มาเยือนMuseum National d’Artde Catalunya จะเห็นว่า ผลงานภาพเหมือนของศิลปินเกือบทุกคนที่ภัณฑารักษ์เลือกมาเป็นผลงานที่ศิลปินรังสรรค์งานเพื่อนศิลปินกันเองโดยงานของ AugustusRodin นักประติมากรชาวฝรั่งเศสมีอัตลักษณ์ที่โดดเด่นที่สุด งาน The Sculptor by Antoni Fabres นั้นก็ดูเหมือนจริงมาก สำหรับงาน Portrait of Painter Xavier Nogues by Pablo Gargalloแม้ศิลปินจะมิได้มีชื่อเสียงโด่งดังเทียบเท่ากับ Augustus Rodin แต่นักท่องเที่ยวจะเห็นว่าผลงานชิ้นนี้ไม่ได้ด้อยกว่างานของRodin แต่อย่างใด ส่วนงานของศิลปินพื้นเมืองทั้ง Maria Fortuny และ Maria Pidelasserraก็ไม่เป็นรองศิลปินนานาชาติแต่อย่างใดอันแสดงให้เห็นว่านับจากปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมา ความเท่าเทียมกันของฝีไม้ลายมือของศิลปินพื้นเมืองหรือนานาชาติแทบไม่แตกต่างกันแล้ว