กลางความมืดมนอนธการ

ต่างลนลานพล่านตระหนกสะทกไหว

บ้างร้องด่าสารพัดอย่างขัดใจ

บ้างร้องไห้ในความกลัวตัวสั่นเทา

ลั่นระงมขรมไปในห้องนั้น

คำรามลั่นขั้นหยาบคายไล่กัดเห่า

ผสมเสียงเถียงแย้งยื้อแย่งเอา

ส่อสันดานด้านเหม็นเน่าเข้าคุกคาม

แต่บางมือถือเทียนไขเพื่อฉายส่อง

ร่วมประคองป้องไฟไม่เกรงขาม

ความเพียรจุดเทียนไขในโมงยาม

คือความงามท่ามความมืดอันยืดยาว

หนึ่งมือที่ถือเทียนเปลี่ยนทางทิศ

เกิดความคิดสะกิดใจให้ฝ่าก้าว

หากทุกมือถือเทียนฉายประกายดาว

ดำจะกลายเป็นขาวในพราวไฟ

ยามวิกฤติการณ์เมื่อผ่านมา

เผยธาตุแท้ตีแผ่ว่าคนแบบไหน

หน้ากากที่พากเพียรเนียนซ่อนไว้

ถูกกระชากลากไส้ให้เห็นจริง

ใช้สมองประคองใจเพื่อฉายส่อง

เพื่อทั้งห้องส่องไสวไม่เกรงกริ่ง

ร่วมใจให้ลุล่วงเลิกท้วงติง

หรือช่วงชิงทิ้งขว้างอย่างใจดำ

พูดภาษาเดียวกันนั้นใช่ไหม

ข้ามเส้นคั่นที่กั้นไว้ไม่บ่นพร่ำ

หากทุกมือคือประสานการกระทำ

จะชี้นำสู่ทางรอดจนปลอดภัย

เลือกเอาเถิดเปิดตาอย่าปิดกั้น

ควรจะหันหน้ามาเพื่อปราศรัย

จะเป็นตัวปัญหาพาบรรลัย

หรือปัจจัยคลายความหม่นสนธยา

“เจริญขวัญ”