“ลูกเราแค่ซน หรือกำลังมีสมาธิสั้น?”

คำถามนี้เกิดขึ้นในใจพ่อแม่หลายคน... โดยเฉพาะเวลาที่เห็นลูกวิ่งซนทั้งวัน นั่งนิ่งได้ไม่เกิน 5 นาที พูดไม่หยุด หรือดูเหมือนขาดความตั้งใจเวลาเรียน

ในบางครั้ง... ความซน ก็คือความซน แต่บางทีอาจเป็นสัญญาณที่บอกว่าลูกกำลังต้องการความช่วยเหลือ   BMHH โรงพยาบาลสุขภาพจิต  มีคำแนะนำคุณพ่อคุณแม่  เรียนรู้วิธีแยกความแตกต่างแบบง่าย ๆ เพื่อจะได้รู้ว่าควรช่วยลูกอย่างไรดี

ซนธรรมดา VS สมาธิสั้น ดูอย่างไร?

ซนธรรมดา : วิ่งเล่น วุ่นวาย แต่หยุดได้เมื่อเตือน สามารถโฟกัสได้ถ้าเป็นเรื่องที่สนใจ มีช่วงเวลาสงบได้บ้าง โดยเฉพาะตอนเหนื่อยหรือพัก

สมาธิสั้น (ADHD) : อยู่ไม่สุขตลอดเวลา แม้จะพยายามบอกให้สงบแล้วก็ตาม วอกแวกง่าย ทำงานไม่เสร็จ ลืมของเป็นประจำ ขัดจังหวะ ไม่รอคิว พูดแทรก อาการส่งผลต่อชีวิตประจำวัน เช่น การเรียน ความสัมพันธ์ หรือความมั่นใจในตัวเอง

เช็กลิสต์ง่าย ๆ : ลูกกำลังมีภาวะสมาธิสั้นหรือไม่?

1.ทำงานไม่เสร็จ ขาดความใส่ใจรายละเอียด 2.วอกแวกง่าย แม้แต่เสียงเล็กน้อยก็ทำให้เสียสมาธิ 3.      ลืมของบ่อย ๆ ทำหายง่าย  4.                พูดมาก หยุดไม่ค่อยได้ 5.นั่งนิ่งยาก ต้องขยับตัวอยู่ตลอด 6.ชอบขัดจังหวะ ไม่รอคิว หรือพูดแทรก 7.เหมือนฟังไม่จบประโยค หรือไม่ฟังเลย

ถ้าลูกมีหลายข้อจากนี้ และเกิดขึ้นซ้ำ ๆ ทั้งที่บ้านและที่โรงเรียนต่อเนื่องเกิน 6 เดือน... คุณพ่อคุณแม่อาจเริ่มลองพาลูกเข้ามาปรึกษาผู้เชี่ยวชาญได้แล้วค่ะ

สมาธิสั้นรักษาได้ และลูกยังไปได้ไกล

การช่วยเหลือลูกตั้งแต่เนิ่น ๆ จะทำให้ลูกมีพัฒนาการที่ดีขึ้นได้จริงค่ะ ไม่ว่าจะเป็นการฝึกพฤติกรรม การจัดสิ่งแวดล้อมให้เหมาะสม หรือในบางกรณีอาจมีการใช้ยาเพื่อช่วยให้ลูกควบคุมตัวเองได้ดีขึ้น ร่วมกับกำลังใจจากครอบครัวที่สำคัญที่สุด