ความคืบหน้ากรณีชาวบ้านริมน้ำคลองบางโปรง ต.บางโปรง อ.เมืองสมุทรปราการ พบลูกจระเข้ 1 ตัว ความยาวประมาณ 12 นิ้ว ระหว่างออกหาปลาในลำคลอง ก่อนส่งมอบให้เจ้าหน้าที่ศูนย์ป้องกันบรรเทาสาธารณภัยองค์การบริหารส่วนตำบล (อบต.) บางโปรง เมื่อเย็นวันที่ 23 มิ.ย.ที่ผ่านมา กระทั่งเจ้าหน้าที่ศูนย์ป้องกันบรรเทาสารธารณภัย อบต.บางโปรง ได้มีการเผยแพร่ภาพและข้อความผ่านทางเพจ "ดับเพลิงและกู้ชีพ อบต.บางโปรง" แจ้งเตือนให้ประชาชนที่อยู่ติดริมน้ำคลองบางโปรง หรือผู้ที่หาปลาบริเวณคลองบางโปรงระมัดระวัง เนื่องจากเกรงว่าอาจจะมีตัวจระเข้อาศัยอยู่ในคลองแห่งนี้

ต่อมาเมื่อวันที่ 25 มิ.ย.62 ที่ผ่าน นายพงษ์วรรณ ศุขโภคา นายก อบต.บางโปรง ได้เปิดเผยผ่านสื่อทางช่องวัน 31 ว่า จากการตรวจสอบลูกจระเข้ที่พบ ยืนยันว่าเป็นสายพันธุ์จระเข้จากลุ่มแม่น้ำไนล์ ทวีปแอฟริกา ซึ่งคาดว่าเป็นสายพันธุ์ที่เพาะพันธุ์ได้เฉพาะที่ฟาร์ม หรือผู้ที่มีใบอนุญาตเท่านั้น หรือสันนิษฐานว่าอาจจะมาตามสายน้ำ เพราะคลองบางโปรงเชื่อมต่อกับแม่น้ำเจ้าพระยา ทั้งนี้ ได้ประสานไปยังกรมประมงสมุทรปราการ เพื่อวางแผนออกตามหาตัวแม่จระเข้แล้ว และหากมีการพบลูกจระเข้อีก เจ้าหน้าที่จะปูพรมออกตามหาตัวแม่จระเข้ทันที 

อนึ่ง สำหรับ "จระเข้แม่น้ำไนล์" เป็นจระเข้ชนิดหนึ่งที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 2 รองมาจากจระเข้น้ำเค็ม ตัวผู้มีความยาวเฉลี่ย 3-5 เมตร แต่ตัวที่ยิ่งมีอายุมากจะยาวได้มากกว่านั้น ขณะที่ตัวเมียจะมีความยาวได้ตั้งแต่ 2.4-4 เมตร น้ำหนักตั้งแต่ 225-500 กิโลกรัม แต่ตัวผู้ที่ใหญ่อาจหนักได้ถึง 750 กิโลกรัม มีรายงานพบตัวที่ยาวที่สุดในแทนซาเนียมีความยาว 6.47 เมตร น้ำหนักประมาณ 1,090 กิโลกรัม

จระเข้แม่น้ำไนล์ กระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในแหล่งน้ำและพื้นที่ชุ่มน้ำต่าง ๆ ที่เป็นน้ำจืดทั่วทวีปแอฟริกา แม้ว่าจะเป็นแหล่งน้ำที่ตื้นและมีโคลนขุ่นก็ตาม มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมเป็นฝูงขนาดใหญ่ เป็นสัตว์ที่ล่าปลา รวมถึงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่เป็นอาหาร เช่น ม้าลาย, กาเซลล์, แอนทิโลปต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงที่สัตว์เหล่านี้อพยพข้ามแม่น้ำ จระเข้แม่น้ำไนล์จะมารอดักซุ่มและโจมตีโดยเฉพาะตัวที่เล็กและอ่อนแอกว่า หรือแม้แต่ซุ่มดักรอใต้น้ำจนกระทั่งสัตว์เหล่านี้มากินน้ำริมตลิ่ง ก็จะโผล่ตัวมางับลากลงไปกดเหยื่อให้จมน้ำตายก่อนแล้วค่อยกิน รวมถึงมีพฤติกรรมกินพวกเดียวกันเองด้วย

จระเข้แม่น้ำไนล์ สามารถซุ่มอยู่นิ่ง ๆ ใต้น้ำได้นานถึง 2 ชั่วโมงครึ่งก่อนจะขึ้นมาหายใจ ในตัวที่โตเต็มที่สามารถอดอาหารได้นานถึง 10 เดือนโดยไม่กินอะไรได้ และตัวเมียสามารถเก็บพักน้ำเชื้อจากการผสมพันธุ์ของตัวผู้ไว้ในตัวได้เป็นเวลาค่อนข้างนาน ในธรรมชาติ จระเข้แม่น้ำไนล์มีถิ่นอาศัยถิ่นเดียวกับฮิปโปโปเตมัส ซึ่งเป็นสัตว์ขนาดใหญ่และมีอันตรายเช่นกัน แม้ทั้งสองชนิดอาจมีการปะทะกันบ้าง แต่โดยทั่วไปก็จะแบ่งพื้นที่อาศัยกันเป็นอย่างดี

นอกจากนี้แล้ว จระเข้แม่น้ำไนล์ยังได้ชื่อว่าเป็นสัตว์ที่มีอันตรายต่อมนุษย์มากที่สุดชนิดหนึ่งของทวีปแอฟริกา ทุกปีจะมีผู้ถูกจระเข้ทำร้ายและสังหารเสียชีวิตปีหนึ่งคิดเป็นจำนวนหลักร้อยหรืออาจจะถึงหลักพัน โดยชาวอียิปต์โบราณจะนับถือจระเข้แม่น้ำไนล์เป็นทูตของเทพเจ้า และมีการทำมัมมี่ให้แก่จระเข้ตัวที่ตายไปแล้วด้วย โดยเศียรของโซเบก หรือเซเบก ซึ่งเป็นเทพเจ้าที่เป็นผู้ให้กำเนิดแม่น้ำไนล์ ก็เป็นรูปจระเข้แม่น้ำไนล์ เชื่อกันว่าแม่น้ำไนล์กำเนิดมาจากเขาทั้งสองข้างของโซเบก กระนั้นในปัจจุบัน จระเข้แม่น้ำไนล์ก็ยังถูกล่าเพื่อนำหนังไปใช้ในอุตสาหกรรมประเภทต่าง ๆ จนคาดว่าจำนวนที่เหลือในธรรมชาติน่าจะมีราว 250,000-500,000 ตัว

"กุสตาฟ" ซึ่งเป็นจระเข้ที่ได้ชื่อว่าสังหารและกินมนุษย์ไปแล้วกว่า 300 คน มีขนาดความยาวกว่า 20 ฟุต อายุมากกว่า 60 ปี อาศัยอยู่ในตอนเหนือของบูรุนดีก็เป็นจระเข้แม่น้ำไนล์ด้วยเช่นกัน

ปัจจุบัน จระเข้ที่พบในทวีปแอฟริกา ในอดีตที่เคยเชื่อกันว่ามีแค่ชนิดเดียว คือ จระเข้แม่น้ำไนล์ ได้ถูกศึกษาทางดีเอ็นเอแล้วพบว่ามี 2 ชนิด โดยชนิดที่ถูกแยกออกมานั้น คือ Crocodylus suchus ซึ่งเดิมเคยเป็นชนิดย่อยของจระเข้แม่น้ำไนล์ ซึ่งจระเข้ชนิดนี้มีขนาดเล็กกว่า อีกทั้งยังมียังมีความแตกต่างกันทางสรีระภายนอก เช่น ลักษณะหัวกะโหลก หรือการเรียงตัวของเกล็ด เป็นต้น 

นอกจากนี้แล้วยังมีการกระจายพันธุ์ที่แตกต่างออกไปอีกด้วย กล่าวคือจระเข้แม่น้ำไนล์มีถิ่นกระจายพันธุ์อยู่ทางด้านภาคตะวันออกของทวีปแอฟริกามากกว่า ซึ่งจระเข้ชนิดใหม่นี้เป็นชนิดที่ชาวอียิปต์โบราณนิยมนำไปทำมัมมี่มากกว่า

ขอบคุณภาพจากเพจ "ดับเพลิงและกู้ชีพ อบต.บางโปรง" และ "วิกิพีเดีย"