17 พ.ย. 61 เฟซบุ๊ก Ping Aranyapala ซึ่งเป็นของ นพ.ดุลยณัฐ อรัณยะปาล หรือ หมอปิง แพทย์ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางศัลยกรรมตกแต่ง และแม็กซิโลเฟเชียล โรงพยาบาลพญาไทศรีราชา โพสต์ภาพและข้อความเล่าว่า

เมื่อวานผมโดนมีดบาดขณะทำครัวครับ   จำไม่ได้เหมือนกันว่าเคยโดนครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ แต่มันเจ็บได้ใจจริงๆ ผมตกใจที่เลือดออกเยอะเลยผมรีบโทรบอกภรรยา Nuch Thanyathorn ให้พาไปเย็บแผลที่ห้องฉุกเฉิน แต่จุดพีคไม่ใช่ตรงนี้ครับ 

ขณะกำลังเดินเข้าบ้านมาทานข้าวที่เตรียมไว้ โทรศัพท์ผมก็ดังขึ้น....เป็นสายจากห้องฉุกเฉิน ผมเองก็นึกว่าผมอาจจะลืมของอะไรไว้รึเปล่า 

"อาจารย์คะ .... มีผู้ป่วยนิ้วขาดสามนิ้วมาค่ะ อาจารย์มาดูได้ไหมคะ?"

ก่อนที่ผมจะให้คำตอบ...

"คนไข้ไปรพ.ใกล้เคียงมาก่อนแล้วค่ะ แต่ไม่มีหมอที่รับต่อนิ้วค่ะ"

อืม... ผมมองมือซ้ายของผมที่เป็นแผลมีดบาดที่นิ้วโป้งและผมกำลังใช้มันจับส้อมอยู่ แม้ผมจะรู้สึกปวดที่นิ้ว แต่พอนึกไปถึงคนไข้ที่อยู่ที่ห้องฉุกเฉินเค้าคงจะใจเสียและเจ็บกว่าผมหลายเท่านัก ผมไม่ลังเลที่จะตอบกลับไปว่า...

"ขอสิบห้านาทีครับ เดี๋ยวผมไป......"

"จะไหวหรือพี่ปิง พี่จะผ่าได้ยังไง พี่ไม่เจ็บหรือ?แล้วจะล้างมือเข้าเคสยังไง?" นุชถามด้วยความเป็นห่วง

"ไหวสิ พี่จะทากาวกันน้ำก่อน แล้วเดี๋ยวทานยาแก้ปวดเอา พี่อยากไปช่วยเค้า"

นุชยิ้มให้ผมก่อนจะบอกว่า "ตามใจพี่ค่ะ...งั้นให้น้องขับรถไปส่งนะ"

การบาดเจ็บของคนไข้เป็นแบบนิ้วมือโดนบดและกดทับทำให้การผ่าตัดจะต้องยากขึ้นไปอีกขั้น 

"ไหวไหมปิง" ....อาจารย์สุเมธ Sumet Wongphim คุณหมอดมยาคนเก่งถามผมด้วยความห่วงใย ผมพยักหน้าแล้วตอบไปอย่างมั่นใจ "สบายครับแผลแค่นี้เอง "

ตลอดระยะเวลาห้าชั่วโมงที่ทำการต่อนิ้ว ผมเจ็บนิ้วตัวเองเป็นระยะๆ แต่ด้วยทุกๆเหตุผลที่ผมอยากให้การผ่าตัดสำเร็จผมเลยเลิกสนใจความเจ็บนั้น...

และแล้ว....03.15 น.การเย็บปมเส้นสุดท้ายของเส้นเลือดเส้นที่5ที่ผมต่อไปก็เสร็จสิ้นลง นิ้วกลับมาเป็นสีชมพูสวยงาม พร้อมกับรอยยิ้มของผมที่ซ่อนอยู่ใต้ mask

ขอบคุณทุกๆสิ่งที่เกี่ยวข้องที่ทำให้เราได้สามารถเก็บนิ้วของคนไข้เอาไว้ได้ #อย่าเพิ่งหมดศรัทธาในหมอไทย#นิ้วขาด#หมอปิง#plasticSurgeon