เราใช้ชีวิตอยู่ในยุคที่เต็มไปด้วยความปั่นป่วนรุนแรง ยุคที่ภาพต่างๆเหมือนกำลังตะโกนใส่เรา ยุคที่คำพูดถาโถมเราอย่างไม่หยุดยั้ง ความวุ่นวายที่เอ่อล้นทำให้สายตาเราพล่ามัว และนำไปสู่วิกฤตแห่งการรับรู้ต่อสิ่งต่างๆ

ด้วยความปั่นป่วนนี้ เราจึงจำเป็นต้องมองหาแนวทางแห่งการตระหนักรู้ เป็นจริยธรรมสำหรับสายตาที่ไม่เพียงแค่มอง และการมีอยู่ที่ไม่ใช่เพียงการอยู่ เพื่อที่จะสามารถจดจ่อกับสิ่งที่เล็กน้อยที่สุด ท่วงท่าที่ดูเหมือนไม่มีนัยสำคัญ ที่ต่างแฝงอยู่ในกิจวัตรประจำวันวันของเรา และล้วนเชื่อมโยงเราเข้ากับการดำเนินไปของชีวิต

การเติมความพิเศษให้กับความธรรมดาในแต่ละวันและพยายามใช้ชีวิตราวกับเป็นบทกวีนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เราจำเป็นต้องอาศัยบางสิ่งที่แปลกออกไป บางสิ่งที่เข้ามาหยุดชะงักเราจากความเร่งรีบที่จะกระทำสิ่งต่างๆ เราจำเป็นต้องเราจำเป็นต้องชะลอความเร็วและหยุดนิ่ง นั้นจึงเป็นเหตุผลที่ฉันจินตนาการถึงมุมมองที่หยุดนิ่ง นั่นคือมุมมองที่สามารถสำรวจความลึกซึ้งที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความธรรมดา กล้องที่ตั้งอยู่กับที่จับภาพการดำเนินไปของชีวิต ประตูที่เปิดออก ถนน บาร์ และการทักทายเพียงเสี้ยวนาทีที่เกิดขึ้นซ้ำๆในยามเช้าที่ดูเหมือนกันไปหมด

อเลสซานโดร มิเคเล (Alessandro Michele) ผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์ของ Valentino กล่าวว่า “สิ่งที่ฉันอยากจะนำเสนอคือ การเอาชนะความเฉื่อยชาของการรับรู้ การดำรงอยู่ในการเปลี่ยนแปลงอันเงียบงันของวันและเวลา การโอบรับความมหัศจรรย์ของสิ่งที่มีอยู่ด้วยจิตใจที่อ่อนโยน และการเลือกที่จะเชื่อมโยงกับสิ่งที่มีชีวิต ชีวิตประจำวันไม่ใช่เพียงฉากหลังที่มีชีวิตขึ้นเพียงเมื่อมีสิ่งที่พิเศษก้าวเข้ามา หากแต่แท้จริงแล้วคือโครงสร้างลับๆที่รองรับการมีอยู่ของตัวเราบนโลกนี้ เป็นกรอบของแสงสว่างและการรับรู้ถึงความสุขที่แฝงอยู่ในสิ่งเล็กน้อยหรือแทบไม่มีอะไรเลยอย่างความธรรมดาของเรา”