ข่าวเรื่องไรเดอร์ (คนส่งอาหาร) ไปส่งอาหารที่คอนโดฯแห่งหนึ่ง และทางคอนโดฯมีระบบว่า พนักงานนิติจะเอาอาหารไปส่งให้ ผู้ที่กักตัวเพราะโควิด-19 ห้ามลงมารับเอง เพื่อความปลอดภัยของทุกคนในคอนโดฯ ซึ่งก็เป็นสิ่งที่ถูกต้อง ปรากฏว่าคนสั่งอาหารไม่พอใจ เลยตบตีเจ้าหน้าที่ของนิติบุคคลจนมีการขึ้นโรงพัก และชดใช้ค่าเสียหายไป 30,000 บาท (สามหมื่นบาท) เป็นความโกรธ แต่ทำให้เสียเงินโดยใช่เหตุ แถมยังต้องออกจากห้องเช่าในคอนโดฯไม่พอ ภาพเผยแพร่ไปทั่วในสื่อสังคมด้วย

เรื่องแบบนี้เกิดในสหรัฐอเมริกาเช่นกัน ลองติดตามดูว่า ผลของการกระทำจะเป็นอย่างไร

เดสมอนด์ อาร์มอน โจชัวร์ เจอาร์ เพิ่งสมัครเข้าเป็นพนักงานส่งอาหารของเบอร์เกอร์คิง แม้เขาจะอายุแค่ 22 ปี แต่ก็กระตือรือร้นในหน้าที่ และเขาไปส่งอาหารให้กับ แอชลีย์ เมสัน แต่พอเขาไปถึงที่หมายก็เจอแอชลีย์ที่โมโหโกรธา หาว่าเขาส่งอาหารช้า และด่าว่าเขาเสียๆ หายๆ

แค่นั้นก็ว่าแย่แล้ว แอชลีย์ยังข่มขู่เดสมอนด์ว่า จะเอาแฟนของเธอ โดดริเกส วัย 37 ปี มาจัดการกับเขาให้เข็ดหลาบ

ตำรวจบอกว่า เดสมอนด์ยอมจ่ายค่าอาหารตามสั่งคืน แต่แอชลีย์กลับเรียกโดดริเกสออกมาต่อว่าต่อขาน และท้าเดสมอนด์ให้ฟาดฟันกัน

โดดริเกสกับเดสมอนด์จึงตะลุมบอนกัน หลังจากนั้นโดดริเกสก็หยิบปืนออกมายิงเดสมอนด์จนล้มลงกองบนพื้น

ตำรวจกล่าวว่า เรื่องนี้ไม่น่าจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ก็แค่สั่งอาหารจากฟาสต์ฟู้ดในภัตตาคารฟลอริดา แต่โดดริเกสกลับบอกกับเดสมอนด์ว่า

“มึงมีโอกาสแค่ 2 นาที ก่อนกูจะยิงมึง” เดสมอนด์จึงหมดทางหนีตาย

ผลก็คือ โดดริเกสโดนจับและเจอข้อหาฆ่าคนตายโดยเจตนา และทำร้ายเดสมอนด์อย่างรุนแรง บั้นปลายชีวิตของโดดริเกสคงได้อยู่ในคุกจนหมดอนาคต

เรื่องของคนส่งอาหารไม่ใช่แค่เรื่องส่งช้าส่งเร็ว แต่อยู่ที่คนสั่งเลือดร้อนไปหน่อย เพราะการส่งอาหารขึ้นอยู่ที่ใครสั่งก่อนหลัง และระยะทาง นอกจากนี้อยากให้เห็นใจคนส่งอาหาร เขาก็รายได้น้อยอยู่แล้ว อย่าใส่อารมณ์กับเขา หรือสั่งอาหารแล้วยกเลิก (บาปกรรม) ทำให้เขาต้องชดใช้ ถ้าเขามีอาชีพมีรายได้ดี ก็คงไม่ต้องมาขับรถเสี่ยงชีวิตบนท้องถนนและต้องเจอคน
ร้อยพ่อพันแม่

เห็นใจคนส่งอาหารและมีเมตตาจิตต่อกันดีกว่า