วันที่ 10 สิงหาคม 2562 ผู้สื่อข่าวรายงานความคืบหน้ากรณีพระจูเลยน อาพาธโร หรือพระจูเลียน ดีซิเลต ชาวแคนาดา พระนักบุญแห่งขุนเขา ที่เสพเมถุนสีกาว่า เมื่อช่วงบ่ายที่ผ่านมา หลังจากพระจูเลี่ยน ที่กระทำการอาบัติเสพเมถุนได้เดินทางถึงวัดบ้านแปะ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ เพื่อเข้าพิธีลาสิกขาหลังถูกกระแสสังคมกดดัน ทันทีที่มาถึงพระจูเลี่ยน ได้กล่าวขอโทษที่ทำผิดศีลเมื่อ 2 ปีก่อน และยินดีสึกจากความเป็นพระ 

จากนั้นพระจูเลี่ยน เดินเข้าอุโบสถ เพื่อเข้ารับการสอบสวนจากพระชั้นผู้ใหญ่ และเจ้าหน้าที่สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดเชียงใหม่ ก่อนกล่าวคำลาสิกขา กับพระครูสุจิตรปัญญารัตน์ เจ้าอาวาสวัดบ้านแปะ ซึ่งเป็นพระอุปัชฌาย์ ปิดฉากความเป็นพระนักพัฒนาชื่อดัง

"พระจูเลียน อาพาธโร" หรือ พระจูเลียน ดีซิเลต พบว่าก่อนหน้าที่จะมาบวชเป็นพระอยู่ที่ประเทศไทยนั้น พระจูเลียน ค้นพบว่าการทำงานหนัก หาเงินได้มาก ไม่ได้ทำให้มีความสุข กลับมีแต่ความเครียด จึงสละทุกอย่าง แล้วเข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์ โดยเชื่อว่า นี่คือความสุขที่แท้จริง ที่จะมุ่งไปสู่การดับทุกข์ แต่ด้วยเหตุผลอะไรที่ปรารถนาจะมาเมืองไทย เจ้าตัวเองก็ไม่ทราบได้

พระจูเลียน มาประเทศไทยครั้งแรก ตอนอายุ 18 ในโครงการนักเรียนแลกเปลี่ยน ระหว่างที่อยู่ในโปรแกรมของนักเรียนแลกเปลี่ยน ก็ได้ไปนั่งสมาธิตอนเย็นทุกๆ วัน ที่วัดใกล้ๆ หมู่บ้านที่อยู่ในจังหวัดสระบุรี จากนั้นก็กลับไปแคนาดาและมาเมืองไทยอีกครั้งปี 2541 อยู่กับเพื่อนที่ภาคใต้ ก่อนจะเดินทางไปถือศีล 8 ตามสถานที่ต่างๆ อยู่นานประมาณ 1 ปี

ตอนนั้นพระอาจารย์ของพระจูเลียน ซึ่งเป็นพระฝรั่งจากประเทศอังกฤษ แนะนำให้บวช แต่ตอนนั้นยังไม่คิดจะบวช ชอบนั่งสมาธิอย่างเดียว แต่หลังจากนั้นปีกว่า ก็พบว่าความสุขของเราอยู่ที่การนั่งสมาธิ สุขอยู่ที่ใจ ไม่ใช่ภายนอก จึงตกลงบวชเป็นพระในพระพุทธศาสนา และอยากศึกษาในพระพุทธศาสนา

หลังจากบวชแล้วพระจูเลียน มาอยู่ที่สบเมย อำเภอสบเมย จังหวัดแม่อ่องสอน ซึ่งเป็นบริเวณที่ชาวบ้าน แบ่งที่ทำกิน สร้างเป็นกุฏิเล็กๆ ให้ ซึ่งเหตุผลที่มาอยู่ที่หมู่บ้านกะเหรี่ยงปู่ทา อำเภอสบเมย เพราะว่าชอบสันโดษ ชอบความสงบ หมู่บ้านนี้เป็นหมู่บ้านที่ไม่ได้พัฒนา ยังเป็นธรรมชาติ เพราะทำให้ได้อยู่กับปัจจุบัน 

โดย พระจูเลียน จะเดินบิณฑบาตอาทิตย์ละ 2 ครั้งเนื่องจากรู้ว่าชาวบ้านปลูกข้าวไม่พอกิน และไม่ค่อยมีเงิน ซึ่งหากบิณฑบาตทุกวันก็อาจจะทำให้ชาวบ้านเป็นทุกข์ได้ และพระจูเลียนจะพกของที่ชาวบ้านนำมาบิณฑบาต มาแบ่งปันให้คนที่ไม่มีอีกทอดหนึ่งด้วย ถือเป็นการทำบุญอีกทางหนึ่ง