วิษณุ เครืองาม

nn...ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา อาจารย์วิษณุ เครืองาม รองนายกรัฐมนตรี คู่ใจนายกฯลุงตู่-พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชาบินลัดฟ้าไปถึงเมืองคานส์ ประเทศฝรั่งเศส ทำเอานักข่าวเหงาไปเลย พอกลับมาได้เจอะหน้ากัน เจ้าตัวก็ปล่อยมุขกระจาย ทำเอานักข่าวฮาตรึม...ก็ไม่มีอะไร แค่อยากรู้ความคิดของอาจารย์ที่อยู่ทำงานกับ “รัฐบาลนายกฯลุงตู่” มาจะครบวาระ 4 ปีแล้วเป็นอย่างไรบ้าง... นักข่าวเลยยิงคำถามหยิกแกมหยอกว่า อยู่กับการเมืองมานานรักการเมืองหรือยัง แต่พอได้ฟังคำตอบแล้วรู้เลยว่า อาจารย์วิษณุเป็นแล้วจริงๆ เพราะคำตอบที่ได้คือ “รักผู้สื่อข่าวการเมือง”
เล่นเอาขำกลิ้งกันเลย....พอนักข่าวบอกต่อไปว่า พูดแบบนี้เดี๋ยวนักข่าวสายเศรษฐกิจน้อยใจนะคะ เพราะอยู่ในวงสัมภาษณ์นี้ด้วย อาจารย์วิษณุเลยเปลี่ยนใหม่ว่า “รักออเจ้าทั้งหลาย” แถมแกล้งเย้ยนักข่าวด้วยว่า “นี่เป็นไง ชักเริ่มเป็นแล้วเห็นมั้ย”...

...งานนี้ นักข่าวได้ทีเลยถามไปว่า “เป็นนักการเมืองหรือคะ”อ.วิษณุรีบบอก “เป็นทุกอย่าง ขนาดสัปดาห์ก่อนไปเมืองคานส์มายังนึกว่าตัวเองเป็นดาราเลย”...หลังปล่อยมุขเด็ดแล้ว ก็ได้อธิบายความหมายของการเดินพรมแดง เมืองคานส์ หรือเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ที่หลายๆ คนไม่รู้ว่ามันคือตลาดที่นัดพบกันระหว่างคนซื้อ และคนขายภาพยนตร์ ส่วนคนที่ไปเดินพรมแดงจะมีอยู่ 3 ประเภท คือ ดาราที่แสดงละครที่ฉายอยู่ประเภทที่ 2 คือ ผู้ชมที่มีบัตร และประเภทที่ 3 ผู้ที่เป็นสปอนเซอร์...ซึ่งส่วนใหญ่ดาราบ้านเราไปในนามสปอนเซอร์... “อาจารย์มีบัตรเชิญ เตรียมจะไปเหมือนกัน ชุดอะไรต่ออะไร ขนมาหมดแล้ว แต่..ไม่ได้เดิน เพราะไม่ใช่ดารา แต่ถ้าผมจะไปก็คงจะเป็นประเภทผู้ชมที่มีบัตร ซึ่งก็คงจะสามารถถ่ายรูปมาหลอกนักข่าวได้บ้าง แต่พอถามเจ้าหน้าที่เขาบอกว่า เข้าไปดูหนัง แล้วออกมาไม่ได้ ต้องนั่ง 2 ชั่วโมง จนหนังจบ แม้ว่าหนังจะน่าเบื่อแค่ไหน ก็ต้องทนดูจนจบ ผมเลยบอกไปว่างั้นไม่ดูดีกว่า”... ยัง ยังไม่หมด อ.วิษณุยังเล่าให้นักข่าวฟังอย่างปลื้มอกปลื้มใจว่า อุตส่าห์ไปต่อรองกับเจ้าหน้าที่ขอเดินพรมแดงโดยไม่ดูหนังได้หรือเปล่า แต่เจ้าหน้าที่บอกว่าไม่ได้!!!... สรุปก็เลยไม่ได้เดิน เพราะไม่รู้จะเข้าประเภทไหนดี จะขอเป็นประเภท 4 คือ ประเภทขอแจมหน่อยเขาก็ไม่ให้ ก็เลยไม่มีรูปมาหลอกนักข่าวเล้ย... แถมยังบอกต่อไปอีกด้วยนะว่า “นี่ตอนแรกคิดไม่ทันนะ ไม่งั้นกะจะไปถ่ายรูปที่เซ็นทรัลฯ เอามาหลอกนักข่าวแล้ว คิดไม่ทัน เสียดายๆ”...แหม...มันต้องถึงขนาดนั้นหรือเจ้าคะอาจารย์ ยกให้กับความพยายามเลยคร่าา...เยี่ยม...nn