เรื่องนักเรียนถูกครูตีหรือทารุณ หรือเอาของขว้างใส่นักเรียน เป็นต้น เป็นภาพที่เห็นอยู่บ่อยๆ ไม่ว่าครูตีนักเรียนจนหัวแตก ตีขาลายจนช้ำปากแตก หูอื้อ ตาบวม ตัดผมน่าเกลียด ด่าทอ เตะต่อย เป็นพฤติกรรมที่คนส่วนใหญ่รับไม่ได้โดยเฉพาะพ่อแม่ผู้ปกครองญาติพี่น้อง เพื่อนฝูง หรือบุคคลบางกลุ่มอาจเห็นว่าเป็นพฤติกรรมของครูไม่ถูกต้องสำหรับความเป็นครู

โดยเฉพาะพ่อแม่ที่ให้ลูกมาเรียนหนังสือ ไม่ใช่มาให้ครูลงโทษลูกเกินกว่าเหตุ ทั้งๆ ที่มีหลายวิธีจะลงโทษลูกได้ หากลูกของพวกเขาทำผิดจริงก็ตาม

ที่สำคัญแต่ละปีมีนักเรียนโดนทำร้ายมากมายเหลือเชื่อที่ครูตีนักเรียนแบบไม่ปรานี ผู้อำนวยการใช้ไม้เรียวตีเด็กอายุ 10 ขวบ จนไม้หักไป 3 อันและขังในห้อง หรือครูใช้เทปกาวปิดปากเด็ก 3 ขวบ จนปากเป็นแผล เอาไม้กระบี่กระบองตีเด็กไป 25 ที จนไม้หักแขน ขา ก้น ลำตัวแตกยับให้เด็กเผาถ่านจนไฟลวกตั้งแต่หน้าถึงเท้า แทนการสอบซ่อมวิชาฟิสิกส์เป็นต้น

เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นซ้ำซากในโรงเรียนก่อนเข้าเรียนโรงเรียนอนุบาล โรงเรียนมัธยม ที่ครูลงโทษนักเรียนเกินกว่าเหตุ และไม่ทำตามระเบียบกระทรวงศึกษาธิการ ว่าด้วยการลงโทษนักเรียนหรือนักศึกษา พ.ศ. 2548 มาตรา 6 และมาตรา 8 แห่งการคุ้มครองเด็กและนักศึกษา ที่มีการให้ลงโทษ9 ข้อ แต่ขอสรุปย่อๆ แค่ 5 ข้อห้ามลงโทษด้วยวิธีการรุนแรงโกรธ พยาบาท โดยคำนึงถึงอายุของนักเรียน ผู้บริหารโรงเรียนหรือสถานศึกษามอบอำนาจให้ลงโทษ ครูลงโทษเองโดยพลการไม่ได้เพราะลงโทษได้แค่ 1.ว่ากล่าวตักเตือนทำผิดไม่ร้ายแรง 2.ทำทัณฑ์บนหลังได้ว่ากล่าวตักเตือนแล้วต้องทำหนังสือให้พ่อแม่เด็กหรือผู้ปกครองทราบ 3.ตัดคะแนน แล้วแต่สถาบันกำหนด และบันทึกข้อมูลไว้4.ทำกิจกรรมเพื่อเปลี่ยนพฤติกรรม ไม่ใช่ทำร้ายหรือทำลายนักเรียน 5.ห้ามลงโทษรุนแรง กลั่นแกล้ง พยาบาท โกรธ ผู้บริหารหรือสถานศึกษามอบอำนาจให้ลงโทษ การที่ครูลงโทษนักเรียนเองอาจถือเป็นการละเมิดหรือไม่ปฏิบัติตาม พ.ร.บ.

เรื่องครูลงโทษนักเรียนเกินกว่าเหตุเกิดขึ้นซ้ำซาก ทำให้นักเรียนบาดเจ็บมากมาย หน้าที่นี้ที่จะบำบัดทุกข์บำรุงสุข แก้ไขไม่ให้ครูที่จิตใจความเป็นครูลดน้อยลงหรือหมดไปจากสังคม ครูดีๆ จะได้มีกำลังใจคือรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ณัฏฐพล ทีปสุวรรรณและรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ คุณหญิงกัลยา โสภณพนิช จะนิ่งดูดายไม่ได้แล้ว เพราะการทำร้ายเกิดมา 5 ปีกว่า แล้วในยุคของท่าน ท่านต้องจัดการให้เด็ดขาด

นักเรียนจะได้พ้นขุมนรกไง