ด.ญ.วรกาญจน์ แก้วมณี หรือน้องนาเดียร์ วัยเพียง 6 ขวบที่กำพร้าพ่อแม่มาตั้งแต่เล็ก อาศัยอยู่กับปู่และย่าเพียง 3 คนที่บ้านเลขที่ 59/1 ม.2 ต.เกาะเปียะ อ.ย่านตาขาว จ.ตรัง น้องนาเดียร์ เป็นเด็กขยันและยอดกตัญญูจะตื่นตั้งแต่เช้ามืดทุกวันเพื่อเตรียมแต่งตัวไปเก็บน้ำยางพารากับนางกันยา เต็งรัง หรือ ย่าจุก อายุ 56 ปี 

โดยในแต่ละวัน น้องนาเดียร์ จะตื่นตั้งแต่เวลา 05.00 น. เมื่อคืนมาแล้วก็จะแต่งตัวสวมเสื้อแขนยาว กางเกงขายาว สวมหมวกและสวมไฟฉายบนศีรษะพร้อมกับสวมรองเท้าบูธเด็ก ซึ่งเป็นชุดที่เตรียมพร้อมก่อนจะเข้าไปในสวนยางพาราและหิ้วถัง พร้อมไม้กวาดน้ำยางและเดินเข้าไปในสวนยางพารา ซึ่งห่างจากบ้านประมาณ 300 เมตร

ทีมข่าวได้ลงพื้นที่เพื่อตามดูภารกิจของน้องนาเดียร์ ที่ปฏิบัติอยู่เป็นประจำทุกวัน เมื่อไปถึงพบน้องนาเดียร์ กำลังเดินเก็บน้ำยางจากต้นยางทีละต้นและเดินอย่างคล่องแคล่วว่องไว ดูกระฉับกระเฉง โดยจะนำจอกยางที่รองรับน้ำยางไว้เทลงไปในถังใส่น้ำยางที่หิ้วมาแล้วใช้ไม้กวาดกวาดน้ำยางภายในจอก และเดินไปเก็บต้นอื่นๆ อีกทีละต้น เมื่อในถังมีน้ำยางเกือบเต็มหรือค่อนข้างหนัก จนน้องเดินไม่ไหวก็จะนำน้ำยางมาผ่อนใส่ถังที่เตรียมไว้ และหลังจากนั้นก็เร่งรีบไปเก็บน้ำยางจากต้นอื่นๆต่อให้เสร็จ แล้วรีบกลับบ้านไปอาบน้ำแต่งตัวเตรียมไปโรงเรียนก่อน 8 โมงหรือเวลา 08.00 น. โดยน้องนาเดียร์ เรียนอยู่ชั้นอนุบาล 3 โรงเรียนบ้านควนโพธิ์ ต.ย่านตาขาว อ.ย่านตาขาว จ.ตรัง

นางกันยา เต็งรัง หรือย่าจุก กล่าวว่า ที่บ้านอาศัยอยู่กันทั้งหมด 3 คน มีน้องนาเดียร์ ย่าและปู่ น้องนาเดียร์เป็นเด็กกำพร้าพ่อกับแม่ทิ้งไปตั้งแต่น้องเกิดได้เพียง 7 วันเนื่องจากพ่อแม่ไม่พร้อม จึงทิ้งไว้กับปู่และย่า น้องนาเดียร์จะช่วยงานบ้านทุกอย่าง ทั้งล้างจาน หุงข้าว กวาดบ้าน ถูบ้าน ช่วยเก็บน้ำยางพารา ดูตัวเอง โดยเริ่มเรียนรู้ในการเก็บน้ำยางมาตั้งแต่ 2 ขวบ พอได้อายุ 6 ขวบน้องก็เริ่มตามมาเก็บน้ำยางเอง จะเดินตามหลังตัวเองบ้างและเดินไปยังต้นยางที่ตนเอื้อมถึงได้ จะช่วยเก็บน้ำยางก่อนไปโรงเรียน หลังจากเก็บน้ำยางเสร็จจะไปอาบน้ำแต่งตัวด้วยตนเองอีกด้วย และในช่วงนี้ราคายางพาราก็ไม่ดี รายได้ก็ไม่เพียงพอ ข้าวของก็แพง แต่ตนเองก็ยังส่งหลานเรียนหนังสือต่อไป

ด.ญ.วรกาญจน์ หรือน้องนาเดียร์ กล่าวว่า ตอนนี้ตนเองอายุ 6 ขวบ ตามย่ามาเก็บน้ำยางตั้งแต่ได้ 2 ขวบพอ 6 ขวบก็ช่วยเก็บน้ำยางได้เอง จะดูย่าตลอดเห็นย่าเก็บน้ำยางก็จะเก็บตาม จะตื่นนอนตั้งแต่ตี 5 หัวรุ่ง เพื่อช่วยเก็บน้ำยางก่อนไปโรงเรียน ปกติหากเป็นเสาร์-อาทิตย์จะช่วยย่าเก็บน้ำยางทั้ง 2 แปลง แต่พอวันที่ต้องไปโรงเรียนก็จะเก็บเพียงแปลงเดียว เพื่อที่จะรีบอาบน้ำไปโรงเรียนก่อน 8 โมง ซึ่งน้องไม่รู้สึกเหนื่อยเลย อยากช่วยย่า และในวันเกิดวันที่ 4 มีนาคมนี้ ของขวัญที่น้องนาเดียร์อยากได้ขนมเค้กและพิซซ่าอีกด้วย 

นายวานิช สุนทรนนท์ นักปั่นจักรยานท่องเที่ยว กล่าวว่า ปกติตนเป็นคนที่ชอบปั่นจักรยานไปตามเส้นทางต่างๆ ในจังหวัดตรังแล้วมาเจอเด็กคนหนึ่งตัวเล็กเดินเก็บน้ำยางตามหลังแม่ ซึ่งในตอนแรกตนเข้าใจว่ามาช่วยแม่ แต่พอเข้าไปถามปรากฏว่าเป็นย่า จนได้รู้จักน้องนาเดียร์ว่าเป็นเด็กกำพร้าอาศัยอยู่กับปู่และย่า ทุกครั้งที่ปั่นจักรยานผ่านถนนสายนี้น้องนาเดียร์จะตะโกนเรียกตนตลอด ซึ่งรู้สึกค่อนข้างแปลกใจที่เห็นเด็กวัยเพียง 6 ขวบ แต่ตามย่ามาช่วยเก็บน้ำยาง ในขณะที่เด็กในวัยเดียวกันในช่วงเวลานี้ยังคงนอนหลับอยู่ที่บ้าน แต่น้องนาเดียร์ตื่นตั้งแต่ตี 5 มาเก็บน้ำยาง นิสัยน้องนาเดียร์เป็นคนยิ้มง่าย กล้าแสดงออก กล้าที่จะทักทาย เป็นเด็กที่น่ารัก

อย่างไรก็ตามฐานะที่บ้านของน้องนาเดียร์ค่อนข้างลำบากเนื่องจากเศรษฐกิจราคายางพาราตกต่ำและเมื่อถึงฤดูหยุดกรีดยางพาราก็จะไม่มีรายได้อื่นเสริม และน้องยังเป็นเด็กกำพร้าพ่อแม่ซึ่งทิ้งน้องนาเดียร์ไปตั้งแต่อายุได้เพียง 7 วัน แต่น้องมีความขยัน น่ารัก นิสัยดี เป็นที่รักแก่ผู้ที่พบเห็น ต่างพากันซื้อของขวัญตุ๊กตา และมอบเงินเล็กน้อยเป็นค่าขนมให้น้องนาเดียร์เพื่อเป็นกำลังใจให้แก่เด็กขยันกตัญญูอีกด้วย