ข่าวคราวเพื่อนบ้านทำร้ายกันมีให้เห็นบ่อยๆ บางครั้งเรื่องอาจเล็กสำหรับหลายคนแต่เพื่อนบ้านเห็นว่าเป็นเรื่องใหญ่ จนมีการต่อว่า ทะเลาะเบาะแว้ง ทำร้ายจนบาดเจ็บ พิการ หรือตายก็มี ยิ่งเป็นเรื่องใหญ่ ยิ่งมีปัญหามากขึ้น

อย่างไรก็ตาม ถ้าเราสามารถ อยู่ร่วมกันอย่างเป็นสุขแบบถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน เป็นการเอาใจเขามาใส่ใจเรา ก็จะสามารถอยู่กันได้แบบไม่มีเรื่องบาดหมางใจกัน โดยต้องพูดจารักษาน้ำใจกันไม่พูดจายั่วยุกัน ยิ่งเพื่อนบ้านต่างไม่ยอมรับกัน เหตุการณ์อาจเลวร้ายเกินคาดคิด ดังตัวอย่างต่อไปนี้

เจมส์ กอยส์ วัย 50 ปี กับลิซ่าวัย 48 ปี ภรรยากวาดสโนว์หน้าบ้านของตัวไปใส่สนามหน้าบ้านของเจฟฟรีย์สเปรด วัย 47 ปี ซึ่งเจฟฟรีย์กำลังล้างรถอยู่พอดี

เจฟฟรีย์จึงบอกให้ 2 สามีภรรยาหยุดกวาดสโนว์ ใส่บ้านของเขา แทนที่เจมส์จะหยุดกลับส่งเสียงด่าทอเจฟฟรีย์แบบไม่ยั้ง เจฟฟรีย์จึงเดินเข้าไปในบ้าน แล้วกลับออกมาพร้อมมีปืนพกในมือ เจมส์กับลิซ่าเห็นเช่นนั้นแทนที่จะหยุดยั่วยุ ลิซ่ากลับตะโกนใส่เจฟฟรีย์ว่า“ยิงเลย ยิงเลย”

เจฟฟรีย์จึงยิงไปยังสองผัวเมีย จนทั้งคู่ล้มลงบนพื้นสโนว์

เจฟฟรีย์กลับเข้าบ้านอีกหน คราวนี้ออกมาพร้อมปืนไรเฟิลแล้วยิงไปยังเจมส์กับลิซ่าที่นอนอยู่บนพื้นสโนว์ขณะที่เขาลั่นไกปืน เขาก็พูดว่า “ลิซ่า น่าหุบปากนะ”

เจฟฟรีย์กลับเข้าบ้านแล้วยิงตัวตาย หนีความผิด ตำรวจ เพลนส์ทาวน์ซิบบอกกับอัยการว่าเจมส์กับลิซ่ามีลูกชายวัย 15 ปี เป็นออทิสติก ซึ่งยังไม่รู้ชะตากรรมว่าจะอยู่อย่างไร ขณะที่เจฟฟรีย์ได้ชื่อว่าเป็นคนชอบมีปัญหาเช่นกัน

อัยการบอกว่า คดีนี้ต้องปิดเพราะคนยิงและคนถูกยิงก็ตายไปหมดแล้ว

น่าเศร้านะ เป็นเพราะปากจนต้องตายอย่างน่าอนาถ